God zei:
Je verstand en je manier van denken signaleren voor jou dat er moeilijkheden zijn. Ongeacht wat je overkomt, jij zou probleemloos zijn als je het concept van problemen niet zo goed aangeleerd had. Je zou zo vrij zijn als een vogel, als je niet zo goed had aangeleerd dat het leven bestaat uit problemen en dat jij op je hoede moet zijn. Hoe goed heb jij gevaar aangeleerd en een afkeer ervan. Het is alsof jij een alarm binnenin jou geïnstalleerd hebt, een alarm dat jou voortdurend waarschuwt.
Je werd geboren in een wereld die je ideeën van goed en kwaad aanleerde, en dat de uitdagingen in het leven verkeerd waren, ongevraagd, niet gunstig gezind, alsof je niet zou mogen groeien, alsof er een beperking gezet was op groei, alsof het leven slechts tot zover mocht uitbreiden en niet verder, dat de veiligheid primair was en het leven leven echt te vermijden was, afgewend, tegen tot jou.
Er is geen twijfel over mogelijk. Jij kunt naar het leven kijken alsof het verraderlijk en ongewenst was. Jij kunt kijken naar onrechtvaardigheid en wreedheid. Ze zijn niet moeilijk voor jou om te zien. En dus vel jij een oordeel. Al dit oordelen werd gekweekt in jou. Je werd er niet mee geboren. Jij bent onschuldig geboren. Je werd geboren met de voorspelling van goedheid en zorg. Je bent geboren om te gedijen en niet terug te trekken uit het leven zoals het komt, zoals het gebeurt.
Stel dat, als een kind, jij alleen liefde kende en niet kennis gemaakt had met angst? Hoe zou het zijn als je niet ingeperkt en tot huilen gebracht was? Hoe zou het zijn als je helemaal met liefde en aanmoediging werd begroet en niets anders zou weten?
Dit betekent niet dat je onbeleefd of verwend zou zijn. Je zou je eigen manier hebben in de zin dat liefde de weg is. Hoe zou het zijn als er geen terugdringing, geen straf, geen correctie behalve voor de liefde, zou zijn?
Welk een gezondheid zou jij hebben, welk een visie, welk een vreugde in het leven. Vreugde in het leven is wat je zou hebben geleerd en wat je ongegeneerd zou geven. Welk een geluk, welk een gelach, welk een overweging. Hoe zeer zou je het leven omarmen en worden omarmd door het leven.
Helaas, dit is niet hoe het leven is gekweekt, en dus in 20nu, kweek welzijn voor jezelf. Hou nu van jezelf. Leg balsem op je wonden, en genees hen. Wees opnieuw goedaardig, en wees goedaardig voor jezelf.
De wereld vond schuld bij jou. Je hebt genoeg van het begrip schuld. Er is geen schuld, behalve een stempel die op jou gedrukt is. Liefde laat je tot bloei komen, en toch vindt de liefde geen schuld om te verbeteren. Met meer liefde zou het concept van verbeterd worden niet bestaan. Er zou niet eens goedkeuring bestaan. Er zou geen behoefte aan zijn. Niets zou beter gemaakt moeten worden. Waarvoor? Je bent een mooi levensvatbaar mens die, al te vaak, werd verbeterd, en dat kan in jouw nadeel geweest zijn. Door afgekeurd te worden, werd je niet verbeterd. Je werd belemmerd.
Waar is vrijheid als jij verkrampt bent? Misschien was je gevoel van eigenwaarde niet toegestaan om te groeien net als jouw voeten misschien niet konden groeien als ze altijd verkrampt waren in te strakke schoenen. Iedereen heeft het bewustzijn om het lichaam niet te laten verkrampen, maar als het om het hart gaat, kan kramp aan de orde van de dag zijn.
Laat een einde hieraan komen. Vervang het in plaats daarvan door plezier, gelach, waardering. Laat iedereen vrij zijn. Met vrijheid, zou er geen noodzaak zijn voor een vrijbrief. Er zou geen behoefte aan verwijten of te ver gaan. Er zou zelfs geen behoefte zijn aan liefde, omdat de liefde uit zichzelf zou gaan stijgen. Alles zou neerkomen op de kennis dat liefde alles is, en dat is alles wat er is. Wat een troost zou dat zijn. Liefde zou zijn als een warme deken in de winter, en ze zou een zacht briesje zijn in de zomer. Liefde zou omhoog stijgen en angst zou verdwijnen.
Dan zou je in staat zijn om te kijken naar de wereld en zeggen dat alles goed is, want het goede is alles wat je zou kennen.