God zei:
Wat motiveert jullie, geliefden? Wat motiveert jou grotendeels? Het ego of liefde? Boosheid of liefde? Liefde is liefde, en toch is het ook wijsheid. Is het niet wijs lief te hebben? Liefde is onbeperkt. Het ego is heel beperkt. Met het ego is er de sterke drang jezelf in helder licht te plaatsen. Met liefde, geef je om helder licht dat verder schijnt dan het gebied van jezelf. Grappig, zonder het ego houd je meer van jezelf en wat jij als jezelf beschouwt bestrijkt een veel groter gebied. Met liefde ben je ook alle anderen in de wereld.
Je bent nergens schuldig aan, maar je bent wel verantwoordelijk.
Schuldgevoel is een soort smoren op een en dezelfde plaats. Verantwoordelijkheidsgevoel staat op en beweegt. Verantwoordelijkheid zuigt niet op haar duim. Het verschil tussen schuldgevoel en verantwoordelijkheid is enorm. Vergeet schuld. Neem verantwoordelijkheid.
Verantwoordelijkheid piekert niet. Ze onderneemt actie. Verantwoordelijkheid zegt niet; "Ik had dit moeten doen. Ik had dat niet moeten doen." Verantwoordelijkheid staat op en neemt de situatie voor haar rekening. Verantwoordelijkheid is niet vooruit noch is zij achter. Verantwoordelijkheid is precies nu.
Verantwoordelijkheid heeft geen medelijden. Verantwoordelijkheid doet iets. Verantwoordelijkheid zegt niet: "Tut, tut". Verantwoordelijkheid zegt: "Hier, laat mij je helpen. Hier, laat mij. Sta me toe." Verantwoordelijkheid vervult een nood. Verantwoordelijkheid doet wat ze kan, en gaat dan door. Verantwoordelijkheid zoekt niet naar lof. Verantwoordelijkheid kijkt niet vooruit en kijkt niet om. Verantwoordelijkheid zegt niet: "Ik had meer kunnen doen". Verantwoordelijkheid denkt niet op die manier. Verantwoordelijkheid is niet zozeer een denker als een doener. Verantwoordelijkheid overdenkt niet. Verantwoordelijkheid zit niet in een luie stoel. Verantwoordelijkheid jammert niet. Verantwoordelijkheid stelt niet uit. Verantwoordelijkheid is liefde.
Het ego houdt een beeld van jezelf op. Het wil een beeld van jouzelf benaderen. Het wil jou in een betere houding. Het wil met jou pronken. Het ego wil dat je bijval krijgt en je erin koestert.
Liefde zegt: "Laat mij omhelzen. Laat mij een stap nemen om het leven voor een ander of vele anderen beter maken." Op deze manier zorgt liefde ook voor jou. Liefde zegt niet: "Vergeet jezelf". Liefde weet dat door te dienen jij gediend wordt. Liefde is niet jezelf bedienen, en toch is liefde niet jezelf verwaarlozen. Liefde voedt zichzelf. Ze lijdt geen honger. Liefde voedt jou en ze voedt de wereld.
We praten over het verschil tussen zelf en Zelf. We praten over het verschil tussen jou en Jou. We praten over het verschil tussen onwetendheid en bewustzijn. Onwetendheid is heel stom. Bewustzijn is heel scherpzinnig.
Jij bent verantwoordelijk voor jezelf en jouw Zelf, maar verantwoordelijkheid is niet zelfzuchtig. Verantwoordelijkheid is vooruit bewegend. Ze is als een sneeuwploeg en ze raapt het ego op zijn weg op. Verantwoordelijkheid doodt het ego niet. Ze legt het terzijde. Verantwoordelijkheid heeft teveel te doen om door het ego afgeleid te worden. Verantwoordelijkheid biedt het ego geen verontschuldigingen aan. Ze doet niets voor het ego dan het laten vallen. "Daar ga je, ego". Verantwoordelijkheid kan het ego niet langer dragen. Trouwens, verantwoordelijkheid is met liefde gevuld. Er is geen plaats voor het ego.
Verantwoordelijkheid is niet zelf-wegcijferend. Het is ego-uitwissend. Verantwoordelijkheid is als de held in een Western die niet veel zegt, maar hij is er om te hulp te komen als hij nodig is en dan rijdt hij stil weg, misschien met een zwaai van zijn hoed. Verantwoordelijkheid pronkt niet. Ze rijdt weg in de ondergaande zon en zegt, als ze al iets zegt: "Hasta la vista".
Aan de andere kant zou het ego een dansje maken. Niets verkeerd met een dansje, maar het ego danst voor zichzelf, want het voelt zich verheerlijkt. Het ego zegt: "Kijk naar mij, vrienden. Kijk naar mij." Toch is het ego slechts rook.