God zei:
In termen van de wereld heb je gewoon niet voldoende informatie om mee te werken, maar je had het idee dat je alle waaroms en waarvoors moet weten van het leven, alsof uitleg aan jou verschuldigd is. Het maakt niet uit hoe vaak je misschien oploopt tegen het idee dat niet al jouw vragen in de wereld naar jouw tevredenheid beantwoord kunnen worden, niettemin houd jij nog steeds vast aan het idee, dat de wereld dienstbaar moet zijn aan jou en jou alles vertellen wat jij wilt weten, op een respectvolle manier.
Er zijn zaken in de wereld, die jij gewoon voor lief moet nemen. Jij bent niet Sherlock Holmes, die alles op een rijtje kan zetten en zo alles oplossen wat jij opgelost wilt hebben. De wereld geeft je niet alle antwoorden. Dit is moeilijk voor jou om te accepteren. Geliefden, jullie kunnen gewoon niet de huidige stand van zaken veranderen al naar gelang jullie wensen.
Natuurlijk, op een bepaald niveau verborgen voor jou, weet jij alle antwoorden. Het ding is dat je niet weet hoe je precies de antwoorden moet bereiken. Je wilt alles begrijpen. Jij wilt door het leven ploegen met al jouw lichten aan, jij bent echter nog niet helemaal ingeplugd. Je weet, en weet niet, en je staat te popelen om dat alles te weten met zekerheid wat je niet weet. En dat is veel, natuurlijk, want, in de wereld, is alles bezig met veranderen.
Hoe dan ook, de helft van de antwoorden zal je bewuste verstand hoe dan ook niet aanvaarden, omdat de antwoorden misschien tegen de draad in gaan van wat jij juist noemt. Je houdt ervan om eisen te stellen aan het leven. Het leven danst een andere melodie dan wat jij passend en als aanvaardbaar beschouwt.
De dood van het lichaam is een feit van het leven. Ongeacht het bewijs, is het concept van de dood van het lichaam moeilijk voor jou om te accepteren. Jij bent er zeker van dat dit niet de manier is waarop het leven hoort te zijn. Jij wilt dat jouw beeld van het leven in de wereld jouw ideaal moet zijn.
Het feit is dat het leven, de manier waarop het nu is, is hoe het verschijnt aan jou of je het leuk vindt of niet. Het leven is niet bedoeld om een zekere zaak te zijn. Jij verwacht dat het leven anders is. En zodoende heb je weerstand en vecht je zelfs tegen het leven zoals het is, alsof het leven onwettig is en de edicten moeten worden veranderd om in te passen in jouw idee van hoe het leven hoort te zijn.
Jullie hebben het leven, geliefden, zoals het is, en jullie hebben een bepaalde voorkeur voor wat je ziet. Je hebt de neiging om te redetwisten met het leven dag en nacht. Je bent in rep en roer. Al die tijd, neem je hartzeer zeer serieus. Hier vandaag en morgen weg, is een thema van het leven waar iedereen mee te maken heeft. De kwaliteit van de permanentie is niet van deze wereld. De tijdelijke aspecten van deze wereld zijn iets dat moeilijk kan zijn voor jou om Mij te vergeven. Je neemt overal afscheiding waar, ongeacht wat Ik zeg.
Op hetzelfde moment, weet jij dat je het leven niet kunt bevriezen. Jouw kinderen groeien op vlak voor jouw ogen. Jij groeit ook, en soms zie jij je groei als een achteruitgang. Jouw frequente kreet is: "Waarom moet het leven zijn zoals dit?"
Misschien zou jij een lade willen kunnen open trekken met de titel van een bepaald jaar, en dat je door dat jaar heen kon struinen zoals het was. Je zou jouw 22-jarige zoon willen oppakken zoals toen hij 2 jaar oud was en jouw oogappel, terwijl hij op zijn duim zoog en jou aanbad. Jij wilt door die tijd struinen en haar terug hebben, en je wilt ook wat van de vruchten van het huidige jaar.
En soms ben je onverzoenbaar over de chagrijnigheid van het leven zoals het wordt waargenomen en beslecht door jouw ogen.