God zei:
Wat als al het leven een videospel is? Zoals het is, zelfs maar te weten dat een video spel een product van verbeelding is, er zijn er velen die een videospel spelen met hun hele hart en ziel. Je speelt meeste spellen met hart en ziel. Met de intensiteit waarmee je speelt, kan het gemakkelijk zijn om te geloven dat je denkt een echt spel te spelen. En zo is Leven.
Zelfs als een toeschouwer, neem je spellen oh zo serieus. Beschouw sport. Veel mensen die basketbal en voetbal en hockey en zo voort kijken, nemen het ter harte. De fans juichen en roepen boe naar hartenlust. Het spel voelt gewis als leven en dood. En winst of verlies van een favoriet team daar wordt nog langer over nagepraat.
Leven op Aarde ontstaat van ver beneden de oppervlakte. Waarheid is aanhoudende, toch kan je nog niet zo veel aandacht besteden aan de onderliggende Waarheid van Bestaan zoals je doet aan de opsomming van de spellen van de oppervlakte. Op het oppervlakkige niveau, kan het spel heel goed worden gevolgd en geadoreerd. Oh ja, er kan pret zijn op het eerste gezicht. Heb dit. Heb het plezier. Dat is waar het voor is.
Bij een ijsbaan, houdt het oppervlak van bevroren water in ijs, de schaatsers heel goed – totdat het ijs smelt. Het ijs dat je ziet, dat bevroren water is, is niet voor altijd, toch kan grote vooruitgang in nieuw gebied voor je verschijnen over dat wat de atomen van water mogelijk maken. Hoera voor ijs voor het platform wat het biedt. Hoera voor de gelegenheden die ijs presenteert.
Iedereen weet dat een spel een spel is. Hoger dan verbeelding bestaat. Zeker, er is hoger dan dat wordt verbeeldt. Oneindigheid is het meest werkelijke van het reële en kan niet worden gemeten of gewogen, toch is het goud waard.
Op alle mogelijke manieren, glijdt op dun ijs, volledig wetend zoals jij doet, dat je ondersteund bent door een veel grotere ondersteuning dan ijs. Wel, het meest wenselijke ijs en het spel dat je speelt op dit tijdelijke ijs, steekt geen kaars aan voor het fundament van AL het Leven.
Heigh-ho voor genieten van leven in de relatieve wereld. Hiep hiep hoera voor dat wat jouw ondersteunt om te schaatsen op het ijs waar je op schaats. Het Ongeziene, zo verlegen of zo onzichtbaar als het mag zijn, is de Kampioen. Deze subtiele laag van leven waar je zo op stoeit, meer krachtig dan je je kan verbeelden.
Je kan zelfs echt spotten met de onderzijde van bestaan waar Ik naar refereer. Je kan het niet aanraken. Je kan je vuist er niet tegen gebruiken.Je kan het niet schudden. Je bent geneigd te denken: Als ik het meer subtiele en passiviteit niet kan zien, hoe kan ik zeggen dat het helemaal echt is?
Laten we met dit op een andere weg gaan. Je kan pijn voelen. Je kan niet precies weten waar de pijn vandaan komt. Je romantiseert de pijn niet. Je kan het uitschreeuwen. Niemand twijfelt dat je pijn hebt ook al kan je er niet precies op wijzen. Niemand ziet de pijn op zichzelf, alleen jouw uitdrukking ervan.
Het lijkt of de wereld in pijn gelooft meer sneller en serieus dan het gelooft in het bestaan van de Bron van Leven genaamd God.
Leven komt ergens vandaan. Je bent geboren. Je bent meer dan een lichaam, toch is er een spoor van waar je ziel kwam waar je geen foto kan van nemen.
Hoe kan daar geen God zijn waar het Al vandaan komt. Hemel is geen zich ingebeelde plaats, toch is het niet helemaal een plek. Hemel past niet in een plek. God is niet beperkt tot een beschrijving. God en Paradijs zijn te groot voor opsluiting. Natuurlijk, het idee van tijd is verzonnen en toch geloof je in tijd. Toch zet je jouw leven hier op in. Je houdt jouw horloge of klok draaiende op een afgesproken tijd.
Jij en Ik passen in elkaars’ hart, alleen daar is werkelijk Één hart in alle bestaan . Het is het Ene hart, Één wezen, waarin de Éénheid van Al bestaat. Geef toe dat je Éénheid bent.
Vertaler: Anja