God zei:
Je stelt overal vragen over. Waarom trek je alles in twijfel? Welk verschil maakt al jouw vragen? Waarom moet je alles, waarvan je denkt dat je het weten moet, weten? Als je erachter bent, dan is er een andere vraag die aan de beurt komt. Je draait rondjes.
Nu zijn rondjes in orde. Rondjes zijn meestal beter dan rechte lijnen. Maar Mijn kinderen hebben de neiging alles op een rijtje te willen krijgen. Je moet misschien alles op een rijtje krijgen opgeven. Alles op een rijtje krijgen is een werking van het intellect en het intellect wordt, zoals je weet, nooit tevredengesteld. Het gaat door naar de volgende vraag.
Vragen zijn niet slecht, maar er kan een te grote lading aan vragen zijn en een vergeten waartoe vragen dienen. Weer komen We terug op het idee dat je een kaart van het leven wilt. Zelfs als je in staat zou zijn er een te maken, dan zou hij achterhaald zijn op het moment dat je hem klaar had, of zelfs eerder. Dit is een andere manier om te zeggen dat er geen grenzen aan het leven zijn. En toch vraagt een deel van jou misschien: "Dat is hoe het is, maar dat is niet hoe ik wil dat het is."
In zekere zin is al jouw onderzoeken als je kop in het zand steken. Je ontloopt de werkelijke onderwerpen. Je raakt in een val gevangen die je hebt opgesteld, het idee dat je niet alleen alles moet weten maar ook dat je alles moet begrijpen. Juist jouw begrijpen kan heel goed een grens zijn die je stelt. Zelfs jouw begrip moet groei doormaken en toch is het een zelfopgelegde eis dat je moet begrijpen.
Begrijp dat er niets is wat je moet weten. Waarschijnlijk is alles wat je weet een misverstand. Het is incomplete kennis. Het kan alleen maar incompleet zijn, omdat er altijd meer en meer is. Er is geen top en er is geen diepte. Er is geen einde. Er is geen hoogtepunt. Het leven verwerkt zich zelf verder. Er is altijd meer te ontdekken.
Kom tot een andere niveau van zelf-ontdekking. Het intellect is niet dat. Ontdekking buiten jezelf heeft zijn grenzen. Ontdekking in jezelf heeft geen grenzen, want er zijn aan jou geen grenzen. Je bent een onbegrensd Wezen dat grenzen aan zichzelf gesteld heeft.
In het leven moet je doorgaan zonder weten. Er zijn geen voorafgaande gevolgtrekkingen. Dat wil zeggen, er kan niet op ze gerekend worden. En dus vraag Ik je, waarom denk je dat je de antwoorden moet kennen voordat je je op een parcours begeeft? Je bent op een pad van ontdekking en dat betekent dat je ontdekt. Hier is geen handboek voor.
Je hoeft niet altijd gelijk te hebben. Je weet in ieder geval niet altijd wat juist is, zelfs als je denkt van wel.
Het leven vliet en jij bent in de stroom ervan. Je kunt natuurlijk zwemmen. Je kunt zwemmen en toch is er een getijde waarin je zwemt. Je wilt niet altijd tegen de stroom van het getijde in zwemmen. Als je meer tegen de stroom in zwemt dan dat je met de stroom meegaat, wat is het dan dat je zou proberen te bewijzen? Als kapitein van jouw eigen schip denk je er niet aan tegen het getijde te vechten.
Jouw koers van het leven is in jouw hart geschreven. Het hart leidt jou naar de kust. Jouw hart maakt vorderingen met jou naar het land van jouw dromen leiden. Vooruitgang komt vanuit jouw hart. Beweging is niet noodzakelijkerwijs vooruitgang. Bezig blijven betekent niet vooruitgang.
Waag soms een kans, geliefden, en drijf op de oceaan van het leven en zie waar het jou brengt. Het zal jou altijd bij Mij brengen. Op de een of andere manier zijn jij en Ik voorbestemd elkaar in bewust gewaarzijn te ontmoeten, en We zullen het vieren.