God zei:
Soms kun je het leven niet ontraadselen. Dit geldt ook voor andere mensen in jouw leven. Je weet gewoon niet waar ze in hemelsnaam vandaan komen, waar zij in hemelsnaam aan denken, en je trekt je eigen conclusies over wat ze schijnbaar van jou denken, soms conclusies die niet gunstig zijn voor jou of voor henzelf. Je kunt volledig perplex zijn door wat anderen doen en je begrijpt misschien nooit waarom. Zij begrijpen het misschien zelf ook niet. Alles wat jij ziet is dat er iets gebeurde. Er veranderde iets. En verandering lijkt een van de moeilijkste dingen voor jou te zijn om mee om te gaan, vooral als de verandering niet is aangekondigd, niet duidelijk is, niet verondersteld wordt te gebeuren in jouw idee van het plan van dingen. Een beste vriend is misschien niet langer een beste vriend. Jij kunt je in de kou gezet voelen, beroofd, beslist niet in staat het te begrijpen.
Je doet je best om het te begrijpen. Ik weet dat. Hoe je het ook probeert, als er niet iemand verschijnt om jou te helpen het te begrijpen, en jij voelt je verward, dan moet je het laten gaan. Er is geen wet dat een ander haarzelf aan jou moet uitleggen. Het kan zijn dat de persoon zelf niet begrijpt waarom zij deed wat ze deed of niet deed wat ze niet deed, niet weet hoe het aan haarzelf of aan jou uit te leggen en er de voorkeur aan geeft om weg te lopen.
Mensen die jou negeren – hoe durven ze jou te negeren – doen, net als jij, zo goed mogelijk hun best.
Mensen vallen van het spoor waar ze op geweest zijn. Ze begrijpen niet beter waarom dan jij. Misschien is de romance van het leven voorbij. Het vuur is gedoofd. Mensen, tot op welke hoogte ook, zijn misschien niet trouw aan zichzelf.
Ik zeg niet dat iemand of iedereen trouw aan jou moet zijn. Het is geen vereiste voor het leven in de wereld. Geniet van intimiteit als je die hebt, en als ze weggaat, dan hoef jij niet beroofd te zijn. Je kunt blij zijn dat je die intimiteit had. Soms worden bibliotheekboeken niet teruggebracht. Sleutels worden verloren. Een maaltijd eindigt en het voedsel is helemaal op. Zijn bibliotheekboeken die overtijd zijn geen feit van het leven? Zijn atomen die bewegen geen feit van het leven? Zijn harten die soms ontwijken geen feit van het leven? En gebrek aan begrip is ook een feit van het leven. Je zult het misschien nooit begrijpen.
En dit is hoe het zit: Je hoeft het niet te begrijpen. Het leven hoeft jou geen uitleg te geven. Het leven is jou niet verschuldigd. En wat jou lijkt als afscheid, het is oké. Het leven is gemaakt van afscheid. Er is geen conclusie waar je toe komen moet. Moeilijkheden van iemand anders op een bepaald moment hebben misschien niets met jou te maken. Hoe jij reageert heeft beslist met jou te maken.
De oceaangolven komen en gaan. Oceaangolven zijn gemaakt van toppen en dalen en zo lijkt het leven ook. Als de rit over is, had je een leuke rit. In elk geval bezit je andere mensen niet en het is niet aan jou om wrok te koesteren omdat hun leven misschien van richting verandert, evenmin moet iemand zich verplicht voelen omdat de bodem uit hun leven wegviel en misschien hun liefde voor jou.
Je kunt het getijde van liefde niet tegenhouden net zo min als je het kunt versnellen. Alleen de liefde in jouw eigen hart behoort jou toe. De liefde van anderen in hun hart behoort hun toe. Geliefden, soms zijn anderen net zo van slag als jij dat hun hart vacant werd. Zij kunnen daar net zo min als jij iets aan doen.
Jij had een geschenk en nu is het geschenk versleten. Jij bent niet afhankelijk van gegeven geschenken of teruggenomen geschenken. Jij bent verantwoordelijk voor jouw eigen hart en alle liefde erin. Soms is de beste liefde die je kunt geven loslaten. Het kan slechts jouw eigen liefde zijn die je bezit en misschien zelfs dat niet, want Mijn hart rust in dat van jou, en Ik trek er nooit de stekker uit.