HEAVEN # 3119 Vrede Nu, Zegt God, 9 juni 2009
Ik wens je vrede toe. Waar vind je vrede ? Je vindt het in je hart. Het is daar binnen in je hart dat je
vrede vindt. Het is vanuit je hart dat vrede uitgegeven wordt. Ja, vrede straalt uit vanuit je hart.
Wereldvrede straalt uit vanuit je hart. Iedereen is verantwoordelijk voor vrede. Je bent de maker van
vrede of degene die het terugtrekt. Begin aan vrede. Je zult het heerlijk vinden.
Vrede is niet opwinding, geliefden. Vrede is rustig, en toch is vrede veel meer dan een wapenstilstand.
Opwinding is misschien wel opwindend, maar toch heeft het zijn prijs. Opwinding is zoals een zwaard
dat steekt.
Dat wil niet zeggen dat vrede saai is. Nee, vrede maakt je levendig. Vrede is als een schildersdoek
waarop de wereld getekend wordt.
Het is de bedoeling dat jij een instrument van vrede bent.
In de wereld kent liefde haar opwinding, maar liefde zelf, zonder alle verhalen eromheen, vormt een
stabiele en sterke kracht voor kalmte. In Heaven bestaan niet twee polen van liefde. Er bestaat gewoon
liefde in al haar heelheid. Heelheid is vrede, geliefden. Ja, wanneer je een synoniem voor vrede wilt,
dan is dat heelheid. Je wilt toch heelheid, nietwaar ?
Er is geen noodzaak tot oorlog EN vrede. Vrede alleen is wel goed genoeg. Het redt zich zelf wel.
Heet vrede welkom. Vrede heeft geen tegenpool, geliefden. En vrede heeft haar gelijke niet.
Vrede had niet jullie missie hoeven zijn, ware het niet dat de wereld afgedwaald is van vrede. Vrede is
namelijk de natuurlijke staat. Oorlog niet. Ruzie ook niet. Wanneer je twee stokjes tegen elkaar wrijft
kun je vuur maken. Wanneer er Eenheid is, zijn er niet twee stokjes. In Eenheid, kun je geen vuur maken.
Wees Eenheid, geliefden. Wees vrede. Moge vrede met jou zijn.
Ik kan me voor stellen dat twee handen met elkaar zouden kunnen vechten, en dat één hand zou winnen.
Wat zou de winst van zo’n gevecht zijn? En wat zou je er bij verliezen?
Daar waar je eerst twee goede handen had, zou er dan één van gewond zijn.
Dat is wat strijd is, geliefden, of het nu op het persoonlijke vlak is of op wereldschaal. Twee handen
bevechten elkaar. Broeder vecht tegen broeder. Een land vecht met zichzelf onder de naam van een
ander land. O, wat een dwaasheid is dat toch die hier begaan wordt ! O wat een dwaasheid die hier
begaan wordt in de naam van vrede. Gebeurt dit echt ? Is het echt zo dat Mijn kinderen met elkaar vechten ?
Mijn kinderen kunnen niet vechten om Mijn liefde, want jullie weten inmiddels wel dat Mijn liefde er
voor iedereen is. Allen zijn mijn gunstelingen, en allen zijn vervuld met Mijn liefde. Er kan hier geen
rivaliteit tussen verwanten bestaan, en toch is er niet altijd vrede.
Laten We vrede afkondigen. Laten We nu meteen met de vlag van vrede zwaaien in Onze harten.
Hoe zou een vlag van vrede eruit zien ? Hoe zou vrede over de hele wereld eigenlijk voelen ? Dat zou
me pas een vakantie zijn !
Met een wereld in vrede zou iedereen gelijk twintig jaar jonger zijn. Er zou niet langer lijden en pijn bestaan.
Er zouden niet langer ziektes of ongelukken bestaan. Er zou gelijkmoedigheid van vrede bestaan op heuvels
en in dalen.
Vechten zou niet meer voorkomen. Want waar zou je nog over moeten vechten ? Harten zouden naar
willekeur kunnen reizen, en ze zouden reizen in vrede. Thuis of onderweg, er zou vrede heersen.
Harten van vrede zouden heersen. Wat zouden de bloemen mooi groeien en bloeien en wat zouden de
bomen veel vruchten dragen. Woestijnen zouden oases worden, en bergen zouden gemakkelijk zijn om
te beklimmen. Vrede zou het land vervullen en er zou geen oorlog meer zijn in het hart van enige man of vrouw.
Het moment hiervoor, is nu. Nu, zeg Ik.