God zei:

Je neemt aan het leven deel en je neemt waar. Je bent de waarnemer die naar jezelf kijkt.

Als je boos bent, geloof je dat iemand boosheid op jou bestendigd heeft, maar boosheid is een kaart die je aan jezelf uitdeelt.

De meest voorkomende boosheid is ijdelheid. Boosheid komt voort uit het ego en zegt: "Hoe durven ze? Ze kunnen dit niet zeggen of dit mij aandoen of mij over het hoofd zien of mij zo minachten. Ik laat ze er niet mee wegkomen."

Deze boosheid komt door jouw gebrek aan gevoel van eigenwaarde. Je staat erop, dat anderen jou geven wat je niet aan jezelf geeft. En dus, als iemand iets verkeerds zegt of verkeerds doet, vlam je op en bent er zeker van, dat anderen hun woorden of acties moeten terugnemen en hun gebrek aan respect voor jou op anderen moeten richten. Je blijft hierbij. "Ze kunnen er niet mee wegkomen", zeg je. "Ze moeten mij niet zo makkelijk nemen. Ik ben iemand. Ze hadden het recht niet."

Toch was jij degene die jezelf beledigde, en nu ben je de scheidsrechter van de anderen, die jou niet het eerbetoon gaven, waarvan je het gevoel hebt dat je dat zo dringend nodig hebt. Je maakt je eigen zelf belachelijk om een vermeend kwaad recht te zetten. Je maakt jezelf belachelijk en glijdt een plaats in van nutteloze boosheid. Je bokst tegen jezelf in een spiegel, en je bent woedend om het beeld dat je ziet. Je wilt graag denken dat je voor jezelf opkomt, terwijl het je ego is dat zijn oren heeft opgevrolijkt. Het ego fluistert jou toe, dat je jezelf moet verdedigen. "Doe wat terug", zegt het ego.

Er wordt gezegd, dat schoonheid in het oog van de aanschouwer ligt. Ergernis ligt ook in het oog van de gekrenkte.

Op de eerste plaats heb je het aanzien van een ander niet nodig. Achting of een gebrek aan achting betekent niet veel. Van beide zijn er dertien in een dozijn. Zowel achting als veronachtzaming zijn illusoir. Waardeer jezelf genoeg om niet in dat wat jou niet echt aangaat gevangen te worden.

En dus geeft een medewerker van de klantenservice, die jou helemaal niet kent, jou slecht advies en dus wordt de slechte service-vertegenwoordiger in jouw ogen de vijand. Wat heeft hun slechte service met jou te maken, dat je het als een belediging opvat? Dat ze niet beter weten of niet de moeite nemen het beter te doen, wat heeft dat met jou te maken, die alleen een stem aan de telefoon bent? Dat is ook alles wat de ander is, een stem aan de telefoon, iemand die daar zit en zijn werk niet goed doet. Moet je het als persoonlijk opvatten? Moet je de wapens opnemen? Tot welk doel? Jouw boosheid laat geen kracht zien. Ze toont zwakte. Boosheid is jouw zwakte, niet die van iemand anders. Als iemand anders jou slechte service geeft, dan hoef jij op jouw beurt niet hetzelfde te doen.

Armzalige servicemedewerkers, die een bedrijf of zichzelf vertegenwoordigen, maken of breken jou niet. Als je opvlamt in eigengerechtigheid, vertegenwoordig je Mij dan wel? Hoe goed doe jij je werk? Hoe goed vertegenwoordig je Mij?

In plaats van je te verlagen, verhef jezelf. In plaats van oorlog te verkondigen, verkondig vrede. Je hoeft niet iets voort te zetten dat twist teweeg brengt of laat voortduren. Je verlaagt jezelf niet om je te verheffen. Dacht je dat het zo was?

Je hoeft niet met een vertegenwoordiger van de klantenservice aan de telefoon te blijven, maar je hoeft ook niet op te hangen. Je kunt eruit gaan.

Ik spreek over vertegenwoordigers van de klantenservice, omdat het zo gemakkelijk is te zien dat ze echt niets met jou van doen hebben. Als het aankomt op degenen die dichter bij jou staan, geldt hetzelfde, en toch is dat moeilijker te zien. Niettemin is ontevredenheid van anderen die van hen, en de jouwe is die van jou. Laat je vuisten zakken, geliefde.