God zei:
Het leven is als een pot met goud waar je je handen in doet en van plukt. Laten we even aannemen dat je geblinddoekt bent. Je kunt niet zien wat je handen pakken, We kunnen zeggen dat je alleen maar kunt voelen.
Goud is goud. Echter, van alleen aanraken gaat goud niet fonkelen. Als je een stuk hout oppakt, herkennen je vingers gemakkelijk de splinters. Je gaat natuurlijk geen voorraad splinters aanleggen.
Ik wijs er op dat jouw leven goud is. Blind, zelfs met het goud recht voor je, herken je het goud niet zoals daar voor je ligt. Je waardeert jouw leven of het leven op zich niet als het goud dat het werkelijk is. Je kunt zelfs klagen over het leven op Aarde. Je kunt denken dat het een verspilling van tijd is. Je kunt zelfs denken dat het niet te verdragen is. Je ziet simpelweg niet de Waarheid van het Leven, omdat je zicht beperkt is.
Geliefden, jullie zijn niet toevallig hier op Aarde of per ongeluk. Met hard werken kwam je tot deze geboorte op Aarde. Je kwam uniek op Aarde. Vanuit het oogpunt van de wereld is er niemand zoals jij, hoewel je zelf diep in je hart onderdak kunt geven aan een ietwat voorbijgaande relatie met Eénheid.
In elk geval ben je hier met een reden of met meer dan één reden. Alle connecties zijn uitgestrekt. Uiteindelijk, wat jij ziet als veel – goed, hun armen zijn verstrengeld en de connecties zijn meesterlijk en soms niet te geloven. Oh, de ongeziene connecties.
Jij bent op avontuur. Beschouw de wereld als de Nina, de Pinta of de Santa Maria, op zoek naar Nieuwe Landen, en jij staat op jouw schip. Het is schip is onder je voeten en je vaart, vaart, vaart onder een middernachthemel. Je vaart voorwaarts met het Nieuwe Land in gedachten, alleen kun je het land nog niet in de verte zien.
Ongeacht stormen en wel eens de verkeerde kant op gaan, ben je op een Reis van Ontdekking. Als je het land waar je naar zocht bereikt, terwijl je vaart met het schip waar je op bent, zoals Columbus, kun je een land hebben ontdekt dat anders is dan het land dat je zocht, en toch had je het plezier van het zoeken.
Je hebt niet zoiets als een kaart. In zekere zin was je blind aan het varen. Op hetzelfde moment heb je dromen en heb je DNA dat ook helpt om je koers in kaart te brengen, met of zonder je intellectuele begrip of voorkennis.
Natuurlijk vaar je niet op een vijver. Je vaart op de Grote Oceaan. Je kunt verdwalen. Je kunt je avontuur niet voorspellen. Je kan er alleen voor openstaan. Soms zal je overrompeld zijn. Echt, je hoeft niet ontmoedigd te zijn door wat je kunt tegenkomen. Echt, je hoeft niet ontmoedigd te zijn door rukwinden of windstiltes. Je hoeft niet ontmoedigd te zijn, omdat wat zich voordoet – het doet zich voor. Het leven op zee is in beweging. Het leven op zee wacht niet tot jij er klaar voor bent. Wat er wel of niet gebeurt, dit is jouw Fantastische Reis.
Natuurlijk, jij wilt land als je land wil. Natuurlijk, jij wilt de met juwelen bestrooide kust bereiken. En toch komen het leven en de oceaan als ze komen, ongeacht wat jij over ze denkt of hoe ruw ze ook kunnen lijken. Je hoeft niet alles voor het zeggen te hebben. Jij wordt nat.
Jouw oceaanreis kan voor jou niet snel genoeg gaan, toch zal je oceaanreis aan een einde komen, vaak te snel en voordat je er klaar voor bent om gedag te zeggen.
Ga mee op de golven zolang je kunt. Hoos het water. Wordt overladen met het zoute pekelwater. Dein mee. Klim in de mast. Ahoy, jij bent een zeeman van de zeeën. Je bent zeker geen zeeman die in een oogwenk op zee of land kan zijn, en je bent ook geen zeeman die onmiddellijk het weer heeft waar hij de voorkeur aan geeft.
De getijden komen, en de getijden gaan. De Maan kan de getijden leiden, toch moet jij meegaan met de Maan en de Getijden. De getijden kunnen jouw avontuur begeleiden, toch kan jij de Maan en de Getijden niet laten optreden wanneer jij dat wilt. Het Leven van de Machtige Zee geleidt jou.