God zei:
Wat is er zo vreselijk aan het feit, dat je nog niet volmaakt verwezenlijkt bent? Is het een misdaad die je begaan hebt, dat je mens bent?
Aan de ene kant kun je weinig respect voor jezelf hebben en jezelf zo gemakkelijk door bijna alles laten ontmoedigen. Aan de andere kant, kun je jezelf tegelijkertijd ook willen beschouwen als je ware. Je wisselt tussen uitersten. Je voelt je heerlijk, of je hebt je aandacht op jouw tekortkomingen. Wees dan maar onvolmaakt. Wees volmaakt onvolmaakt. Eer jezelf. Val niet in kuilen die je zelf gegraven hebt.
Je hoeft niet op je lauweren te rusten, noch moet je proberen volmaakt te zijn. Je bent volmaakt zoals je nu bent en toch heb je ruimte om te groeien. Het is natuurlijk om te groeien. Je hoeft jezelf niet te ketenen om te groeien. Je hoeft geen aanval te verduren. Je hoeft zeker niet de spitsroeden op te zetten die je moeten lopen.
Je zou jezelf tot een welkome gast op Aarde kunnen maken. Je kunt gastvrij voor jezelf zijn.
Als iemand een opmerking maakt die jou niet bevalt, hoef je niet onthutst te zijn. Het kan goed zijn, dat je veel van deze ontmoedigende persoon kunt leren, en toch hoef je niet over onplezierige dingen te praten. Je kunt meevoelend met jezelf zijn, zowel als met een ander. Je hoort thuis waar je bent. Je hebt alle recht hier te zijn.
Natuurlijk is de waarheid dat je in Mijn hart gevestigd bent. En toch ben je bij een of meer gelegenheden ontsteld geweest over iets wat Ik gezegd kan hebben. Het geval is, soms maar niet altijd, dat hoe meer je je verzet, hoe meer het nodig is dat je hoort. Je wilt niet op voorhand afwijzen wat Ik zeg.
Wat wil je anderen leren? Wat wil je dat anderen van jou leren? Misschien denk je dat Ik aanmerkingen op je maak. Als jij aanmerkingen op Mij maakt, waarom zou je dat doen? Als Ik je zeg op te houden met op je nagels bijten, moet je dan zo gevoelig zijn? Moet je overspannen raken door wat Ik zeg?
Ik zou het heerlijk vinden jou de kracht van waardering te zien erkennen. In sommige kringen wordt dit dankbaarheid genoemd. Ik zou het graag bewustzijn noemen. Natuurlijk zul je je meer bewust worden. Je hebt toch niet gedacht dat je alles al weet, of wel?
Het is niet nodig dat je het met alles wat Ik zeg eens bent. Het is ook niet nodig dat je alles wat Ik zeg tegenspreekt. Van jou, die bezwaar maakt tegen fouten, wordt niet verlangd te bewijzen dat je gelijk hebt en daarom, dat Ik het fout heb en Mijn gezichtspunten moet veranderen. Als de schoen past, trek hem dan aan. Als de schoen niet past, draag hem dan niet. Het is niet aan jou je tijd aan redetwisten te verspillen.
Waar Wij verblijven, jij en Ik, is niet in het intellect. Wij zijn geen intellectuele bezigheid. Wij zijn bewustzijn en Wij zijn bewustzijn in het hart. Logica valt uit elkaar. Logica kan niet tot het einde gaan. Logica is gebaseerd op een stelling dat je op een of ander niveau kunt redetwisten. In feite, zul je er goed aan doen aan logica te ontsnappen. Logica heeft een nauwe blik en kan maar zover gaan.
Jij kunt overal gaan. Logica kan jou maar zover brengen. Het is beter dat je onvolmaakt bent dan dat je jezelf ervan overtuigt dat je alles weet. Bovendien, waarom zou je jezelf tegenover Mij verdedigen, terwijl Ik jou boven alles liefheb zoals je bent? Ik zie jou niet over het hoofd. Ik neem nooit Mijn hart van jou weg.