CENNET#2524 Böylesine mutlu olun şimdi 23 Ekim 2007
Kendi benliğinizden ayrılmakta olduğunuzu hissetmeniz hayırlı bir şeydir. Ayrılmakta olduğunuz kendi küçük benliğinizdir. Küçük benliğiniz devamlılığını sürdürmektedir; lakin artık onun ne olduğunu görüyorsunuzdur. Siz kendinizin Büyük Benliğisiniz, her zaman da öyleydiniz; fakat kişi olmaya ve kişiliğe ve hayatınız olarak adlandırdığınız mevhumun bütün bireysel yanlarına kısılıp kalmıştınız. Kişiliğiniz ve bireyselliğiniz hiçbir yere gitmiyordur, fakat ona artık kısılıp kalmıyorsunuz. Onun bir “Hakikatten sapma hali” olduğunu görüyorsunuz. Kendinizi, aynı problemlerin içinde dönüp duran, hayali problemleri hayatının tamamını işgal eden ve tüm vazifesi bu problemlerle meşguliyet olan şişirilmiş bir çizgifilm kahramanı olarak görüyorsunuz. Artık şimdi, gerçek haliniz, bu küçük benliği gözlemlemektedir. Neticede sadece hayat olan bu şey için böylesine heyecanlanan, aşırı telaşa kapılan bu çizgi-film karakterine gülmemek zordur. Nefesiniz daralmadan rahat rahat soluk alabileceğiniz yerde nefesinizi tutmanız gibidir bu.
Dünya hayatı azımsanacak ufak bir şey değildir. Fakat tek şey de o değildir. Büyük Benliğiniz ve egonuzun sathiliği yan yana koşarlar ve Aşkın Varlığınız ki aslınız odur, ufacık-tefecik ve minicik benliğinizin kendi hayatı ve mevcudiyeti için koşuşturduğunu görür. Aşkın Varlığınız büyük adımlarla yol alır ve bunu kolaylıkla yapar, her zaman oynanan oyunun ilerisindedir, yarışı kazanandır ve egonun küçük ayaklarının çıkardığı patırtıların her zaman dışındadır.
Olayların ve ilişkilerin oluşturduğu yığından daha fazlası olmanız gerekir. Bunu herzaman biliyordunuz. Hayatın göründüğünden daha fazla bir şey olduğunu hep biliyordunuz. Gayet iyi besleniyor olabilirsiniz, güzel bir evde oturuyor olabilirsiniz, iyi bir işiniz olabilir, iyi bir aile hayatı sürüyor olabilirsiniz; lakin hala hayatın sizin tanıklık ettiğinizden daha muğlak tarafları olduğu hissini taşıyabilirsiniz. İnce tabakalar halinde daha derinlere indikçe hayatın şu anda olup bitenlerden daha fazla bir şey olduğunu görürsünüz.
Hayattan daha az keyif almanız gerektiğini söylediğimi düşünmeyin. Hayattan çok daha fazla keyif almak için varsınız! Hayatın bu kadar içinize işlemesine izin vermediğinizde ondan çok daha fazla keyif alacaksınız. Hayatı daha fazla takdir edin, bu şekilde ona bu kadar içerlemeyeceksiniz. Artık onu varoluşun doruk noktası olarak görmeyeceksiniz.
Beş duyunuzu küçümsemeyeceksiniz. Size iyi hizmet ettikleri için onları daha derinden seveceksiniz. Sizi bir yerlere götüren güzel atlar olarak göreceksiniz onları. Aslında bu fiziksel duyulardan yoksun bir hayatı düşünürseniz o kayıp duygusunu hissedersiniz. Birdenbire, fırındaki taptaze çikolatalı kekin kokusunu alamadan ya da çiçeklerin tazeliğini içinize çekemeden geçen bir hayatı tahayyül dahi edemez olursunuz. Tüm duyular için de bu böyledir. Gün batımını görememek tahayyül edilemez bir şeydir. Gün batımları olmaksızın, ağaçların arasından süzülen ışıklar olmaksızın ya da sizin varlığınız olmaksızın hayat nasıl olabilirdi ki? Ya da müziği duyamamak, annenizin sesini ya da çocuğunuzun sesini duyamamak nasıl olabilirdi? Hatta trafiğin homurtusunu, havlayan köpekleri şu anda sizi rahatsız eden tüm o sesleri duymamak? Suya dokunanamak, ayaklarınızın altındaki toprağı hissedememek? Bir daha patates cipsinin tadını alamamak! Ne yazık olurdu! Veya ağzınızın sulandığını, lokmanızı çiğnediğinizi hissedememek? Hatta ağlayamamak bile, tüm bunlar olmaksızın nasıl bir hayat olurdu bu?
Dolaysıyla tüm bunları düşündüğünüzde fiziksel hayat çok müstesna görünür. Zira azizdir o. Hayatın tadını çıkarmak için kendinize müsaade edin. Neden olmasın? Hayatın her bir anının tadına varın.
Bu vesileyle, bütün bir ruhsal hayatın tadına, hayal edebileceğinizden de fazlasıyla varırsınız. Hiç bir şeyi kaçırmazsınız aziz çocuklarım. Bir şeyleri yitirdiğinizi hissetmezsiniz. Bir şeyleri takas ettiğinizi düşünmezsiniz. Varolmaktan dolayı sadece mutlu olursunuz ve tam şu anda aziz çocuklarım, işte böylesine mutlu olabilirsiniz.
Çeviren: Engin Zeyno Vural :wub: