God zei:
Als je erover nadenkt, is geheugen een vreemd ding. Wanneer je iets herinnert, hoe ben je ertoe gekomen om het te herinneren? En wanneer je je iets niet herinnert, hoe komt het dat je het niet herinnert? Wat kiest de herinneringen uit?
Wanneer je iets herinnert waar je lange tijd niet aan gedacht hebt of zelf ooit tevoren, lijkt het enigszins als of jouw geheugen spontaan het akkoord van de herinnering had gespeeld van die bijzondere herinnering.
Eerst, ontstond het akkoord. Eerst, speelde het zelf, dan walste een herinnering terug naar jou. Je legt geen beslag op herinneringen, als het ware. Je hebt geen plan, toch een herinnering valt in je schoot, als het ware. De herinnering grijpt jou en je zegt: “Ah, ja. Daar is het. Ik herinner het me nu.”
Het kan een welkome herinnering zijn, of het kan een herinnering zijn die je niet wil herinneren. Waarom zou je dat willen? En, wanneer een herinnering naar beneden of erin komt racen van waar dan ook herinneringen vandaan komen, waarom deze herinnering op dat specifieke moment en niet een ander?
Het is alsof herinneringen komen met lange akkoorden en korte akkoorden. Een korte herinnering jogt uit je geheugen en dan kunnen er meer samenstromen of eruit kruipen uit die herinnering, de een na de ander. Het zou een toppunt voor herinneringen kunnen zijn.
Wanneer je toevallig een herinnering hebt die bij je binnenspringt, zoals dat je plots realiseert vergeten te zijn de huur te betalen, dit is waarschijnlijk zoals een kort akkoord of herinnering eruit ziet. De nalatigheid begint te dagen en je hapt naar lucht. Dergelijke herinnering komt eensklaps op je af als een donderslag bij heldere hemel.
Er zijn herinneringen die je probeert omhoog te dreggen. Je probeert ijverig te herinneren, je bent eenvoudig op het droge gelaten. Er zijn herinneringen die je geheel bent vergeten. Je hebt simpelweg geen herinnering. Iemand anders kan zich een herinnering herinneren die de jouwe genoemd kan worden, toch je herinnert het je helemaal niet. Al wat je kan doen is in leegte putten. Het zou een herinnering kunnen zijn waar je blij om bent om te hebben, of één die je liever niet hebt. In ieder geval, je kan eenvoudig niet deze weerspannige herinnering tevoorschijn toveren. Het is voor je verloren.
Je gelooft de verteller van jouw herinnering. Om de een of andere reden, is het gewoon geen herinnering in jouw repertoire die je kan verzamelen en terughalen. Je herinnert je eenvoudigweg niet die periode in jouw leven, geheel en al niet. Toch iemand anders herinnert het zich.
Waar zijn herinneringen eigenlijk voor? Zijn totaal vergeten herinneringen als een motor die afslaat en gewoon niet meer wil starten?
In ieder geval wat voor goeds is het voor jou om een andere herinnering toe te voegen aan jouw stapel en in de rondte te karren in jouw rugzak samen met heel de rest?
Zeker, er zijn herinneringen waar je zeker beter voor kan zorgen om ze te onthouden, Jouw naam, de datum, wie de president is van de Verenigde Staten, je BSN nummer en al dat soort zaken. Natuurlijk, wil je je herinneren waar je bent en je wil je ook herinneren jouw weg terug naar huis. Toch, wat zijn al de lukrake herinneringen die je hier na streeft te doen en waar zijn ze voor?
Niemand kan alles herinneren. Natuurlijk niet. Toch, de willekeurige herinneringen die binnenwippen in jouw hoofd, waarom deze willekeurige herinnering op dit moment en niet op een ander moment?
Welk doel dienen de herinneringen die in en uit jouw gedachten vliegen op hun eigen competentie --- waarom komen ze en waarom gaan ze weg en hoe dienen zij jouw of ieder ander?
Er zijn herinneringen die hun muziek blijven spelen. Je weet niet hoe deze herinneringen uit te zetten. Het is alsof je de akkoorden van sommige van de herinneringen die je je herinnert afspeelt en nog een keer afspeelt.
Ze lijken teveel voor je te betekenen. Vaak maken de herinneringen die je bewaart jou nu droevig. Het is geen knip van een heel gelukkige herinnering die jou nu blij maakt. Nu is het bitterzoet.
Je overdenkt de betekenis van de herinneringen. Je vraagt je af hoe en waarom herinneringen zichzelf aan jou overhandigen. Je vraagt je af wat er met jouw herinneringen gebeurt wanneer jij de Aarde verlaat.
Waar gaan jouw gedachten sowieso heen. Is er een plek voor verdwaalde gedachten?
Vertaald door: Anja