God zei:

Laat het gemakkelijk zijn om in vrede te blijven en moeilijk om in woede uit te barsten. Woede staat je niet. Hoe gerechtvaardigd je jezelf ook mag voelen, woede is niet in jouw hoogste belang. Als je verbolgen bent, ben je jezelf niet en ben je ook geen voorbeeld voor jezelf of voor de wereld.

Waar ben je bang voor dat je boosheid de overhand laat krijgen, dat je je stem verheft of uit je stoel springt, of dat je kookt om welke reden dan ook?

Als de woede die in jou opkomt teveel voor je is, herinner je zelf er dan aan dat terwijl je verhit van boosheid bent, het niet de tijd is om er gedwongen over te praten, want dan is het helemaal geen gesprek. Het is als een aanval. Het is zeker een tirade. In de hitte van woede is het niet de tijd fysiek dichtbij de veronderstelde bron van jouw kwaadheid te komen. Als je jezelf niet kunt bedwingen, verlaat dan de kamer en ga een blokje om. In geen geval, als je zo kwaad bent, moet je je kwaadheid eruit laten. Onderdrukking en dat alles doet er even niet toe. Vooral, als je zo boos bent, is het juist dan dat je je boosheid niet moet luchten.

Boosheid is boosheid, en boosheid is niet erg leuk. Eén aangestoken lucifer steekt andere lucifers aan. Ongeacht de omstandigheden is het niet juist kwaadheid op te wekken of te doen ontbranden. Je kunt de omvang van je boosheid zonder schade voor jezelf houden. Anders laat je boosheid escaleren. Woede is ontvlambaar, en je zult je branden.

Dit is jouw woede. Niemand anders is de oorzaak van jouw boosheid. Om het even wat, jij bent het die boos werd. Alleen jij bent voor je boosheid verantwoordelijk. Jij bent ervoor verantwoordelijk haar te temperen. Boosheid moet niet de baas over jou zijn. Zou je kokend water nemen en kokend water over iemand in de kamer gieten? Toch neem je kokende woede en giet hem over de harten en zielen van iedereen in de kamer, de onschuldige omstanders net zoals de veronderstelde schuldigen.

Laat Me jou iets zeggen. Boosheid, hoe terecht die jou ook lijkt, is het ego ten top. Je bent er zeker van dat die en die niet het recht had te zeggen of te doen wat het ook was dat hij zei of deed. Ik wil zeker maken, dat je weet dat je geen recht hebt zo boos te worden dat je jouw kalmte verliest. Je hebt geen recht. Je furieus voelen is een ding. Je woede eruit laten is een ander ding. Zelfs met woede, kun je je hoofd erbij houden. Boosheid is geen excuus voor jou om verwarring te stichten. Boosheid is niets om trots op te zijn.

Waar ben je zo bang voor dat je iedereen moet laten weten hoe boos je bent? Wat zou er gebeuren als je niet zo kwaad hoefde te reageren? Doet kwaadheid jou groot of klein lijken? Wat zou de winst of het verlies voor jouzelf en voor anderen zijn als je niet razend zou worden?

Denk niet dat je timide bent door je kwaadheid tot zwijgen te brengen. Denk niet dat je gunsten bereidt door op te schorten hoe razend je bent. Je kwaadheid intomen is verantwoordelijk zijn, en er is grote kracht voor nodig jouw boosheid binnen grenzen te houden. De wereld hoeft niet te weten hoe boos je op het ogenblik bent. Geef de wereld vrede.

En als je echt jouw armzalige boosheid moet uiten, doe het dan privé met de enige persoon van wie je het gevoel hebt dat die jouw boosheid veroorzaakte. Maak je boosheid niet kenbaar ten overstaan van een publiek. Jij bent degene die ervoor zal betalen, en je betaalt er een te hoge prijs voor. Als je je kwaadheid in een groep uit, moet iedereen ervoor betalen dat jij trots op je boosheid bent.

Deze Heavenletter is bedoeld voor jou als je iemand bent die je razende woede jou de baas laat worden. Als je al iemand bent die je boosheid binnen grenzen houdt, feliciteer Ik je.