God zei:
Soms is het in de wereld moeilijk in liefde te geloven, het goede ervan, als degene die jij liefhebt schijnbaar willekeurig van jou wordt weggerukt, als jouw geloof in liefde je wordt ontnomen, als jouw geloof in liefde en jouw geloof in God, de Vader van Liefde, in je hart belemmerd worden, jouw mooie vertrouwend hart, jouw belegerd hart dat zoveel vertrouwen had, jouw mooie hart uit elkaar gescheurd, gekwetst door het verlies van een geliefde en bezeerd door God Die niet werd verondersteld dit te laten gebeuren.
Je had zoveel vertrouwen en toch weet je dat het elke dag gebeurt, en dat verlies en schijnbare dood een dagelijks deel van het leven zijn, maar dit werd nooit verondersteld jou te gebeuren, en dus voel jij verraad en dus voel je verlies van vertrouwen.
Is dit door de eeuwen heen ooit niet een gebeurtenis in het leven geweest? Iets wat onmogelijk bedoeld kon zijn te gebeuren is gebeurd, en je voelt je als het onschuldige slachtoffer. Je had vertrouwen en het vertrouwen werd jou afgenomen. Dit is hoe het lijkt. Dit is hoe het voelt.
Vergeving is een grote daad van naastenliefde en op een of andere manier word je geconfronteerd met leren hoe, wat lijkt als de ergste daad van verraad, te vergeven. Je wilt beslist niet horen dat je het gewoon niet begrijpt. Toegegeven, je begrijpt het niet. Je dacht dat je zoveel vertrouwen had en nu is jouw geloof de bodem ingeslagen. Alles wat je nodig had, was één schijnbaar onvergeeflijke gebeurtenis, en jouw hart van liefde is verpletterd. Je dacht dat je van Mij hield. Je dacht dat Ik van jou hield, en nu is jouw hart dubbel verpletterd omdat je op een of andere manier een geliefde verloor, en nu ben je boos op Mij.
Sommigen zullen misschien zeggen dat je op de proef gesteld wordt. Ik zeg je eerlijk dat het leven zelf een proef is, elke centimeter ervan, maar Ik trek er niet een test uit om aan jou te overhandigen. Ik experimenteer niet met jou. Nee, zo is het niet. Ik ben niet Iemand die experimenteert. Om welke reden zou Ik jou zo’n moeilijke test geven die jou aan het huilen kan maken?
Evenmin kan Ik zeggen dat er iets buiten Mijn bereik is of buiten Mijn woord. Ik neem verantwoordelijkheid. Ik zeg niet dat er iets gebeurde waar Ik geen aandeel in had. Het is geen test en het is geen experiment. Het is een reparatie die veel te veel voor jou is om te dragen, Ik zeg dat op de lange duur er iets goeds aan het eind van de regenboog is, maar hoe kun jij dat geloven?
Evenmin ben Ik het staal in jouw hart aan het harden om het sterker te maken. Het is niet Mijn wens, dat is het nooit, dat jij lijdt en toch lijkt er lijden te worden gevraagd. Dat is hoe jij het ziet.
Loslaten is geboden. Het loslaten van jouw hart van staal is geboden. Vergeving is geboden. Een opperste daad van vergeving is geboden. Je moet Mij vergeven en je moet jezelf vergeven, en je moet jouw geliefde vergeven dat hij jou verlaten heeft, ongeacht op welke manier. Het leven is niet altijd wat jij wilt dat het is, hoopte dat het zou zijn, wat, van alles wat jouw hart weet, wat het leven zou moeten zijn. Wat is de illusie? Leven of dood, of allebei? Is iets hiervan nieuw? En toch werd het niet verondersteld in jouw leven te gebeuren. Wat is de illusie, en wat is het feit?
Leven en dood lijken geen illusies voor jou. Je hebt met leven en dood je hele leven geleefd. Leven en dood zijn niets nieuws voor je, maar toch kun je niet geloven dat je niet al jouw wensen vervuld moet krijgen. Er werd iets niet verondersteld jou te gebeuren en onmogelijk jou te gebeuren op zo’n onvriendelijke manier.
Zelfs dat geloof moet je loslaten, geliefden. Zelfs dat. Je bent aan het leren om dat wat op Aarde toch maar tijdelijk is, los te laten.