God zei:
Wat is er op dit moment in je hart? Laat Me Mijn vraag herformuleren. Waarvan ben jij je op dit moment bewust dat er in jouw hart is?
Als je zorgen en beroering vindt, wil je dan zo vriendelijk zijn om jouw hart terug te brengen naar zijn natuurlijke staat? Je kunt dit naar waarheid doen door vertrouwen te hebben. Heb vertrouwen in Mij en heb vertrouwen in jou. Schets een tafereel voor je dat je voor je zou willen hebben.
Wat het beeld ook is dat je schetst, het is een projectie van liefde, nietwaar?
Nu weet je hoe naar Mij terug te komen. Vorm een beeld van liefde en je hart zal stijgen en je zult je in een staat van vrede vestigen. Vrede met een andere naam is liefde.
Vrede en liefde zijn dichter bij de horizon voor je aan het komen, omdat zij rusten in een beeld dat jij in je hart geprojecteerd hebt. Oh, wat houdt je hart van dit beeld. Het is alsof je jouw hart een donzig dekbed gegeven hebt om op te liggen, om in ondersteund te worden, om in geslagen te worden, om in hersteld te worden, om teruggestuurd te worden naar waar het vandaan kwam.
Schilder Mijn hart. Schilder Mijn hart, als je kunt, en jouw hart zal bezwijmen in uitzinnige vreugde. Jouw hart zal zinken of stijgen in dat van Mij en jij zult drijven in Mijn hart van vrede en liefde en meer vrede en meer liefde. Projecteer nu Onze harten op het scherm van de hemel en zeg Mij welke dans je zou willen dat Wij dansen binnen Onze hele Eenheid. Een cha cha cha? Een tango? Een wals? Een kleine tapdans? Wat je wilt, jouw hart in het Mijne zal dansen. Eén zal dansen als twee in een duet van liefde van Eenheid en liefde van Allen. Onze voeten zullen de grond niet raken. Er is geen grond om te raken. We dansen op wolken van liefde. We dansen eindeloos in een veld van Eeuwigheid.
Wat ben je licht op je voeten. Waar kunnen Wij anders op dansen dan op lichtheid in het Paradijs?
We kunnen zo dansen voor altijd. We dansen ook zo voor altijd. Ik druk op je rug en jij volgt Mij, en zo doorkruisen Wij de dansvloer van Eeuwigheid. Natuurlijk is het helemaal geen dansvloer. En toch is het hier dat Ons Wezen danst om de vreugde van het samenzijn. Dit is de Dans van het Leven. We zouden zo voor altijd door kunnen gaan. We gaan ook zo voor altijd door. Dit is de werkelijke stand van zaken.
Terwijl Wij dansen, geliefden, waar is nu hartzeer? Waar kan die bestaan behalve in jouw levendige verbeelding? Onze dans is echt. Niets anders is dat.
We geven Onszelf aan deze dans over. Het is een dans van hemelvaart. Het is de enige dans die er is. We dansen samen. We omarmen als Eén, Eén Danser die doet alsof hij twee is. Het is zeker dat Eén groter is dan twee en wat kan er prachtiger zijn dan Onze dans op het platform van het leven zoals het werkelijk is, niet zoals het in fragmenten gemaakt is. We praten nu over de Werkelijkheid. Er zijn geen delen aan, alleen de Heelheid ervan.
Onze dans is nooit over. Er is geen verlaten van de dansvloer. Je kunt je verbeelden dat je dat gedaan hebt. Je verbeeldde je dat het grootste deel van je leven. Nu kun je naar de Werkelijkheid van Ons Verbond kijken. Nu kunnen We dansen alsof er geen morgen zou zijn. Natuurlijk is die er niet. Er is vandaag, deze dag, deze Eeuwigheid van Eén liefhebbende Eén, deze Eeuwigheid van Onze Omhelzing waar Wij nooit uiteengaan.