God zei:

Je probeert Mij te definiëren. Ergens in de spelonken van je geest, definieer je Mij als goed of falend en soms beide en schakeringen daar tussenin. Je houdt ervan dingen te definiëren. Je houdt ervan alles stevig vast te pinnen. Je houdt niet van losse eindjes. En dus probeer je ook jezelf op zoveel manieren te definiëren en zoals jij dat doet, zo doet de wereld het.

Je definieert jezelf naar geslacht. Je definieert jezelf naar lengte. Je definieert jezelf naar beroep en je hebt ook bijvoeglijk naamwoorden die je op jezelf toepast als je een fout maakt.

Je kunt Mij niet definiëren, noch kun je, geliefden, jezelf echt definiëren. Accepteer in dat geval Mijn definitie van jou. Op grond van Zelf-onderzoek verklaar Ik dat jij net zo ondefinieerbaar bent als Ik. De dichtst bij jou komende definitie die er bestaat is, dat je liefde en licht bent, en daar houd Ik op. Ik ben Liefde en Licht en dat ben jij ook. Het verschil is dat Ik weet Wie IK BEN en jij weet het nog niet, of nog niet ten volle. Natuurlijk ken je de wijdte en breedte die IK BEN nog niet ten volle. Je loopt langs de rand, geliefden. Je stelt voor Mij bepaalde normen vast. In die zin bent je Goliath tegenover Mijn David.

In Mijn geval echter zijn Wij beide winnaars. Wij winnen samen. Wat goed voor Mij is, is goed voor jou. Het is evenzeer waar dat wat goed is voor jou, ook goed is voor Mij. Het is zo dat je niet altijd weet wat goed voor je is. Tegelijkertijd ga Ik niet de rij af terwijl Ik elke zet die je doet noteer. Ik heb het te druk met naar jouw gouden licht en jouw gouden liefde te kijken.

Zelfs als je te midden van verwarring, boosheid of wanhoop bent, kijk Ik naar jou met Mijn verlichte ogen van liefde. Waar ik ook kijk, zie Ik Mijzelf. Ik kan Mijzelf zien dwalend in een menselijk lichaam dat je identificeert als vele dingen, soms lijkt het bijna alles om je ware identiteit te ontkennen. Soms is het alsof je alles doet om te bewijzen dat je minder bent dan Ik zeg. Op de een of andere manier kan het gemakkelijker voor je zijn te zeggen dat je een plichtsverzaker bent, in plaats van verantwoordelijkheid te nemen voor de toestand waarin je bent en de toestand van de wereld. Je kunt er de voorkeur aan geven jouw onvermogen in plaats van jouw waarde te bewijzen. Het lijkt Mij dat je soms je uiterste best doet te bewijzen dat je iets anders bent dan wat Ik zeg dat je bent, en Ik zeg dat je goud bent.

Op dit ogenblik kun je jezelf met Mij identificeren. Gemaskeerde angst heeft jou teruggehouden. Het is moeilijk voor je het feit onder ogen te zien, dat je veel te zeggen hebt over jouw leven en het leven van de wereld. Je wilt misschien liever verantwoordelijkheid op Mij afschuiven of op degene die je tegenkomt. Op een beperkte manier kun je jezelf de schuld van jouw onvermogen geven, doordat je erin berust weinig of niets aan de wereld te geven of haar lijden aan te bieden als terugbetaling voor jouw lijden, of vanuit een behoefte te laten zien hoe jij lijdt en hoe hulpeloos jij bent. Je kunt er de voorkeur aan geven een verslaafde te worden in plaats van jezelf soeverein te verklaren.

Je moet toegeven dat je soms of vaak ertoe neigt van jezelf weg te rennen, en dus ga je sarren of ga je controle uitoefenen of wat je ook doet om jezelf te begrenzen. Je ziet jezelf waarschijnlijk als alleen een mens. Alleen een mens? Je bent alleen een grote. Je bent een grote schepping. Je hebt zelfs de macht de Grootheid van jezelf te ontkennen. Ik spreek niet over bescheidenheid. Ik spreek over ronduit ontkennen, zo niet het betreuren van jouw Goddelijke krachten. Je kijkt teveel in de spiegel en ziet alleen een menselijk lichaam waaraan alleen maar grootheid kan ontbreken.

Kies Mijn identificatie van jou. Ik zeg je eerlijk dat de schoen past.