God zei:
Luister naar Mij. Jij gelooft in verschijningen. Alle mensen in je leven, ongeacht hoe lief en echt voor jou, waren en zijn verschijningen. Je dacht dat je ze zag. Je kent hen via jouw zintuigen. Hun harten raakten jouw hart. Je hield hun handen vast. Ze hebben jou gevoed, of ze hebben jou niet gevoed. Je hoorde hun zoete stemmen of hun ruwe stemmen, hun aanraking, zacht of hoe het ook was. Er is geen twijfel dat deze verschijningen uit het verleden veel voor jou betekenden en nu veel voor jou betekenen. Jij herinnert je hen, en je hart wordt nog steeds gesust door de gedachten aan hen waar ze ook mogen zijn. In ieder geval worden zij verdrietige herinneringen voor jou, of ze nog steeds op Aarde zijn of in de Hemel. Zelfs langdurige herinneringen zijn vluchtig.
Mensen waren altijd zo echt voor jou. Ze zijn echt voor je, zelfs nu, als je er een glimp van opvangt dat ze figuren in een droom zijn. De droom is nog steeds hier. Je gelooft in wat aan jou werd opgelegd in een droom, zo echt-lijkend was het en is het nog steeds voor jou. De droom houdt jou in een bankschroef en jouw hart doet pijn op de ene of de andere manier. Je houdt vast aan de droom. Je zet hem voor je keer op keer. Jij smult van de schoonheid van de droom of de hinderlijkheid ervan. De voorbije dromen zijn heel veel voor jou, zelfs als dagelijks nieuwe zich binnen haasten of kruipen, wat ook het geval moge zijn.
Als je in een gevangenis woont, is dit niets behalve een droom. Als je in een kasteel woont, is dit ook een droom. Dit alles in de wildernis of in een hoogbouw is louter een droom waar je naar gluurt en machtig in gelooft.
Zo is de aard van het leven in de wereld. Het neemt jou mee naar een kwetsbare realiteit die bedrog doet voortduren bij jou. De droom is een zwendel, toch voel je echter dat dat alles is waar jij het mee kunt doen. Zelfs als dit een droom is, het is jouw droom, en hij is kostbaar voor je. Zelfs een oud rapport is kostbaar voor jou. Een foto van een grootmoeder je nooit kende is kostbaar voor jou. Alle herinneringen zijn kostbaar voor jou. Je houdt je aan hen vast. Je houdt aan hen vast voor het lieve leven, want, zo ver als jij weet, zijn deze herinneringen aan dromen jouw leven, zelfs als jij - buiten het medeweten van jou – hen bekijkt op een scherm. Je gelooft dat ze essentieel zijn voor jouw eigen bestaan, ze zijn echter een voorbijgaand briesje.
Goed, je herinneringen van je dromen zijn essentieel voor je bestaan op Aarde op dit moment. Waar zou je zijn zonder hen? Je leven hier op Aarde is een prentenboek, een eenvoudige handgemaakte tekening, echter niet altijd zo eenvoudig voor jou. Het leven op Aarde lijkt iets om uit te zoeken.
Soms zou je willen vergeten, het is echter moeilijk om voorbij te komen aan al deze stemmen die naar jou roepen. Kies Mijn Stem uit, want Ik ben echt. Ik besta. Net zoals jij bestaat en bestaat binnenin Mij. Er was nooit een einde aan jou, noch een begin. We waren altijd. In Mijn gedachten, was je er altijd en bent er. We waren altijd Eén en zijn Eén. We zijn oneindige metgezellen, jij en Ik, en jij bent de Liefde van Mijn Leven.
We zijn de Realiteit. Er is jouw kleine fantasie, en er is de Grote Waarheid omtrent Ons. En toch kan het zijn dat je zo veel bewuste tijd doorbrengt zonder herinnering aan Mij, je vergeet echter niet een ingebeelde picknick in het park, waar je veel ijs had.
Het leven speelt trucs, lijkt het niet zo? Toch, diep van binnen, ben je bekend met de Ware Realiteit. Jij en Ik, Wij kennen elkaar heel goed. Diep van binnen weet je alles wat van belang is, je bent echter verlegen om daar heen te gaan. Jij denkt misschien dat het roekeloos is om de droom te kennen voor wat het is, want zonder dat, kan het zijn dat jij, de kleine jij, niet bestaat. Ik zeg je dat je altijd Mijn Zelf bent, en, in Werkelijkheid, ben jij nooit minder. Hoor Mij.
vertaling: Anneke