God zei:
Het Leven is uit het zicht. Dimensies van het Leven zijn uit het zicht. Tenzij je het gans ziet, zie je slechts een deel. Niettemin, zelfs wanneer je het niet gans of geheel kunt zien, kan je alles weten. Binnen jou is een talisman die veel verder gaat dan jouw intellect. Je kan alles accepteren wat Ik zeg. Je kan alles geloven wat Ik zeg.
Je kan geloven dat je in het Universum leeft grootser dan waar je enig idee over hebt. Je kan al jouw weten uit het verleden overtreffen en al jouw verleden onwetendheid en terugkeren naar jouw oorspronkelijke onschuld dat wijzer is verder dan intellect. Het intellect kan zelfs spotten met een wonder.
Jij bent een wonder. Iedereen op de Aarde is een wonder. Jij bent wonderbaarlijk. Jij bent een Meesterstuk van Mijn Kunst die Ik in vrije vorm heb gemaakt. Er is niemand anders op de Aarde zoals jij. Er is één persoon in heel de wereld als jij. Er was nooit een ander net als jij en zal er nooit meer zijn. Zie het, geen twee sneeuwvlokken zijn hetzelfde. Wat voor verwonderlijk kan je niet zijn?
Noch individualiteit noch universaliteit moet als zozo worden genomen. Als er meer is dan mortel en strekking dat gaat in het maken van een constructie, is er groter dat gaat in het maken van een nieuwe Mens. Maakt niet uit hoeveel baby’s er worden geboren op een dag, er zijn geen assemblagelijnen. Er is uniciteit ontelbare keren per dag. Dit is niet nieuw. Dit is nooit anders geweest.
Er is de Pracht van Éénheid en daar is de Pracht van Variëteit. Ze zijn allemaal verpakt in Één. Allemaal van dezelfde Bron terugkerend naar dezelfde Bron. Er tussenin, zijn er verhalen verteld tot in het oneindige, geen twee verhalen zijn hetzelfde, toch allemaal hetzelfde, een mens Wezen verslaafd aan de sterren, een wonder voorbij aan uitzondering. De Fabelachtigheid van de Creatie wordt niet altijd opgemerkt, noch altijd gezongen, toch Gecreëerde Wezens kunnen worden herkend als het Grote Geschenk wat zij zijn. Herken.
Hoe kan het zijn dat menselijke Wezens als vanzelfsprekend worden beschouwd en gespecificeerd in aparte ruimtes? Er kan geen saai en routine zijn over het zijn van een door God Gegeven Wezen, gemaakt door God en gemaakt voor God van buitengewone elfenstof, als het ware, gemengd met gewone stof, de Glorie van God onthullend zo gemakkelijk als het vallen van een stoel.
Geliefde, er is geen vergetelheid. Er is alleen God Zijn Artistieke Aanleg ongezien, gehouden in anonimiteit, elke mirakel onvermeld en eervol onopgemerkt, als of God Zijn Creatie in wanorde kan vervallen. Op de Aarde is er een soort van namaak aan de gang, voor de Pracht is er te vaak geen genade gegeven door het (gewone) volk, als of de Pracht kan worden gedempt, als of zulk een Serie van Glans over het hoofd is gezien, gereduceerd tot het helemaal niets waard zijn, zelfs geen lied.
Wat kan er hier aan de hand zijn? Wat gebeurt hier? Een wonder van de geboorte wordt niet opgemerkt? Een wonder van de geboorte wordt gemarkeerd als gewoon, als er helemaal geen wonder is? Ik heb wonderen gecreëerd en Ik wilde elke geboorte om geëerd te worden, niet alleen bij de geboorte maar geheel en al door zijn/haar Leven, zeker niet onerkend en van niet zoveel gemaakt.
Niet alle Bomen des Levens worden eer gegeven of zelfs een toespeling. Niet allen worden bewaterd. Niet allen worden bewonderd. Niet allen herkennen zichzelf in de Afspiegeling van Mijn Licht. Er is er niet één die Ik mis. Ik zie hetzelfde Heldere Licht in allen en wat Ik zie is Mijzelf.
Ik kijk naar Mijzelf en Ik zie Mijzelf. Ik creëerde Goddelijke Wezens in de gedaante van mensen Wezens.
Zoals Ik, God, zich op weg begeeft op een Reis in de Wereld als een baby, kan ik onopgemerkt zijn en wel degelijk niet herkend in al Mijn Glorie. Op een schaal zoals de Aarde het inhoudt, veel erger is het voor de Kinderen van de Aarde die niet herkennen hun eigen waarde. Ik wens dat ieder kind van Mij om zichzelf te zien zoals Ik jou zie en dan, zal niemand zichzelf vasthouden aan meer of minder dan een ander. Allen zijn gelijk in Mijn ogen. Iedereen is Mijn Geliefde.
Vertaald door: Anja