God zei:
Katten en honden vragen zich niet af wie of wat ze zijn of wat ze doen op Aarde of waar al het leven voor is? Ze zijn niet perplex. De gezegende dieren op Aarde nemen van nature het leven zoals het komt, en dat betekent dat ze niet in het verleden leven. Ze zijn niet aan het verleden gehecht. Ze hebben lief. Zij zijn zich ervan bewust dat geliefden vertrekken en dat het vertrek de dood wordt genoemd. Ze kunnen janken, maar ze dragen geen zwart en rouwen gedurende een jaar.
De dieren van de Aarde trekken niet in twijfel. Ze accepteren. Zij maken ook geen plannen. Geen enkel dier overweegt om zichzelf doden. Zo'n gedachte komt bij hen niet voor.
Wat Ik naar toe ga, is dat jij een vrije wil hebt. Dieren hebben instinct. Als je een touwtje met veren aan het einde van het touwtje laat bengelen, dan moet een kat het achtervolgen en grijpen naar de veren net als hij zou doen bij een vogel. Hij heeft niet de keuze. Hij is zo gemaakt.
In jouw geval, spring jij niet terug op de manier waarop dieren dat doen, want jij hebt jezelf geprogrammeerd. Het kan zijn dat jij je eigen Pavlov bent die jou programmeert.
Natuurlijk ben je niet zonder instincten. Ik gaf ze aan jou. Je hebt sterke instincten om te eten en te slapen en wakker te worden. Een menselijke moeder heeft een instinct om haar kinderen te beschermen. Paren is een sterk instinct dat moeilijk te weerstaan is. Zelfbehoud en behoud van de soort zijn onverslaanbaar.
Je wordt verondersteld om een vrije wil hebben. Daarom moet je beslissingen nemen en zodoende wordt jouw leven meer problematisch.
Jij bent de hoogste van de Wezens omdat jij een vrije wil hebt. Jij, een menselijk wezen, bent begiftigd met vrije wil, alhoewel, het kan zijn dat jij je vrije wil opsluit. Het kan zijn dat jij niet eens gelooft in de mogelijkheid van de vrije wil, omdat je zo beperkt kunt zijn door het verleden. En toch is zelfs het worden beperkt door het verleden een keuze die jij maakt. Jij maakt de keuze vanwege angst en om goedkeuring te verkrijgen.
Je had toen de keuze, en je hebt nu de keuze. Het kan zijn dat jij zozeer dezelfde wegen gegaan bent en jezelf zo geautomatiseerd hebt, dat je niet de vrije wil gebruikt omdat je hunkert naar een verblijf in een comfort zone. Zelfs als jij in de comfort zone lijdt, kan het zijn dat jij je eraan vastklampt. Het kan zijn dat jij er wanhopig aan vasthoudt.
Het kan zijn dat jij een heel leven eraan spendeert, voordat je erachter komt wat jij zou willen doen voor jezelf.
Vrije wil heeft alleen betrekking op jezelf. Je hebt je vrije wil niet om anderen te commanderen en om anderen over te halen om te zijn wat jij denkt hoe ze zouden moeten zijn. Jij bent niet de beslisser voor anderen. Hun beslissingen behoren bij hen zelf. O, misschien in een uitzonderingsgeval, duw je iemand weg voor een rijdende auto of voorkomt dat iemand een ander neerschiet. Anders mag jij niet voorkomen dat iemand anders zijn wil gebruikt, of de wil van een ander blokkeren, net zo min dat jij Mijn Wil opzij kunt duwen, alsof Ik niet besta. Het is niet jouw plaats om een ander te bevelen en jouw wil op te leggen. Het is jouw plaats om de wil van een ander te erkennen en er ruimte voor te laten.
Hoe zeer jij het zou kunnen willen, jij kunt iemands leven niet leven in zijn plaats. Jij kunt zijn armen en benen niet bewegen, net zo min dan dat jij over zijn gekozen pad kan beslissen.
Waarom zou vrije wil vrij genoemd worden als zij niet vrij zou zijn?
Het is jouw plek om uit te vinden wat jouw wil is.
Je hebt de keuze om je vrije wil niet te volgen. Je hebt de keuze om geen keuzes te maken. Je hebt de vrije wil om van gedachten te veranderen.
Jouw keuzes zijn enorm groot.