Heaven #3712 Olduğunuz İnsan
Tanrı dedi ki:
Çocuklarım bazen istismar edilirler. Bu Benim arzum değildir. Her zaman her yerde mevcut olmama rağmen Superman’in yaptığı gibi oraya buraya uçmam Ben. Superman herhangi bir adaletsizliği fark ettiği anda hemen giysilerini değiştirir ve kurtarmak üzere harekete geçerdi. Superman belirli bir seviyeden görürdü; Bense her açıdan, her yönden görürüm.
Bana seslenmenizi, Beni çağırmanızı istiyorum sizden. Beni hatırlayın ama olup biten her şeyden de Beni sorumlu tutmayın. Bu işleri böyle planlamış olmam ihtimal dahilinde bile değil. Size özgür irade verdim Ben ve bu size bahşetmiş olduğum bir kutsama, bir nimettir. Size özgür irade verirken diğerlerini bundan mahrum kılamam. Her zaman herkesi engelleyemem.
Ve tabii ki siz ve Ben, şu an itibariyle aynı vizyona, aynı bakış açısına sahip değiliz. Siz Kainatın bir noktasını görüyorsunuz, Ben hepsini. Eğer Benim gördüğüm gibi görseydiniz paniğe kapılmazdınız. Korku duymazdınız. Hadiselerin arkasını görürdünüz. Burnunuzdan ötesini görürdünüz.
Elbette benim gibi görseydiniz hiçbir şeyden korkmazdınız. Şu an için gördüklerinizin ötesini çok çabuk görürdünüz. Gökyüzünü, doğan güneşi, batan güneşi, yıldızları ve aralarındaki tüm karanlığı nasıl görüyorsanız, aynı şekilde tezahür eden olaylar görürdünüz. Karanlığı ışığa giden bir basamak olarak algılardınız. Şu anda muktedir olmadığınız, yapamadığınız bir şekilde görürdünüz.
İşin aslı, öteden de ötesini görürdünüz. Sevgiyi görürdünüz. Merhameti görürdünüz. En önemlisi sevgiyi hisseder ve merhamete ihtiyaç duymazdınız.
Dünyevi bakış açısı bir amaca hizmet etmekle birlikte çok dardır. Birinin size ok attığını ve bunun ne kadar önemli bir durum olduğunu görürsünüz. Hayatınızın tehlikede olduğunu ve çaresizliğinizi görürsünüz. Ancak gördüğünüz küçücük bir resimden başka bir şey değildir. Dünya hayatı her şey değildir canlarım, siz de yeterince görmüyorsunuz. Olduğunuz insan korkup, çekiniyor. Olduğunuz insan gözyaşı döküyor. Olduğunuz insan ızdırap çekiyor. İnsanın bunlar için sebepleri var ancak insan varlığı yeterince bilmiyor.
Yaşam ve ölüm insan idrakının ötesinde olan şeylerdir. Acı veren eylemler insan idrakının ötesinde olan şeylerdir. Eğer bir idrak, bir anlayış olsaydı öncelikle hiç kimse fiziksel, zihinsel yada kalbi seviyede acı veren bir eyleme kalkışmazdı zaten. Tabii ki kalkışmazdı.
Ve yeterince anlayış olsaydı hiç kimse acı da çekmezdi. Acı, ızdırap olmazdı.
Sorumluluklar etrafa saçılıp da bunlara kabahat denmezdi.
Masumlar ızdırap çekmezdi ve herkes masum olurdu. Herkes masumdur. Tahayyül edebileceğiniz en kötü insan bile masumdur. Ne yaptığını bilmiyordur. Eğer bilse, yapmayacaktır. Tabii ki seviyesi farklıydı ama siz de başkalarını masumca yaralamıştınız. Şimdi ise daha geniş bir farkındalığınız olduğundan eğer mümkün olsa bunları olmamış kılar, geri alırdınız. Öyleyse daha büyük bir anlayışla, acı vermiş olanlarınkini geri alın. Elbette bu ızdırabı kendilerine veriyordur onlar.
Izdırapla ızdırap veren bir ve aynıdır. Bir başkasını asla vurmamış olabilirsiniz ama vuran birisiyle aynı şekilde de hissetmiş olabilirsiniz. Aynı öfkeyi duymuş olabilirsiniz. Burada vuran, ateş eden kişinin de aynı zamanda bir kurban ve mağdur olduğunu dikkate alın.
Haydi, mağduriyet hissine yönelik tüm o kılıfları çıkaralım üstümüzden, bu durumda kötülük yapanlar da mevcut olmayacaktır. Herkes iyi kalpli ve makul olacak, Dünya ise Yeryüzü Cenneti olarak ilan edilecektir.
Çeviren: Engin Zeyno Vural