HEAVEN #3420 In de Pauze tussen Dimensies, 6 april 2010
God zei:
Jij beweegt je in en uit vele dimensies. Zelfs in de relatieve wereld doe jij dat. Je doet een schort voor. Je doet een schort af. Je rijdt in een auto. Je rijdt in een bus. Je gaat snel. Je gaat langzaam. Je leest een detectiveverhaal. Je leest poëzie. Je gaat de hele tijd lagen van dimensies in en uit. Andere dimensies binnengaan is niet echt iets nieuws voor jou.
In de pauze tussen iedere dimensie, ga je het goddelijke binnen. Veel van het relatieve leven zelf is goddelijk. Als je vreugde voelt, ben je een dimensie van vreugde binnengegaan. Als jij je verdrietig voelt, ben je een dimensie van verdriet binnengegaan.
Je hoeft niet iedere minuut blij te zijn. Wees in de dimensie waarin je bent, en weet dat je eruit kunt gaan en naar willekeur een andere dimensie binnengaan. Laten Wij zeggen dat jij in een dimensie van verdriet bent. Je hoeft er niet te blijven. Je hoeft ook niet te ontsnappen alsof er een draak achter je aanjaagt. Geniet even van jouw verdriet, en sta dan op en ga eruit.
Tussen iedere dimensie in de relatieve wereld die jij binnengaat ligt een diepte van stilte. Jij houdt ervan in deze diepte te zijn en soms ben jij je ervan bewust dat je daar bent. Vaak, ben jij je er niet bewust van. Ook dat is goed, geloof het of niet!
Je bent zelfs ontslagen van de plicht gelukkig te zijn! Jouw leven op Aarde is niet echt een hoofdstuk over presteren. Het zal een opluchting voor je zijn te weten dat het oké is een onderpresteerder te zijn! Je hoeft niet elk ogenblik geluk te bereiken. Geluk in de relatieve wereld lijkt zo toch al niet te werken.
Geluk komt meestal ongevraagd vanzelf. Natuurlijk, je kunt gaan voor amusement. Je kunt van een goede musical genieten. Je kunt van een kop koffie genieten. Je kunt naar een goede film op TV kijken. Dit zijn heel rechtmatige activiteiten. Voor een poosje, amuseer jij jezelf en zo leid jij jezelf af van opgekropte gedachten van verdriet.
Natuurlijk, Ik zeg je niet je in verdriet te vestigen en het je daar gerieflijk te maken en daar te blijven zolang jij ermee weg komt. Ik zeg eerder dat het een stoel is waar je in zit. Je hebt andere stoelen om in te zitten. Sta op uit de Verdriet Stoel en neem een andere plaats. Het is niet slecht verdrietig te zijn. Het is slechts een stoel waar je in zit, maar je wilt dat de stoel waarin je toevallig zit even niet doorzakt. Je staat op en probeert een andere stoel of een ander bed uit op de manier waarop Goldilocks dat deed.
Zeg jezelf niet dat je nooit in het Verdrietig Bed moet slapen. Je probeert het uit, dat is alles. In een winkel zou je verschillende soorten matrassen uitproberen. Daar is niets mis mee. En welke matras je ook koopt, je houdt hem niet je leven lang. Geen matras is duurzaam, geliefden. Geen stoel is dat. Geen stemming is dat.
Tussen elke stemming ligt een Bed van Stilte. Onder iedere stemming ligt het Bed van Stilte. Jij kunt je daar meer bewust van zijn. Onder verdriet ligt deze rijke stilte. Onder grote vreugde ligt deze rijke stilte. Onder pijn. Onder alles ligt dit rijke gebied van stilte. Je kunt niet verliezen, geliefden.
Er is een bed waar je altijd in ligt, en dat is het Bed van Stilte. Het is geheel en al van jou. Wij liggen samen in dit bed, en Wij staan nooit op. Intussen droom je ervan naar een warenhuis te gaan en andere bedden uit te proberen. Ik begeleid je hoe dan ook. Zelfs in jouw dromen en in jouw illusies, blijf Ik aan jouw zijde. Ik verlaat jou niet.

