God zei:
Een vergelijking van het leven zoals het leven gebeurt, kan worden toegepast op een chefkok of een moeder die een taart bakt. Er worden specifieke ingrediënten samengevoegd, meestal van het land waar de bakker van de taart woont, maar sommige ingrediënten kunnen van ver komen, bijvoorbeeld vanille uit Zanzibar.
Voor wat betreft de moeder, misschien heeft zij een specifiek ingrediënt, dat nodig is voor deze taart, niet in huis. Misschien had ze er zelfs nooit aan gedacht om deze taart te maken, totdat een buurvrouw een paar vers geplukte appels voor haar deur legde, en nu wil de moeder een appeltaart maken.
Soms passeren twee schepen elkaar in het donker of, als tegenstelling, twee broers die allebei in een ander uiteinde van de wereld wonen en elkaar lang geleden uit het oog zijn verloren, ontmoeten elkaar op een of andere onverklaarbare wijze.
Voor wat betreft de chefkok, misschien heeft een verkoper een paar proefmonstertjes achtergelaten om uit te proberen, en die hebben vervolgens gezorgd voor een speciaal recept. Het is eigenlijk niet iemand in het bijzonder die de taart maakt, toch? Zoveel en zovelen dragen bij aan het recept. Het kan gezegd worden dat een speciaal recept een gelukstreffer was, of het kan gezegd worden dat het recept precies zo is als het moet zijn. In feite kun je je afvragen hoe het kan dat dit specifieke recept en die specifieke ingrediënten zo eenvoudig samen konden komen en geleid hebben tot een opmerkelijke taart. Dingen in het leven komen samen.
Je kunt je er ook over verbazen dat er geen einde komt aan nieuwe recepten. Zijn alle mogelijke ingrediënten niet al eens bij elkaar gevoegd, zodat er geen nieuwe combinaties meer over zijn? Toch lijkt er nooit een einde te komen aan nieuwe combinaties.
Je kunt je, als je dat wenst, ook afvragen hoe een zeker aantal van beperkte letters in het alfabet van elke taal, oneindig veel woorden kunnen voortbrengen. Je vraagt je af of de dag zal komen dat alle woorden gebruikt zijn, op zijn, in alle mogelijke manieren. Je kunt je er verder nog over verbazen dat er nog steeds manieren over zijn om woorden te rangschikken in een oneindig aantal verhalen. Niettemin, alle mogelijke verhalen blijven verschijnen. Misschien gaan ze wel nooit op. Misschien zijn woorden en verhalen wel oneindig.
Namen uit het ene land kunnen erg grappig klinken voor mensen uit een ander land, wiens taal simpelweg helemaal niet zulke namen heeft.
En hoe kan het dat vragen nooit opraken? Hoe kan het zijn dat nog niet alle vragen van de wereld zijn gesteld en beantwoord?
Er is een woord in iedere taal dat vooruitgang betekent. Het hele idee van vooruitgang betekent dat vragen voor altijd door kunnen gaan en dat er altijd iets nieuws is en iets nieuws en iets nieuws.
Veel mensen verlangen er naar om te leven in simpeler tijden, zonder TV en mobiele telefoons, toen het leven minder snel was en minder snel veranderde. Wat ooit zo modern was kan nu verouderd zijn. Wat nu rommel is kan ooit een schat zijn geweest. Wat ooit rommel was, kan nu een schat zijn.
Alles in de wereld verandert snel. En jij verandert. Gemoedstoestanden zijn niet de enige dingen die veranderen. Op hetzelfde moment zijn er een paar dingen die nooit lijken te veranderen.
Liefde is altijd nieuw, toch verandert liefde niet. Onechte liefde gaat ook steeds door, misschien met een nieuw verfje, maar toch is het nog steeds hetzelfde verhaal als het ooit was.
En toch vult Ware Liefde de wereld ook. En moederliefde en broederliefde bestaan. En Mijn Liefde is ook onveranderlijk. Mijn liefde is niet veranderd, zelfs niet een heel klein beetje. Mijn liefde kan geportretteerd worden op verschillende manieren, en toch is mijn liefde onveranderlijk.
Je kunt er van houden om te horen over Eénheid. Je kunt er zo nu en dan een kleine glimp van opvangen. Eénheid ondersteunt de wereld. Liefde houdt het Universum bij elkaar. Liefde is op dit moment in jouw hart.