God zei:
Als je aanstoot genomen hebt, dan heb je aanstoot genomen. Je nam het. Je accepteerde het. Je hoefde geen aanstoot te nemen, maar je deed het. Je nam deel. Je verbond jezelf met een opmerking die iemand maakte, of je voelde je gekwetst door de toon van een stem, of een uitdrukking op het gezicht van een ander, of een gebaar, of een blik in iemands oog.
Aangezien je jouw broeders hoeder bent, moet je in zo’n geval verantwoordelijkheid voor jezelf nemen. Niemand maakt dat jij aanstoot neemt. Op een andere dag, als je uitbundig blij bent, zou je geen aanstoot nemen. Je zou te blij zijn om aanstoot te nemen. Wat zou het jou ook maar kunnen schelen wat iemand zegt als je net een miljoen gewonnen had of de man van jouw dromen jou gevraagd had met hem te trouwen?
Net zo, als je kind een ernstige ziekte gehad had en nu gezond verklaard was, zou je blij zijn. Wat zou een onzorgvuldige uitspraak die iemand doet jou kunnen schelen naast het genezen van jouw kind? Het zou je helemaal niets kunnen schelen. Je zou er niet meer van maken dan je gedaan zou hebben als je de bus zou missen.
Geliefden, je leeft in een relatieve wereld en alles waar je pijn van vergaart is relatief. Niets is belangrijk tenzij jij dat zegt. Het leven draait helemaal om wat jij erop betrekt. Luister naar jouw opmerkingen en je zult weten hoe jouw leven is. Als je klaagt, dan zal jouw leven vol klagen zijn. Als het leven jou onrecht aandoet, dan zul je vol onrecht zijn. Als het leven jou opwekt, dan zal jouw leven opwekkend zijn, schitterend, zelfs briljant. Als het leven jouw orkest zou zijn, dan orkestreer jij jouw leven. Het leven speelt jouw wijs.
Jij bent niet alleen de ontvanger van je leven. Jij bent degene die uitnodigt. Jij verstrooit de constellatie van je leven en wat je verstrooit vibreert.
Je hebt een agenda, geliefden, en sommige dingen maken je blij en sommige dingen maken jou verdrietig en toch heeft niets van buiten af de macht jou iets te maken behalve als jij dat zegt. Als jouw waarheid is dat het leven goed is, dan zal jouw leven goed zijn. Het leven krijgt zijn aanwijzingen van jou. Welke instructiekaart lees je? Het leven is vreselijk, of het leven is mooi. Jij bent degene die de weg wijst. Jij hebt deze macht.
Je ziet jezelf misschien als machteloos. Als jij jezelf als machteloos beschouwt, dan kniel je neer voor machteloosheid. Je geeft jezelf eraan over. Je berust erin. Je verklaart machteloosheid voor waar en je houdt jezelf daar aan. De waarheid is dat je machtig bent. Je bent veel machtiger dan jouw geest kan bevatten.
Waar praat je over? Je zult ontvangen waar je over praat. Er schalt een hoorn die een vooruitblik echoot die jij gaf. Jij hebt middelen in je die de toon van jouw leven zetten. Dit is hoe we steeds weer op verantwoordelijkheid terugkomen. Neem verantwoordelijkheid, geliefden, of je neigt ertoe wrok op te wekken.
Wat er ook maar buiten jou gebeurt, gebeurt buiten jou. Het mag lijken dat het jou uit het niets gebeurd is. Je bent misschien meer hulpeloos dan onschuldig, geliefden. Neem je aanstoot aan wat Ik zeg? Jij bent Mijn mooiste kind en Ik hou volledig van je. Ik oefen ook gezag uit zoals Ik het zie, niet zoals jij Mij het graag zou zien doen. Als er een fout zit in jouw manieren, dan houd Ik dat niet geheim. Waarom zou Ik? Ik respecteer je. Ik spreek vanuit Mijn hart van liefde. Fleur je leven op met opwekkende gedachten. Is dat zoveel gevraagd?