God zei:
Zalig ben jij die naar Mij zoekt, en zalig ben jij die niet naar Mij zoekt. Zalig ben jij die zoekt, en zalig ben jij die wegrent. Ieder van jullie is een onschuldige. Hoe wereldwijs je wat de wereld betreft ook mag zijn, je bent een onschuldige. Allen zijn onschuldigen. De slimmen zijn onschuldig, want zij denken dat slimheid een geweldige prestatie is. De naïeven zijn niet onschuldiger dan iemand anders, want de naïeven zijn zich ook niet bewust van de hoogten die zij beklimmen en wat het betekent een kind van God te zijn. Niemand weet meer dan een ander hoeveel zij ook lijken te weten. Alles is nieuw onder de zon als je omhoog kijkt.
Niemand draagt een wapenuitrusting. Een storm valt zowel de rijke aan als de arme. Stormen vallen de schapen van de wereld aan, en stormen vallen aan als wolven. Jouw titel noch iets aan jou doet er toe. Je bent allemaal onschuldigen op zee, door een getijde buiten je gezichtskring getrokken.
Machtig ben je. Kracht heb je. Sterke wil heb je. Bewustzijn, je hebt een beetje. Gebrek aan bewustzijn, je hebt meer dan een beetje.
Heerlijkheid ligt binnen jouw bereik en je legt het naast je neer. Je beperkt jezelf en roept uit dat je geïsoleerd bent. Je wilt de eerlijkste van allemaal zijn en je komt er achter dat alles in de wereld vluchtig is, op en neer, heen en weer, en dat wordt dualiteit genoemd. Je bent geïsoleerd door je denken en waarneming van het leven op Aarde. Jullie hebben een beperkte blik gehad, geliefden.
Je hebt de wereld als vlak gezien en het leven smal, terwijl het leven onmetelijk is en jij onmetelijk bent en de Hemel en Aarde onmetelijk zijn, en je hebt je nog niet gerealiseerd dat Onmetelijkheid voor het oprapen ligt. Jouw hand heeft niet ver genoeg gereikt, en je concludeerde dat er daar niets is. Er is alleen wat je hier hebt of je hier en daar opgedrongen hebt gekregen, en het is niet genoeg, helemaal niet genoeg, want je hebt ernaar gezocht kleinigheden te vergaren en hebt ze geluk genoemd.
Er liggen schatten op je te wachten. Ze zijn niet buiten jouw bereik. Je bent te karig geweest en hebt jouw hand nog niet volledig voor de Hemelen geopend. Je hebt op Aarde gegraven en niet gevonden wat je zocht, of je vond wat je zocht en had toch niet genoeg gezocht of ver genoeg of dicht genoeg naar de zin van jouw ziel. Dit is jouw ontevredenheid.
Je hebt niet echt in de ziel geloofd, in jouw ziel. Je gelooft misschien in de ziel als een leuke uitdrukking, maar je bent er niet van overtuigd dat jij ziel bent en dat je ziel bent zonder beperkingen. Je neemt misschien een fragment van de ziel waar, maar al met al kun je het heel goed hebben afgedaan als niet voor jou beschikbaar, of de ziel hebben afgedaan als een leuke mythe, of de ziel zou net zo goed een mythe kunnen zijn voor al het goede dat ze jou in de wereld waarin je leeft gebracht heeft.
Wat zou een ziel trouwens in deze wereld doen, vraag je. De ziel moet uit vorm getrokken zijn. Je snapt niet echt waarom je hier bent en waarom zou jouw ziel hier ooit willen komen, deze plek van verbijstering en dat wat, wat het ook mag heten, jou in verwarring en lijden vastgrijpt. Als er een andere kant is, nou dan, zien is geloven, en je hebt niet gezien.
Je zou het prettig vinden in vrede en harmonie te leven. Je zou het heerlijk vinden als liefde meer was dan een vlam in de pan. Je hebt genoeg gehad van liefde als een af en toe ding. Liefde heeft jou niet gebracht wat ze verkondigde. Waar is deze solide liefde waarvan je gehoord hebt en waar je hart net zonder is komen te zitten? Wat is er gebeurd met je dromen?
Je dromen zijn hier, precies waar je ze gelaten hebt, nog steeds wachtend tot je ze weer oppakt. Steek je hand uit.