God zei:
Elke dag begin Ik ons gesprek met wat Ik zeg. Vandaag vraag Ik je: Wat zeg jij? Wat zeg je over de liefde en het leven? Hmm, wat onderwijs je en wat verkondig je? Wat bied je het Universum aan en wat zou je wegnemen? Wat voor soort alchemist verkies je te zijn?
Genoeg klachten die je als gebed beschouwt. Laat Mij nu horen wat je aan het doen bent, hoe je de dingen met elkaar in verband brengt en een blij gezicht trekt. Wat zijn de manieren waarop je Mij in de wereld dient? Hoe je een ander dient is hoe je Mij dient, dus vraag Ik je hoe je het leven voor anderen dient. Hoeveel stof doe je opwaaien? Wat denk je, wat zeg je en wat ben je bedoeld te doen?
Laat Me je dan vragen zonder een antwoord van je te verlangen, wat geef je en hoeveel? Misschien kom je er gemakkelijk vanaf zonder te geven. Misschien verteer je meer dan je ook maar denkt aan geven, als je überhaupt aan geven denkt. Misschien pluk je bramen in het veld en eet ze onderweg allemaal op.
Dit is echt jouw keuze en het is niet helemaal slecht. In feite is het oké! Maar hoe zou de wereld zijn als je net zoveel aan delen dacht als aan andere zaken? Consumptie van wereldse goederen lijkt dezer dagen een actualiteit in de wereld. Natuurlijk ben je veel meer dan een consument.
Als je met kleurpotlood een tekening van jezelf en je familie moest maken, zou je dan de grote in het midden zijn? Natuurlijk zou je dat! Terecht! Toch kun je alle anderen ook groot tekenen. Er is een grote wereld en de geest is groot! Kansen zijn groot. De Schepping is een prachtig mooi iets, alleen hoef je het niet allemaal in te pikken.
Op de een of andere manier wil je het leven niet zo serieus nemen. Het leven zo serieus nemen is niet bepaald een balsem voor je hart geweest. “Het leven is serieus”, zeg je misschien. “Het leven is uiteindelijk, zeg je, een zaak van leven en dood”.
Nee, dat is het niet. Er is geen dood. Er is zelfs geen dood van dromen. Dromen horen bij iedereen en kunnen op elk moment worden opgepakt. Het leven gaat door. Jij leeft verder. Er is zelfs geen pauze. Waar je ook doorheen gaat, het leven houdt je bij. Er is geen beëindiging van het leven of jouw leven. Eenmaal in leven altijd in leven, waar je lichaam ook mag zijn of niet mag zijn.
Wat de wereld ook mag zeggen, er wordt geen leven verspild. Dit is een grote voor je om te slikken omdat er mensen zijn die apart van je staan.
Jouw relatie met het leven gaat over hoe jij met jezelf kunt opschieten. Jij bent het zelf met wie je het kunt vinden, of jezelf tegen wie je vecht. Vechten lijkt jou noodzakelijk. Niet vechten betekent je gewonnen geven of toegeven. Je voelt je gerechtigd om te vechten. Jouw woede over het leven of degenen erin heen laten heen komen is niet bepaald hetzelfde als voor jezelf opkomen. Als iemand die jij als opponent ziet zegt: “Spring”, moet je dat dan echt doen? Is wat je doet reactief of is het veredelend?
Reageren heeft jou eerder in problemen gebracht. Op sommige van de zaken waar je jaren geleden uitgebreid op reageerde, zou je dat nu niet doen. Je weet nu beter. Je hoeft geen drukte te maken. Er was iemand onbeleefd. Iemand vernederde jou enorm. Ik denk dat We kunnen zeggen dat iemand een probleem heeft. Moet het probleem ook dat van jou zijn?
Laat niemand jou je initiatief afnemen. Niemand anders moet beslissen wat jij zult zeggen of doen. Alleen jij. Niemand maakt jou kwaad zonder jouw instemming. Je hoeft niet ja te knikken. Juist degene van wie jij zegt dat die dit niet doen kan of dat niet tegen jou kan zeggen, laat jou misschien naar zijn pijpen dansen. Kijk met een ruime blik, geliefden, Je hoeft de strijd niet aan te gaan.