God zei:
Goede Morgen, Mijn Schepping! Wat een prachtige dag is het voor Ons! Er was nooit eerder een dag zoals deze en er zal nooit meer een andere zijn die hetzelfde is. Natuurlijk, het Oneindige waar dit over spreekt, is een druppel in de emmer naast de Oneindigheid van het Universum! Het lijkt erop dat Ik jullie kopiëer, Mijn kinderen, in je vergelijken van de ene dag met de andere, de ene persoon met de andere, het ene leven met het andere. Alle levens vinden plaats in hetzelfde Veld van Oneindigheid. Natuurlijk kan de Oneindigheid niet in een veld liggen. Het breedste veld heeft een einde en de Oneindigheid heeft geen einde. Grenzeloos is de Oneindigheid en toch lijkt het erop dat jij gebonden erin vastzit, lachend of huilend en er iets van makend.
Evenmin komt in werkelijkheid een dag echt voor, zoals over voorkomen wordt gesproken. Wat komt er precies voor?Gebeurtenissen? Dit alles is verbijsterend, is het niet? Oneindigheid is voorbij de denkgeest. De denkgeest kan het niet bevatten zelfs als hij het probeert.
Wie kan mogelijk het gewone leven uitleggen in de wereld, laat staan de pracht van de Oneindigheid? Oneindigheid is zo groots, dat het woord pracht of grootsheid of welk woord dan ook, niet kunnen beginnen met het te beschrijven. Het is niet te beschrijven. Evenmin kan het woord Oneindigheid Zelf beginnen uit te drukken wat Oneindigheid is. Het woord zelf en een deel van de spraak schieten tekort. Oneindigheid is alles. Oneindigheid praat over alles wat erin past en toch bevat de Oneindigheid helemaal niets. Noch ruimte noch tijd kunnen bij lange na niet passen in de Oneindigheid. Hoe kunnen tijd en plaats die niet bestaan passen in het Niets van Alles? Niet eens een hefboom kan Oneindigheid openen naar de vastgehouden ingebeelde tijd en ruimte, en toch en toch ....
Ah, goed, We draaien in kringetjes rond, in een cirkelvorm die voor iedereen en de natuur vertrouwd en geïdentificeerd is, die ook niet bestaat, nochtans lijkt te zijn geschapen.
Welke dag op Aarde kan mogelijk worden gezien als gewoon? De hele opzet hier op Aarde is buitengewoon. Je kunt zitten en een heel leven nadenken over de Oneindigheid en nog steeds het concept niet helemaal begrijpen. Natuurlijk zou je op zoek gaan buiten jezelf naar feiten. Het feit is dat Oneindigheid in je is. Als jij Oneindigheid wilt bevatten, kijk naar binnen, want je bent de Oneindigheid Zelf. Dat is niet voor tweeërlei uitleg vatbaar.
Dus waar doen We dit communiceren allemaal voor? Waarom is een andere stem zo waardevol voor Ons wanneer er, bij wijze van spreken, slechts Een Stem is om te spreken en Een Stem om te worden gehoord, zelfs als het stil is? Wat ter wereld gebeurt er op deze wereld? Hoezo, het leven is alles en helemaal niets.
Waar wil jij nu over praten? Wat wil je weten? Wat is er dat je moet weten en waarom denk je dat je het moet weten? Jij bent een Wezen. Jij bestaat. Wat meer is er voor jou om te weten?
Er is geen wie, geen wat, geen waar, geen wanneer. Als Zijn Alles is, wat anders bestaat er? Het enige wat je moet doen is WEZEN. Wees goed, Geliefde, Wees je eigen droom, die jij, natuurlijk, bent. Vervul je droom in deze stip van de Oneindigheid. Vervul het tot de rand. Een boom onderneemt geen actie. Hij is. En toch werpt een boom vruchten af. En dat doe jij ook.
Draag de vrucht van jouw droom. Bij de vervulling van jouw droom, zegent jouw Wezen iedereen. Zijn is meer dan doen. Wat dan ook zou je moeten doen als je veel groter bent dan doen? Een schepper creëert en dromers creëren en de Schepping is een droom vanuit zichzelf.