God zei:
Door de eeuwen heen, heb Ik je Mij horen vragen om jou zegeningen te geven. Ik hoor je. Vandaag hoorde ik je zeggen:
“Geliefde God, ik wil aan U vragen, verban alstublieft stress, zorgen, angst uit mijn leven en hart. God, wanneer ik dit zeg, realiseer ik mij dat het beter van mij zou zijn om U te vragen:
“Geliefde God, alstublieft verban stress, zorgen, angst uit iedereen zijn leven voor eens en altijd”.
Waar denk je dat Ik aan werk, geliefde? Ik zou je vraag anders kunnen verwoorden. Ik zou heel eenvoudig kunnen zeggen:
God, alstublieft breng vrede op de Aarde. Geliefde God, leer ons hoe te houden van en vertrouwen en het laten gaan van onzekerheid wat een andere naam is voor gebrek aan vertrouwen.
Nu zeg ik tegen jou:
Geliefde, Mij hele aandacht is hier al op gericht – we kunnen het een project noemen. Het is een Vredesproject. Het is een Liefdesproject. Ik, ook, vraag Mij af waarom al Onze verlangens nog geen werkelijkheid zijn geworden. Dan herinner Ik mijzelf eraan dat er een grote stormloop voor de liefde is en een grote vraag naar vrede.
Ik kon dit ook anders uitdrukken. Wees niet beledigd over wat Ik zeg: Wees geen slikkers van negativiteit. Wees geen schaap die het andere schaap volgt alsof je blind bent. Gebruik je eigen hart als een bel die Waarheid luidt. Jouw hart is om oprecht te luiden. Wanneer je hart angst luidt, dan kan je weten dat je jezelf aan het misleiden bent.
Je zou kunnen zeggen, wanneer je huis aan het afbranden is, dat angst goed is omdat het je vertelt om nu uit je huis te gaan. Dit is zo, geen argument daar. Laat Mij het op een andere manier brengen. Angst voor verbranden is de angst voor het lichaam waar je in gehuisd bent. Het lichaam, zo kostbaar en vitaal als het is, is ondergeschikt aan de Waarheid van Jou. De Waarheid van Jou is meer subtiel, geliefde en van meer belang. Je lichaam is tijdelijk, ongeachte het vuur of iets anders.
Slinger je aandacht naar dat wat voor altijd is en dat is het leven zelf. Het leven --- en jouw leven --- is Eindeloos. Dit is Éénheid. Jij bent altijd geweest. Jij zult altijd zijn. Dit is evenzeer als het feit dat jouw lichaam vergankelijk is.
Hoe kan het zijn dat het voor jou zo gemakkelijk is om in de dood van het lichaam te geloven en zo schijnbaar moeilijk om te geloven in het Eeuwigdurende Leven? De dood van het lichaam is bijkomstig. Het is een incident. De geboorte van een baby geeft vreugde, toch de ziel van een baby is een niet te stoppen continuatie. Eeuwigheid is geen mythe noch is het een boodschap van een dwaas.
Waarom zou iemand op de Aarde de voorkeur geven aan het lichaam boven de ziel? Wanneer ik het zo stel, zou je misschien kunnen zeggen:
“O God, natuurlijk, ik zie de waarde van de ziel boven die van het lichaam. Natuurlijk, ik ken het Belang van de Ziel.”
Toch dit is in theorie, geliefde, is het niet? Waar je aan vasthoudt in het leven op de wereld – jouw lichaam – daar kan niet aan worden vastgehouden. Je kan er niet aan vasthouden. Niemand kan dat.
Vind een manier om naar de dood te kijken anders dan een tragedie. De dood van het lichaam is enkel een incident. Het is een waargenomen gebeuren. Het leven zelf, het leven is niet afhankelijk van een fysiek lichaam, het wordt nooit onderbroken. De gekheid is dat jij bevat en gelooft dat het leven inderdaad afhankelijk is van het lichaam, alsof het lichaam het hele totaal zou zijn.
Ah, het leven van het lichaam is wat is het korte intermezzo. Welkom dit intermezzo (tussenspel). Er zijn redenen voor dit intermezzo. Geef het al wat je hebt.
Mij herinneren is hetzelfde als het herinneren van de Vloeibaarheid van de Ziel. (doorstromen) Het is niet als de tijd die doormarcheert. Het is de Ziel. Jij bent jouw lichaam niet. Dat was je nooit, Jij bent de Ziel. Je leeft op zielsniveau. Wij zijn maatjes, jij en Ik. We houden elkaars handen vast door en door Eeuwigheid.
Is er iets anders wat je liever zou doen?
Vertaald door: Anja