God zei:
Geliefden worden nooit gescheiden. Er is een reünie van harten. Er is geen afscheid voor altijd of een dag. Er is een reünie van vreugde en herwonnen geluk.
Op het ene niveau ontvang je een laatste antwoord. Iemand is overleden. Op het andere niveau is er een heel ander antwoord en het antwoord is: Er is geen eindresultaat. Nimmer, nooit.
Eeuwigheid betekent geen eindresultaat.
Jij houdt je bezig met een steeds voortdurend verhaal. Niets eindigt. Er is geen einde. Wat nu enorm is, is een bliep op een scherm. Het leek voorgoed voor jou. Hoewel er Eeuwigheid is, is er geen voorgoed, want een stipje in de Eeuwigheid is nauwelijks een stipje. Wat als verschrikkelijk wordt gezien is slechts een stipje. We kunnen zeggen dat alles in de Eeuwigheid een stipje is. We kunnen ook zeggen dat er geen stipjes zijn in de Eeuwigheid, want waaraan kan een stipje blijven plakken in de Eeuwigheid?
We kunnen zeggen dat er geen lijden is, want waar kan het gezegd worden dat oorlogen en hartzeer bewapend zijn? Niet in de Eeuwigheid. Er is daar geen bewapening.
Geliefde, het leven dat je leeft is niet lineair, hoewel het zeker zo lijkt. De ene gebeurtenis lijkt te volgen op de andere. Zeker, je leven is een reis die jij onderneemt en je onderneemt ritten op een weg of een jet vlucht of een trein die op het spoor rijdt, of een schip dat een koers volgt, of je loopt op het land of je zwemt en met jouw ogen kun jij de vlucht van een adelaar volgen. Jij kunt de vlucht van een adelaar volgen.
Toch is het leven op aarde is niet lineair. Het gebeurt op meervoudige niveaus. Het is multidimensionaal. Dimensie bestaat echter niet in de Eeuwigheid. Het Schip van de Eeuwigheid heeft niets dat hem volgt in zijn kielzog.
Er zijn geen markeringen aangebracht. Er is geen voorwoord of epiloog. Zelfs terwijl een verhaal verteld wordt, is er geen vóór of na of zelfs tijdens. Er is zeker geen verslag bijgehouden van alle verhalen. Er is geen herinnering en er is geen vergeten, want wat kan op zijn plek blijven daar waar geen dimensie of tijd is? Er is nietsheid. Er is het Allesheid en Volheid bestaat uit Nietsheid. Er is Overal Liefde en nochtans kan Liefde net zo min worden vastgepind.
Op dit moment ben je een menselijk wezen dat loopt en praat op Aarde.
Bovenal, ben je een Zijnswezen. Zijnswezenheid bestaat. Heiligheid bestaat. God bestaat. Alles en niets bestaan naast elkaar. Zijnswezen woont in de Eeuwigheid. Menselijke wezens wonen op Aarde.
Leven op Aarde is een allegaartje. Hoewel een plaats niet bestaat, besta je op twee plaatsen tegelijk. Je bestaat in meer dan twee plaatsen tegelijk en toch is er geen plaats. Je wordt als een multidimensionaal Zijnswezen beschouwd, terwijl er echter uiteindelijk geen afmetingen zijn.
In de Hemel, in die ware staat van bestaan, in die staat die geen plaats is, maar een concept is, is de Hemel een waar symbool van Zijnswezen. De Hemel is waar de zielen - bij wijze van spreken - zich verzamelen, ofschoon zielen zich nu verzamelen op Aarde, ofschoon zielszijn is opgemerkt nochtans ongezien is. Op Aarde wordt het licht gezien en licht herinnert zich Eenheid.
Dus wat kan worden gezegd wanneer alles is gezegd en gedaan? Alles wat aan het licht komt is fantasie, zoals dromen in de slaap gefantaseerd worden. Je wordt wakker uit dromen. Als je wakker wordt uit de droomstaat, word je wakker tot dromen groter dan je had gedacht. Slaapdromen en de dromen die vervuld worden wanneer jij wakker bent, zijn zelfs totaal niet met elkaar te vergelijken.
Ik heb een droom en jij bent in Mijn droom. Jij vervult Mijn droom en Ik vervul de jouwe, en gedurende die hele tijd, wie van de schijnbare Ons kan vertellen van wie Wiens droom is, de jouwe of de Mijne?