God zei:
Gods schrijven is een heel persoonlijk ding. Het is tussen een ziel en Mij. Het is zelfs niet tussen, want Wij zijn Één over gesproken als twee. Het kan worden gezegd er is een gever en een ontvanger, maar Ik weet niet hoe Éénheid in twee delen te splitsen. Ik weet niet hoe de Éénheid af te zonderen van gever met ontvanger.
Ja. Ik geef je Mijn hart en jij ontvangt in jouw open hart dat wat Ik geef. Wanneer je ontvangt wat Ik vibreer, geef je jouw aandacht aan Mij. Echter, Ik wil het geen aandacht noemen die jij geeft. Vroeger of later is het jouw liefde die je geeft. Je kan niets minder doen.
Wat is Liefde anders dan Éénheid, toch spreek Ik vaak over Ons als jij en Ik. Dit is een manier van spreken. Het is geen Waarheid. Dit verdelen van Ons in twee heeft zijn plek op Aarde. Zoals wanneer je in Frankrijk bent, het gezegd kan worden dat je spreekt in de Franse taal, op Aarde spreek Ik in de taal van de Aarde. Jouw hart kan Mij horen in wat voor taal dan ook welke van jou is. Wij noemen dit wellicht Éénheid in Actie.
Er is een dieper gaande Waarheid welke is: op het meest diepe niveau, kan jij Mij begrijpen in elke taal. Of je hebt geen taal nodig.
Wij laten intellect rechts liggen. Intellect kan zeer onderlegd zijn en verstandig. Het hart, echter, is onschuldig en open. Het is jouw hart dat aanspraak op Mij maakt. Je hart is alles omarmend, jij omart Mij binnenin jouw hart.
Ik zeg jouw hart hoort Mij, toch het is meer dat jouw hart mij al kent. Jouw hart kiest Mij uit veel dieper dan het intellect kan volgen. We kunnen zeggen dat Onze Éénheid in een taal spreekt genaamd Liefde. Onze harten raken elkaar aan en worden aangeraakt. Er gebeurt iets. Iets is gebeurd. Wij zijn dichter bij elkaar gekomen, maar geen woorden kunnen uitdrukken Onze Één-van-Hartheid.
Je haalt een vibratie op en vertaalt het in woorden, toch Wij zijn veel dieper dan woorden. Het is alsof je olie uit een bron haalt, maar wat Ik nu tegen je spreek is niet helemaal het iets ophalen in zijn geheel. Wellicht kunnen We meer met de hand op het hart zeggen dat er iets schitterends opbubbelt en dat We bewust zijn van het bubbelen. Er is hier geen inspanning. Er is gewoon een eeuwigdurende onschuldige vibratie.
In het leven kan je muziek horen. Het vibreert door jou heen. Je neuriet het. Je zingt het. Je hoeft de naam niet te weten. Een andere keer, kan je niet in staat zijn het deuntje te herroepen, toch is het in jou ingebed. Het deuntje is in het reservoir van jouw hart. Het is stil, maar het is gehoord.
Jouw hart is onbegrensd. Er zijn geen grenzen aan jouw hart. Jouw hart is eenvoudig. Gedachten zijn complex. Jouw hart inspireert terwijl jouw intellect knap kan zijn en paradeert met z’n goedje, zogezegd. Maar beiden zijn wat het zijn. Ze vallen beiden op, toch het menselijke hart dat woordeloos is gaat waar het intellect niet kan volgen.
Wij verbinden in de gelegenheid genaamd Liefde. We zijn zelfs niet met het verbonden. Wij ZIJN het. Er is geen reikwijdte aan Ons, want Wij zijn Eindeloos en Onze liefde is Eindeloos. We communiceren in Oneindigheid. We onderhouden ons. We kunnen Aarde een gemeenschap noemen waar allen naast elkaar bestaan en Liefde vliegt op de vleugels van de Engelen.
Je kan dit bewustzijn van Onze Omgang niet bewust hebben, toch is het jouw ervaring geweest, of je de naam weet of niet. Wij zijn geen vreemden. Waren Wij nooit. Onze harten kloppen als Één. Onze harten kloppen als vlindervleugels op de Aarde en er is een stilte.
Dit is Gods schrijven – Gods liefhebben – welke naam je ook kiest, nog altijd houd Ik je stevig in Mijn Hart, zelfs als Ik jou vrijlaat.
Vertaald door: Anja