God zei:
Als jij gelukkig bent, maak jij je geluk, en je accepteert het. Ik spreek van een zachtaardige stroom van geluk, niet een onstuimige vloedgolf. Te veel geluk de hele tijd zou je kunnen uitputten. Ja, zachtaardig geluk is goed, een zachtaardige stroom van jezelf liefhebben.
Ongelukkigheid lijkt jou misschien op te zoeken, maar jij hebt echter vaak ongelukkigheid ook als gast geaccepteerd. Zeker, ongelukkigheid komt en gaat, maar een gestage stroom van diep ongelukkig voelen is niet een totale vreemde voor jou.
Stel geluk gelijk aan liefde. Stel ongelukkigheid gelijk aan een gebrek aan liefde. Sta de liefde toe om vanuit je hart te stromen van minuut tot minuut en laat de liefde binnen stromen van waar het komt van minuut tot minuut, en ja, je bent gelukkig.
We spreken niet over dramatische liefde. We spreken van eenvoudige stromende liefde. De liefde hoeft geen naam te hebben. Liefde die stroomt is alles wat jij nodig hebt om jezelf gelukkig te noemen. Gewoon deze kleine eenvoudige momenten, bijvoorbeeld, als je de computer toetsen voelt onder jouw vingers als ze jouw woorden lekker weg tikken, of wanneer jij slaperig bent en in je ogen wrijft, of wanneer jij je bewust bent van helemaal niets.
Op dit moment zou je een rolgordijn omhoog kunnen trekken en uit het raam kijken. Nu zou je kunnen kijken naar de zonsopgang, of je zou kunnen kijken naar de Zon die ondergaat en de Sterren die naar buiten komen en een perfecte cirkel van de Maan en de Heerlijkheid van God schitterend in de Lucht.
Deze kleine momenten vermenigvuldigd dwars door het hele Universum kunnen je geluk zijn omdat je deze momenten fijn vindt.
Zelfs als geluiden van de nacht jou kunnen ergeren, bieden geluiden van de nacht ook vreugde. Denk er maar gewoon eens aan - toeterende claxons of insecten getjilp - maakt niet uit. Iets is kostbaar voor jou.
Welke geluiden en bezienswaardigheden zijn niet kostbaar voor jou als je alles overweegt?
Het hoesten van iemand zou je kunnen ergeren, maar toch, al hoestend, is een menselijk wezen de wereld aan het delen met jou als hij hoest, en dit moment, dit moment van tijd en slechts een keer is snel voorbij en kostbaar in zijn essentie en moet niet worden weggegooid.
Zelfs het stel dat naast je woont kon aan het ruzie maken zijn. De geluiden van ruzie maken zijn niet kostbaar, maar zelfs ruzie is echter het leven, en het leven is roerig, en als vandaag de laatste dag zou zijn, zou je zelfs de ruzie niet horen, plotseling zou je misschien snakken naar zijn kostbaarheid, want deze toon is ook onderdeel van het leven. Deze toon zegt dat iemand veel geeft om iets.
Denk er eens aan. Je leeft in een wereld, en je deelt deze wereld. Je deelt het leven. Jij bent verplicht aan het leven. Beken, wat een wonder.
Ooit bestond je niet zoals jij weet hoe jij nu bestaat. Ooit was je niet een twinkeling in de ogen van je vader. Ooit was je een baby. Ooit was je blij met een houten spoel om mee te spelen. Nu ben je een volwassene, en op de een of andere manier heb jij je vrolijkheid weg gezet en ingeruild voor sombere ernst. Welke prijs jij ook betaalt voor de ernst, het is duur.
Jij kunt ernstig zijn en tegelijkertijd plezier hebben. Waarom niet? Alles wat er voor nodig is, is het leven tegemoet gaan zoals het komt. Net zoals je een foxtrot of een samba kan dansen en blij zijn met één of met beide, net zoals je ongelukkig kunt zijn met één of met beide. Wiens keuze is het? Het leven is aan jou om te kiezen. Je bent het leven en het leven is er altijd voor jou om het te pakken.
Als jij wist dat Magere Hein je zou halen morgen om 3.00 uur, hoe kostbaar zou morgen zijn? Het zou een regenachtige donkere dag kunnen zijn, en het zou volkomen kostbaar voor je zijn. Al deze kleine momenten die samen een dag maken, zijn voldoende voor geluk.
Is het te veel dat Ik jou vraag om gelukkig te zijn?
Veeg je tranen weg, en wees hoe dan ook gelukkig. Wat heb je te verliezen, behalve ongelukkig zijn?