God zei:
Laten We op een nieuwe manier naar alles kijken. Waarom in hemelsnaam naar alles kijken op dezelfde oude manier? Waarom gebonden zijn aan grenzen?
Het leven kan vergeleken worden met een roltrap die omhoog blijft gaan. Als je er steeds op de tweede verdieping bent afgestapt, weet dan dat er andere verdiepingen boven zijn, en elke verdieping bevat iets dat de verdieping eronder niet had. Natuurlijk is de vijfde verdieping in een warenhuis misschien niet mooier dan de vierde verdieping. Als het op bewustzijn aankomt, dan heeft elke verdieping iets anders te bieden en elke verdieping bouwt voort op die ervoor. Elke verdieping is goud in die zin dat dit de verdieping is waar je op bent en waar je hoort tot je springt naar wat Wij een hogere verdieping noemen.
Is het gemakkelijker je aan elke verdieping aan te passen? Ja en nee, maar er is niets om in twijfel te trekken. Je wilt niet teruggaan naar een lagere verdieping en dus stijg je hoger, klaar of niet. Als je stijgt, dan ben je klaar, hoe gespannen je je ook mag voelen. Je maakte immers vooruitgang naar een nieuwe verdieping.
Natuurlijk worden de verdiepingen niet zo gemakkelijk geïdentificeerd. Je bent misschien omhoog gegaan naar de zevende verdieping zonder het te beseffen. Of, laten We eens kijken, dat je altijd op een prachtige verdieping geweest bent. Dit is dichter bij de Waarheid. Er is iets mooi aan het ontdekken op welke verdieping je bent, en je gelooft misschien nauwelijks dat je steeds op de bovenste verdieping geweest bent. Je was gewoon niet in staat de borden te lezen tot je geleidelijk of abrupt het nummer van de verdieping waarop je bent in het oog kreeg en verbaasd bent.
Het hele leven is geweldig. De verdieping waarop je uiteindelijk uitkomt (als er een einde is) kan inderdaad de verdieping zijn waar je altijd op was en toch kon je dit idee niet bevatten. Of je het wilt of niet, nu begrijp je het! Je hebt misschien zonder dat je het wist in een kasteel gewoond. Je had bedienden en engelen klaar om steeds jouw wil uit te voeren, en toch zag je niet wat je tot jouw beschikking had. Op een bepaalde manier is het alsof je ergens in het verre verleden met stomheid geslagen bent, en nu is de betovering voorbij. Je kunt zien! Je kunt horen! Je kunt praten! En je hart neemt een sprong. Je begint te zien dat je bent waar je altijd wilde zijn, alleen liep je bewustzijn achter. Waar je ook zijn mag, kan de Waarheid ver weg zijn? Geliefden, de Waarheid heeft steeds pal aan je voeten gelegen.
Wat is er veranderd? Jouw bewustzijn is veranderd. Eens sliep je en nu ben je wakker. Het duizelt je en je knijpt jezelf. Ja, je bent wakker.
Alle andere verdiepingen werden ingebeeld. Je zette ze logisch achter elkaar. Zo ongelooflijk als het zijn mag, zelfs op de bovenste verdieping, kun je een paar hobbels hebben. Je moet acclimatiseren.
En dit is waar het leven op Aarde om gaat, gewend raken aan het idee dat je al omhoog gegaan bent. Op Aarde is er meer dan één ding om aan te wennen en heerlijkheid is daar één van. Je kwam op Aarde zonder kaart in je hand. Je arriveerde zonder te zijn ingewijd in de Realiteit van het Leven op Aarde, niet de veronderstelde realiteit maar de Waarheid.
Ik heb het over de Hemel naar de Aarde brengen. Hoe dan ook, Hemel en Aarde zijn altijd Eén geweest, net zoals jij Eén met Mij geweest bent ongeacht hoe jij het bekijkt.
Geliefden, als je altijd bij Mij bent, waar kun je dan ook maar zijn behalve in de Hemel? Er is nergens anders waar iemand zijn kan. Je bent bij Mij ongeacht wat jij mag denken. Waar Ik ben, ben jij, en dit is de Waarheid van het verhaal dat je vertelt. Verloren op Aarde? Onmogelijk. Dat kan slechts een theorie zijn die jij geloofde. En nu is er Waarheid te kennen en Waarheid te vertellen.
Welkom, jongens en meisje, We zijn in de Hemel waar er één verdieping is, en er is geen plafond aan.