God zei:
Iedere persoon op Aarde, alle mensen op Aarde, hebben veel om dankbaar voor te zijn, als ze het maar zouden weten. Het leven is magisch.
Het leven is alsof je goud en robijnen om je nek en polsen hebt, en jij denkt dat het slechts kerstballen zijn gemaakt van plastic, en dus weet jij niet wat je hebt, en je waardeert nog niet wat van jou is, verweven binnen deze illusoire kwaliteit die leven heet.
Wat een fijn iets om in de Zon te komen. Wat een geweldig iets om te verlangen naar de Zon. Wat een geweldig iets om in de Zon te zijn.
Wat een geweldig iets om op Aarde te lopen. En, o ja, de zintuigen. Ze waarschuwen jou, en ze laten je smelten. Te denken aan de grootsheid van het leven - in staat zijn om een geliefde stem te horen en te kijken in de ogen van een geliefde. Wat een geweldig cadeau om te kunnen aanraken en aangeraakt te worden. En om een perzik te proeven en om een bloem te ruiken. Heerlijk zijn de zintuigen. De zintuigen zijn niet alles, en toch, ze zijn ongelooflijk. Wie had kunnen dromen van het hele concept van bloemen, laat staan bloemen die hun weg door de aarde heen duwen?
Vertel Me, wat is niet verbazingwekkend op Aarde? Dat uit een eikel een boom groeit, dat uit een bloem een geur komt, dat spruiten groeien, en het water nat is? Zijn deze verbazingwekkende wonderen niet vlak voor je?
En hoe je lichaam beweegt. Hoe het hart en verstand je dirigeren naar die weg of deze. Te denken aan impulsen en ideeën. Wat een Kinderen van Rijkdom zijn jullie.
En waar denk je dat impulsen vandaan komen en waar ga je heen, zelfs als je misschien denkt dat je nergens naar toe gaat?
Zelfs deze fictieve ideeën van tijd en ruimte - zijn ze niet leuk? Jij kunt vroeg en laat zijn of, zelfs, op tijd in deze wereld waar je ook een uitdrukking kunt gebruiken als de sneeuw van weleer en waar je kunt zeggen dat de kersenbloesems op de tak zitten, en jij kunt een nieuw land bezoeken via de zee, over land, door de lucht of zelfs te voet?
Natuurlijk, echter ongelooflijk, oorlog en geweld bestaan nog steeds, zelfs als jij heel ver af staat van iets of iemand te kwetsen, maar jij schreeuwt niettemin nog steeds.
Alles in de wereld maakt een soort van contrast. Rood en wit. Blauw en goud. Rode frambozen en zwarte frambozen. Iris bloemen en bloedende harten. Zoet en zuur. Schep genoegen zelfs in het contrast, dat de mensen op Aarde zeer begaan kunnen zijn met zo veel uiteenlopende standpunten in de wereld, dat sommige van oorlog kunnen houden en anderen er door worden verbijsterd. Zelfs dit roert de pot van het leven.
Je kunt weten dat ideeën van winnen of verliezen fout zijn. Beide zijn fout. Beide zijn uitsluitend gegrond op een standpunt. Maar hoezeer geloof jij in deze tegenstellingen. Hoezeer geloof jij in hen. Zelfs als jij misschien van de vrede kan houden, je haat oorlog en degenen die ze te lijken te bevestigen. Alleen figuurlijk kun jij een soldaat van vrede zijn. Jullie kunnen een menigte voor vrede zijn, jullie kunnen echter geen leger zijn. Houdt het licht vast, geliefden, want Ik heb het aan jullie gegeven. Zo lang als je aangewakkerd wordt door woede, ongeacht hoe rechtvaardig de oorzaak moge lijken, zal de oorlog zijn paard bestijgen en vuur spuwen.
Er is geen oorlog ver weg. Alle oorlog is nabij. De brandstof voor de oorlog is in de harten en alle harten raken gewond, en het leven wordt respectloos. Het is nu aan jou om vijandigheid los te schudden uit je hart.
Waaruit ontstaat vijandigheid? Het komt voort uit het geloof in winnen en verliezen en zo geef je jezelf over aan de bestendiging van het concept mij, mij, mij en de ander, de ander, de ander maakt niet uit hoe vaak Ik je vertel dat, ongeacht hoe je gescheiden jullie lijken te zijn van elkaar, je bent ieder Mijn Ene Zelf. Als je flikkeringen van afgescheidenheid hebt, creëer je steekvlammen. Het idee van afgescheidenheid leidt tot de vuurzee die oorlog heet, een vergeefse onlogische poging om vrede te winnen.
Er zijn veel kleine oorlogen rond aan het gaan in huis en op het werk en op straat. Verlaat afgescheidenheid. Laat hogere staten van bestaan toe op Aarde, die zeker geen oorlog zijn.