God zei:

Soms neem jij beslissingen zonder erover na te denken. Je lijkt maar geen beslissing te kunnen nemen, dus neem je er geen. Het zou best kunnen zijn dat zonder erover na te denken, jij de juiste beslissing hebt genomen. Ik zeg juiste in termen zoals jij het waarneemt. Misschien heb jij een situatie niet veranderd maar bent erin gebleven. Jaren later, vraag jij je misschien af hoe anders jouw leven nu zou zijn als jij een stap genomen had die je niet nam.

Begrijp, geliefden, dat als je de stap genomen had, jij jaren later je ook zou kunnen afvragen hoe anders jouw leven nu zou zijn als jij gebleven was waar je was en niet de verandering had gemaakt die je maakte.

Het gaat hier niet om onbesliste zaken, geliefden. Jij ging verder of je bewoog niet. Of je bewoog in een richting en niet in de andere. Hoe je leven geweest was als je een afslag genomen had is aan poëten en schrijvers van fictie om achter te komen, terwijl voor jou in je eigen leven, jij de rozen geplukt hebt zoals je deed, en er is geen terugkeer naar gisterjaar. Er zijn nu andere rozen te plukken.

Als je spijt hebt, hou op met spijt hebben. Precies op dit moment is gedaan wat is gedaan. En toch heb je nu andere keuzen voor je. Iedere dag maak je keuzen. Iedere dag kies jij je leven. Jij kiest je leven met jouw waarnemingen, geliefden, en jouw waarnemingen scheppen jouw gedachten, en jouw gedachten scheppen jouw waarnemingen. Of je het liedje dat je nu zingt leuk vindt of niet, je kunt altijd een ander liedje zingen.

Zie het alsof je steeds achtergrondmuziek draait. Welke muziek zet je op? Marsmuziek? Treurmuziek? Walsen? Blije muziek? Jij hebt een keus wat betreft de plaat die je opzet in de geluidsinstallatie van jouw geest. Welke achtergrondmuziek draai je? Kies je: “Pijn is van mij”, of kies je: “Gelukkige dagen, zijn jullie er weer”? Wat kies je om steeds weer opnieuw te spelen?

De platen die je afspeelt doen ertoe.

Ik zou willen voorstellen dat je de oude platen weggooit. Ik zou willen voorstellen dat jij geen verzameling bijhoudt en ook geen andere verzameling begint. Ik zou willen voorstellen dat je elke dag een nieuwe en betere plaat vindt en die opzet. Draai het volume hoog.

Waar luister je naar, geliefden?

Er is daar buiten een hoop mooie muziek. Je hebt een hoop keuzen. En alles wat je op enig moment hoeft te doen is een lied te kiezen. Dat is alles. Een maar.

Iedere dag, houdt het leven jou een boeket voor en vraagt je een bloem tegelijk te kiezen. Je komt meer over jezelf te weten door de bloemen die je kiest. Je zou zeker geen verdorde bloemen kiezen, en toch worden de oude bloemen gekozen van gedachten die hun bruikbaarheid hebben overleefd, en soms telkens weer opnieuw.

Ik zou jou willen bewegen om de verse jonge bloem voor jou te kiezen. Waarom niet? Het kost hetzelfde. Eigenlijk kost het minder. Eigenlijk kost het helemaal niets.

Alles wat je hoeft te doen is je hand uitsteken en een verse bloem tegelijk te kiezen. En morgen wordt jou weer een nieuw boeket aangeboden om van te kiezen. Je kunt bloemen kiezen die je nooit eerder gekozen hebt, misschien nooit eerder gezien hebt. Weet je wat, kies de mooiste bloem van allemaal. Steek gewoon je hand uit en neem hem.

Kies een bloem met een mooie kleur, een kleur waar je graag naar kijkt. Kies een zoete geur die je graag inademt. Kies wat, op het moment van keuze, de mooiste bloem is van allemaal. En als alle bloemen voortreffelijk zijn, kies ze allemaal en steek ze op je revers.