Nu je Mij leert kennen, en Mij bewust heel goed kent, heb je meer van Mijn Licht gezien in de ogen van mensen die je ontmoet. Je hebt dit gezien. Je hebt er notie van genomen. Je hebt top momenten gehad, wanneer je hart vol van Mij was, wanneer alles Eenheid is. Hoe ver ben je niet geëvolueerd. En dan, misschien heel plotseling, misschien geleidelijk aan, kan het zijn, dat je jezelf van het leven in de wereld voelt wegglijden, of dat de wereld van jou wegglijdt. Hoe kan dit? Hoe kan jij je zo aanwezig bij Mij voelen en toch zo ver van de wijde wereld en de mensen in je leven.
Er kan een tijd komen, dat je Mij kent, wanneer je Mij deelt, wanneer ik duidelijk in je hart gevestigd ben, en ja, geliefden, je installeert je en ondervindt dat niets lijkt te vergelijken met het gevoel van je-thuis-voelen dat je bij Mij voelt. Het is alsof alles naast Mij verbleekt. Je hebt me geheel in je bewustzijn, en niet in de wereld. Opeens, of geleidelijk aan, er zijn van die momenten dat het leven in de relatieve wereld je hart niet op dezelfde wijze vervult, dan Ik dat doe. De wereld en de mensen erin kunnen soms de vriendelijkheid tegenover jou niet meer opbrengen, zoals ze dat vroeger deden. Werelds leven voelt leeg. Je beweegt erin, en toch voel je je erbuiten. Je voelt je half-hartig als het over de wereld gaat. Je voelt dat je iets hebt verloren en dat je achterwaarts bewoog. De wereld en de mensen erin voelen meer aan als een kartonnen wereld en mensen. Voor jou voelt dit in geen geval als evolutie aan.
Wat er gebeurd is, is dat jouw persoonlijke betrokkenheid verminderd is. Je persoonlijk aandeel in die wereld is verminderd. Het kan, dat je zelfs voelt dat je niet bestaat. Je kan niet langer de grenzen van jouw zelf voelen.
Het is werkelijk waar, geliefden, dat, als je jezelf terugvindt, je jezelf verliest. Dit kan als scheiding aanvoelen. Je bent je van je persoonlijke zelf aan het scheiden. Het persoonlijke vervaagt. Dit kan als een verlies voor je aanvoelen en een stap achteruit. Het kan dat je voelt alsof je je hart bent kwijtgespeeld, niet dat je het aan iemand anders hebt gegeven, gewoon ergens in de ether je hart bent verloren, en je voelt alsof je het nooit meer zal terugvinden. Wacht eens even.
Het leven zal voor jou hetzelfde niet meer zijn. De wereld zal niet meer dezelfde zijn. Wanneer je uit deze tunnel komt, zal je voelen dat je er in bent, jij en het goud van het leven zullen sterker zijn. Datgene waar Ik nu over spreek is ver voorbij de Eenheid van Hart, waar je aan gewoon was. Het zal de Grote Vereniging met Mij zijn en een soort vereniging met de wereld.
De wisselvalligheden van het leven zullen jou niet meer raken, zoals ze dat vroeger deden. Emotionele hechting zal minder aanwezig zijn. Voor het ogenbik kan het voor jou lijken, alsof je ontkoppeld bent. Je bent van het verleden losgekoppeld en je vroegere gevoel van wat het leven is.
Je hebt net een nieuwe berg beklommen, geliefden, en je bent op een hogere hoogte, van waaruit je alles anders ziet. Het kan zijn, dat je je oude berg mist en het uitzicht dat je had. Dit grotere perspectief kan niet zijn wat je ervan had verwacht, en toch zal je klaar zien en je zal samensmelten met de nieuwe hoogte waar je naartoe bent gerezen. Je zal komen waar je wou zijn. Je bent als een scoutsjongen, die naar het kamp ging, dat hij wou gaan en heimwee krijgt. Toch zal hij zich vroeg of laat kunnen aanpassen aan het kamp.
Spoedig zal jij je ook aan je nieuwe berg aanpassen. Je zal het Universum goed dienen.
Vertaald door Leen Joseph.