God zei:
Waar jij naar luistert als je Mijn Woorden leest is Mijn hart, het ritme van Mijn Hart. Ik nodig jou uit om in harmonie met Mij te komen. Kom, wees in harmonie met Mij. Laat je weerstanden vallen, en, zoals gezegd kan worden, geef je over. Waar jij je aan over geeft is aan de Waarheid, geliefde. Als jij jouw verweer loslaat, dan laat jij je arrogantie varen. Is het niet arrogant om te denken dat je het beter weet dan de Schepper van het Universum? Als je niet kunt zeggen dat het arrogantie is, kun je dan toegeven dat het dwaasheid is?
Laten We het op een andere manier stellen. Zou jij je vuist opheffen naar de Zon of de Maan? Met welk nut? Met welk nut?
Een vijf-jarig kind kan denken dat hij het beter weet dan zijn moeder of vader of grootvader. Een vijf-jarige kan misschien met zijn voet stampen omdat hij niet heeft gekregen wat hij wilde. Hij voelt dat hem ontzegd was, waarvan hij zeker is, dat het voor hem bedoeld is. Het jonge kind kan niet verder kijken dan zijn teleurstelling. Hij wordt er door in beslag genomen.
Als jullie protesteren, geliefden, wat zijn jullie dan aan het doen? Wanneer jij figuurlijk je vuist opheft naar Mij, waar denk je dat je mee bezig bent? Het gaat tussen jou en Mij niet om je mannetje staan. Er is geen rivaliteit. Het kan zijn dat er tijden zijn wanneer jij Mij zou willen onttronen. Natuurlijk, in deze tijden gebruik jij niet je hoofd noch je hart. Jij denkt misschien dat jij gepassioneerd bent. Vaak maak jij gewoon bezwaar tegen wat niet kan worden veranderd, behalve door jouw waarneming ervan.
Wanneer jij een test op school verprutst, echt, geliefde, dan kun je de verantwoordelijkheid niet opdringen aan de docent. De docent kan inderdaad hebben bijgedragen, maar jij kunt wat uiteindelijk jouw verantwoordelijkheid is, niet toewijzen aan de leraar. Een cijfer is niet alles. Toch ben jij degene die er iets aan moet doen. Tenzij je verantwoordelijkheid neemt, geef je jezelf de rol van slachtoffer. Dit is jou niet waardig. Jij bent het die jezelf ziet als een slachtoffer. Dit is een slechte rol om te spelen.
Leven, zoals het wordt gezien in de wereld, kent vele pieken en dalen. Het kan zijn dat je reist met de achtbaan of een stoptrein. Dat weet je nooit echt van tevoren. Leven, zoals het gezien wordt in de wereld, kan jou misschien afzetten vóór de halte waarvan jij zeker was dat je er moest uitstappen, of het leven kan jou voorbij aan de door jouw geplande halte afzetten. Ja, het leven lijkt een eigen wil te hebben. Soms kan het zijn dat het onverwachte jou bevalt. Soms ben je in het onverwachte teleurgesteld, of je bent zelfs verontwaardigd. Je bent blij als je de loterij wint, en je bent er kapot van wanneer een geliefde jou verlaat, ongeacht hoe. In beide gevallen moet je herstellen. Je zal herstellen. Je zult weer in balans komen, vroeg of laat. Waarom niet vroeg?
Het leven is over het algemeen niet wat je een vlak speelveld zou noemen. Wie zei dat het moest worden volgens jouw voorwaarden?
Door alles in het leven dat zich voordoet of niet voordoet, ben je gevormd. Jullie krijgen gesmolten metaal, en jullie vormen het, geliefden. Je verlangt er naar om de vrijheid te hebben dat het leven naar je toe komt zoals jij wenst, maar toch heb je de vrijheid om jouw ontvangen van wat er gebeurt te kneden en dan vandaar uit verder te gaan. Het verleden is niet relevant. De enige kwestie om aan te pakken is het nu. In zekere zin pak je het verleden aan, want je moet het loslaten, zodat jij de scènes vlak voor je kunt zien met nieuwe ogen.
Jij bent het die je ogen opent of sluit. Jij bent het die het gordijn naar beneden trekt of het omhoog trekt. Stemmingen beheersen jou niet, tenzij jij het zegt. Omdat het leven pieken en dalen biedt, betekent dat niet dat jouw stemmingen moeten volgen. Jouw kijk op het leven kan niet afhankelijk zijn van de bochten die het leven neemt. Je kijk op het leven is afhankelijk van jou. Je hoeft niet Hamlet te zijn. Jij kunt een andere rol spelen. Jij stelt het podium voor je eigen leven vast. Jij bent de regisseur van het toneelstuk waarin jij de hoofdrol speelt.