God zei:

Er zijn niet echt cirkels. Er zijn geen rechthoeken. Er zijn geen vormen. Alles wat je in de relatieve wereld bestudeert bestaat niet echt en toch is de relatieve wereld jouw bestaan op Aarde. Dat is waarin je bent verwikkeld. Het is erg zinvol, en het is erg zinvol voor jou. In en van zichzelf, is het leven in de relatieve wereld waardevol. Je weet dat het dat is. Het bestaat dan misschien niet en toch is het niet helemaal niets. Het is inderdaad iets.

Het kan een tunnel zijn en toch is het een tunnel waar je doorheen zwemt. Je komt ergens. Zelfs als er nergens is om te komen, kom je er. Men zou kunnen zeggen dat het allemaal in de geest is. Ik ben geneigd te zeggen dat het allemaal in je hart is. Het is allemaal in je ziel. Je bent zelfs op Aarde een zielenreiziger.

Bestaan woorden dan? Ze lijken te bestaan. Ze bestaan zelfs op papier. Woorden worden opgeslagen. Ze zijn belangrijk en toch zijn zelfs woorden een voorbijgaand iets. Ze zijn er de ene minuut en de andere minuut zijn ze weg. Woorden zijn sporen in zand. Ze kunnen waar of onwaar zijn. Valse woorden zijn woorden, en toch zijn ze betekenisloos. Ze zijn niet de inkt waard waarin ze geschreven zijn.

Alles in de wereld is een voorbijgaande verbeelding. Je bent in een komisch boek getrokken, zo lijkt het, zo lijkt het vaak. Het leven bestaat uit helden en boeven. Het leven is een verhaal verteld op de golven van zichzelf. Er kan gezegd worden dat de Oceaan bestaat en toch bestaan de golven die komen en gaan niet. De zee gaat diep. Diepten brengen jou naar de hoogten.

Richtingen bestaan niet echt en toch is het leven betekenisvol. Er zijn Grote Doelen in de niet-bestaande wereld. Zie je hoe verbazingwekkend de Schepping is? De Schepping is geschapen en niet geschapen.

Jij bestaat en je bestaat niet. IJs is er in alle smaken en toch bestaan ijs en smaken niet. Er is bestaan en toch bestaat het niet. Zijn bestaat. Zijn is eeuwig. Zijn is blijvend. Zijn is echt. En toch is er niet echt een woord voor.

Liefde bestaat en toch is er niet echt een woord voor.

Ik, God, besta en toch ben Ik niet tot een woord beperkt. Ik kan niet beperkt worden. Dat wat werkelijk bestaat is niet te beschrijven. Is dat geen spitsvondigheid?

Het is het fysieke dat niet werkelijk is. Alles wat werkelijk lijkt, is dat niet. Alles staat op zijn kop. Wie is wie, en wat is wat?

De kinderliedjes en sprookjes, gemaakt van woorden en plaatjes, portretteren Waarheid. In de kern van alles ligt Waarheid. In de kern van alles ben Ik en ben jij. Wij. Eén voor altijd.

Het is goed te beseffen wat blijvend is en wat niet blijvend is. Het is goed het verschil te kennen en toch vertellen de woorden, blijvend en niet blijvend, niet het hele verhaal. Het vergankelijke zet zijn stempel op jou. Stenen zijn er om op te zitten en je over te verwonderen. De hemel is blauw. Hij is universeel als blauw geaccepteerd. En gras is groen en toch zijn kleuren niet echt. Kleuren voeden de verbeelding en toch zijn kleuren niet echt, evenmin is wat ze voeden echt. Het tastbare is niet echt en het ontastbare is echt.

En toch bewegen Wij Ons naar de doorgang waar de Waarheid wordt onthuld, en de Waarheid wordt waargenomen en de Waarheid steunt al datgene wat niet waar is, niet echt waar, waar lijkt te zijn en toch niet waar is. Het ongeziene Fundament is waar. Ik ben waar en jij bent waar, alleen niet de woorden en niet het fysieke. Toch is het onware mooi en een hele voorbode voor de eenvoud van dat wat ontegenzeggelijk waar is.