God zei:
Maneschijn en Zonlicht zijn allebei licht. Maneschijn is subtieler, zachter. Maneschijn is de reflectie van de Zon. Het leven voorziet je van licht, zowel dag- als nachtlicht, om nog maar niet te spreken over het licht binnenin jou.
Jij wordt voorzien. Er wordt voor jou gezorgd. Je twijfelt niet aan de Zon en de Maan, en toch kan het voor jou nog steeds voelen alsof je een wees bent die stuurloos ronddrijft in de wereld, alsof het leven te krakkemikkig voor jou is.
Je kunt geneigd zijn om de minpunten te zien. Je kunt geneigd zijn om loos alarm te slaan, voordat er überhaupt iets gebeurt. Je kunt het gevoel hebben dat je dag en nacht op je hoede moet zijn. Je kunt geneigd zijn om je verlaten te voelen of steeds te worden afgeleid, soms zowel overdag en als ‘s nachts. Je kunt het moeilijk vinden om te slapen, en je kunt het moeilijk vinden om het leven te leven in de wereld.
Je kunt het idee hebben dat het aan jou is om de dienst uit te maken, en je houdt je stevig vast aan ingebeelde controle. Je doet dit voor zelf-behoud. Natuurlijk, de wereld waar jij in leeft is gevuld met tegenstellingen. Als je een tegenstelling van het woord controle moet kiezen, zou het tegenovergestelde vertrouwen kunnen worden genoemd. Maar hoe voel je vertrouwen als je zo onzeker bent over jouw plek onder de Zon?
Heb je eerst bewijs nodig voordat je kan vertrouwen? Je hebt bewijs dat de Zon opkomt en dat de Maan in de avond verschijnt! Hoe dan ook, jouw grillige hart kan zeggen “Maar hoe zit dat met de volgende keer? Ik ben er niet zo zeker van.”
Soms kun je het gevoel hebben dat de Zon en de Maan je simpelweg niet genoeg compensatie bieden, alsof ze niet goed genoeg zijn. Je kunt je afvragen: “Wat is er goed aan de Zon en de Maan als ik in omstandigheden verkeer waarin ik ze niet kan zien? “
Geliefden, jullie zijn zo gewend aan de schaduwzijde, zelfs als jullie ieder keer opnieuw gered worden.
Je kunt het gevoel hebben dat je het leven maar het beste gewoon moet doorstaan. Ja, je bent hier doorheen gegaan, en je bent daar doorheen gegaan, en toch maak je je zorgen dat het schrikbeeld van de dood zich naar jou uitreikt om zich jouw Leven op Aarde toe te eigenen.
Kun je meer vertrouwen hebben in Mij? Kun je meer vertrouwen hebben in je Zelf?
Nieuwe horizonnen bestaan, net zo goed als jouw geklaag, deze keer van “Tot ziens, Aarde”.
Je bent misschien vooraf aan het rouwen om het leven dat je aan de ene kant onverdedigbaar vindt en waarvan je het aan de andere kant niet kunt verdragen om het te laten gaan.
Geliefden, jullie hebben genoeg geleden, en toch blijf je op meer rekenen. Je verlangt naar het verleden, om jou over de heuvels van vandaag heen te helpen. Je kunt zelfs weinig waarde meer hechten aan de toekomst, want je hoort donder en je ziet bliksem voor je in jouw met rotsen bezaaide leven.
Ben je vergeten dat elke dag jou een Nieuwe Horizon presenteert? Wil je jezelf daar aan herinneren? Ben je verplicht om zoveel aan ondergang te denken? Het begrip verliezen lijkt helemaal bovenaan te staan in jouw gedachten. Soms voel je je een winnaar in al het verdriet waar je doorheen bent gegaan. Je denkt na over welk verdriet er nu op jou wacht. Afgezien van het harteleed van het niet-bestaande verleden, en afgezien van het harteleed van de niet-bestaande toekomst. Zonder harteleed.
Het leven is echt niet teveel voor jou, en toch blijf je tegen het leven vechten en zeg je dat het teveel voor jou is. Je maakt er bezwaar tegen.
De Waarheid is dat je in een paleis woont, en dat je veel tijd besteed aan het anders neerzetten van de meubels. Je maakt je vooraf zorgen. Je besteedt jouw tijd aan ontmoedigen en piekeren.
Waar bestaan tegenovergestelden? Ze bestaan in jouw gedachten. Verlaat tegenovergestelden. Kom tot een besluit. Wakker het plezier in jouw leven weer aan. Schatten wachten op jou. Ontvang ze vandaag. Verwelkom ze. Weet dat ze er voor jou zijn.
Vertaald door: Petra