God zei:
Als je hart de oceaan zou zijn, wat voor soort oceaan zou jij leuk vinden om te zijn? Een ruwe, een tumultueuze? Gemoedelijk, sereen?
Je zou bewust kiezen voor de gemoedelijke oceaan, een ideale oceaan voor een zeilboot, zachtjes, een briesje erover heen waaiend. Je zou niet kiezen voor een stormachtige oceaan, een orkaan, een tyfoon, een cycloon, een wervelwind. Jij weet heel goed dat jij een kalme oceaan zou kiezen.
En toch, geliefde, wat heb je vaak gekozen? Een rumoerig hart. Hoeveel keer per week heb je de koppeling van je hart laten opkomen? Hoeveel keer per week is je hart van onder je vandaan gevallen? Wie is het die de weg kiest die jouw hart zal gaan? Zelfs op de ruwe zee, zou je jouw balans kunnen houden. Op de een of andere manier met je hart, je ene hart, laat je alles gaan. Omhoog, omlaag, ver naar links, ver naar rechts, heen en weer, op deze manier of op die manier. Je maakt je hart tot een storm, zelfs als je hart veilig in de haven is.
Je hart hoeft niet wild te zijn. Je hart hoeft geen soapserie te zijn. Je hart hoeft geen enkel schip in de storm te zijn. Heb hart voor jouw hart en laat het het leven zijn schreden doen. Er is geen noodzaak voor jou om zo te doen dat het verwoestend is voor je hart.
Je kunt zeggen dat je vrede wilt, maar hoe heb je ondertussen geleefd?
Zelfs als er een storm is in het leven, hoef jij je hart niet in elkaar te slaan. Harten zijn gemaakt voor de liefde niet voor rustverstoring. Harten zijn bedoeld om door het leven te varen. Harten zijn niet bedoeld om door elkaar geschud te worden, zozeer afgejakkerd dat ze vastlopen. Sluit vrede met je hart.
Als je hart een schip zou zijn, zou je het niet altijd met volle kracht vooruit laten varen. Je zou een vriendelijkere eigenaar zijn dan dat. Je zou je hart rusttijd toestaan. Je zou de tang die het knijpt loslaten. Wees een zachte meester van je hart. Laat het niet door hysterieaanvallen gaan. Doe aardig tegen je hart. Zeg: "Kom, kom, hart. Je hoeft niet in een rukwind te zitten. Wees in kalme wateren. Hart, ik zie dat je rust van de verschrikkelijke activiteit. Ik ben jou dankbaar. Je slaat zoveel keer per minuut voor mij, maar neem tussen elke slag een adempauze. Ik zal de teugels laten vieren en laat je gaan op een gelijkmatige hartslag. Dat is het minste wat ik voor jou kan doen. Ik zal je vanaf nu niet zo hard laten werken. Ik zal je leiden naar de stille wateren. Ik zal jou laten zien hoe je met het leven mee kunt peddelen alsof je een kano bent op mooi melodieus water. Ik zal je kalmeren en je zalven. Ik zal je rust en stilte toestaan. Niet langer zal ik je verdriet doen. Wat er ook komen moge, ik zal jou niet langer opzwepen. Ik zal je niet oververhit maken, niet met de snelheid, noch door je overstuur te maken. Ik laat je het hart zijn dat God me heeft gegeven. Niet langer zal ik jouw agitatie toestaan. Ik bied jou mijn verontschuldigingen aan, mijn hart, voor alle verstoring ik jou gegeven heb. Je bent een goed trouw hardwerkend hart en ik zal je niet langer zo hard laten werken. Van nu af aan ga ik een zegen voor je zijn. Wij, jij en ik, lieve hart, zullen op en neer varen op de Hoge Zeeën van Liefde en dat is wat ons zal bezighouden. Ik hoor het ritme van je hart en het is stabiel en gelijkmatig. Dank je voor het achter mij staan en dat jij mij laat zien hoe ik de golven van het leven glad kan strijken."