God zei:
Ik hoor deze schreeuw die uit jouw hart komt:
“God, Mijn Geliefde God, waarom God, waarom hebben wij, Uw kinderen, troost nodig? Waarom zijn wij zo ongemakkelijk voor wat betreft het wanhopig zoeken naar troost bij U? Waarom is er zo’n behoefte aan troost in deze wereld?”
Waarom? Om de beelden die jij in je gedachten hebt. Om wat jouw geleerd is. Om wat jij denkt dat waar is. Om conclusies die de wereld in elkaar zet en pleegt op anderen, op delen van het leven die worden beschouwd als minder waardevol vanwege dwaze redenen, zoals fysiek voorkomen of familie status.
Om hoe jij je verhoudt tot de fysieke wereld en de aanwezigheid van je lichaam, je bent op je hoede en je hart daalt, en wreedheid werd opgericht. Wetten die heel nuttig zijn voor sommigen en niet voor anderen werden gemaakt.
In plaats van het houden van alle wonderen in de fysieke wereld en de Wezens die de wereld bedenken, vreesde jij voor het leven omdat het nogal tijdelijk is. Enkelingen hebben geprobeerd om hun tijdelijkheid permanent te maken. Sommigen hebben zichzelf verheven door anderen onderuit te halen.
Je kunt niet echt weten wat je wilt, en dus klamp je je vast. Jij neemt het fysieke leven alsof dit het geheel van het leven zou zijn, en dat je jezelf moet beschermen of je wordt geteisterd.
Primitieve samenlevingen kwamen tot grotere wijsdom dan jij. Ze waren dichter bij de Sterren en de Zon en de Maan. Dichter bij Mij en Al Mijn Glorie waren zij, terwijl meer verfijnde groepen zich vastklampten aan rechtstreeks en bekrompen bewijs, en vereist bewijs, of verzonnen en ongefundeerd bewijs, en dit als de waarheid hielden. Het zogenaamde bewijs droeg meer gewicht dan de Waarheid in het Menselijk Hart, en dus werd het Menselijk Hart bedekt met feiten en cijfers.
De natuur werd minder geldig verklaard en genegeerd. De materiële werkelijkheid werd als juister beschouwd, zelfs als deze materiële werkelijkheid vaak liever zelfgenoegzaamheid onthulde dan de Waarheid. Harten werden verscheurd en de wereld raakte ontspoord. Een mooi plaatje was zelfs nog niet geschilderd.
Natuurlijk, op hetzelfde moment waren er altijd die grote en kleine helden die verder keken en die veel gaven om alle Wezens en de wereld openden.
Voor het grootste gedeelte werd prestatie belangrijker dan Jezelf Zijn. Het hart werd afgezwakt. Veroordeling van andere mensen was gemakkelijk. Minachting voor de eerbied van het Menselijk Leven en een opleving van oneerbiedigheid, en het onvervangbare werd vervangbaar. Meer angst bevolkte de wereld.
Het lichaam werd ultra-belangrijk en het lichamelijk bestaan van anderen deed er niet langer toe. De overlevingsdrang nam het over en bevroren harten werden kleiner gemaakt.
Nu herstelt het leven zichzelf. Er is een grote herleving van het menselijk hart, en de leeuw en het lam liggen bij elkaar. Vriendelijkheid en vrijgevigheid worden de goede jongens.
De tijd voor wedergeboorte van de Aardse wereld is gekomen. Zelfzucht hapert, en inclusiviteit, geen exclusiviteit, regeert. Meer schoonheid zal iedere dag arriveren om de wereld te vullen. Winnaar en slachtoffer zullen geen naamkaartjes meer hebben. De hiërarchie in de wereld zal zichzelf herzien.
De wereld zal luchthartiger worden. De wereld bedient meer vreugde aan iedereen die serieuzer is. De klokken van liefde zijn aan het luiden. Het menselijk hart is weer liefde aan het verzamelen en stapelt het op om het aan iedereen te geven en te ontvangen. Het idee van eigendom vervaagt, en Eenheid komt op. Eenheid leeft weer op. De trompetten van de oorlog worden zwakker.
Oorlog wordt niet als levensvatbaar gezien in de wereld die Ik creëerde. Oorlog was nooit levensvatbaar. Oorlog was het verlangen van boosheid. Boosheid stroomde over.
Ooit werd strijdlust gezien als meer plezier dan vrede. Mijn kinderen vonden het leuk om een oorzaak te hebben en ze vonden het leuk voor nieuws om nieuws te zijn. Oorlog was amusement.
De Goedheid van de Wereld komt in zichzelf. Liefde is in opkomst, en er is niets dat het kan stoppen. Vrede is verklaard.
Vertaald door: Petra