God zei:
Geliefden, zul je overwegen het woord verkeerd uit je vocabulaire weg te laten? Het heeft geen nut dat jij denkt aan fout over jezelf of over iemand anders. Wees klaar met beschuldigingen.
Het is niet aan jou om fouten vast te stellen in jouw geest of in die van een ander. Evenmin is het aan jou vergissingen of fouten vast te stellen of het concept van oneerlijk verkregen. Nogmaals vraag Ik je het herbergen van negativiteit los te laten. Negativiteit dient niemand. Denk je dat het dat deed? Je weet hoe negativiteit voelt en dat is niet nodig. Negativiteit is niet bedoeld je sterkste kant te zijn, geliefden.
Evenmin is het je Vaders zaak, lieverds, want Mijn zaak is liefde en Eenheid en dat is die van jou ook. Je bent hier op Aarde om lief te hebben en tot Eenheid te komen wat onvermijdelijk in petto is voor iedereen, voor een ieder op Aarde of iedere ziel die ooit op Aarde geweest is. Jullie zijn zeker niet hier om neerslachtigheid te verkondigen. Jullie zijn bewuste wezens en je moet weten wat je doet en dichter bij de Zon komen.
Niet langer ben je egoïstisch. Zeker, beschuldigende en verwarrende gedachten onthullen hoe je over jezelf in verhouding tot een ander denkt, alsof iemand neerhalen jou hoger brengt. Evenmin moet je jezelf neerhalen. Dit is niet waarvoor je bedoeld bent.
Beschuldigingen zijn niet jouw domein. Ze zijn je gevangenis. En als je een ander beschuldigt, in welke mate je een ander dan ook beschuldigt, dan beschuldig je hem ervan minder dan jij te zijn, en zet je hem in jouw waarneming gevangen – eerder jouw verkeerde waarneming, want iedereen is je broeder of zuster, want iedereen is jou en jij bent iedereen en op het moment ben je niet meer of niet minder dan wat je ziet.
Alles wat je tegenkomt zijn reflecties van jou. Je ziet jezelf in anderen.
De Grote Spirituele Wezens zagen ook zichzelf in anderen. Ze zagen hoog en dus verhieven ze. Dit is wat Ik van jou vraag.
Je bent wat je ziet. Als je de zon ziet, dan ben je de zon. Als je de zon ziet, dan weerspiegel je de zon zoals die is. Jij, die de Zon bent, bent voorbestemd de Zon te weerspiegelen. De zon schijnt helder en dat moet jij ook. Jij moet in de volle zonneschijn zijn.
En als je overal de schoonheid en onschuld en liefde begint te zien, dan zal iedereen die je tegenkomt ook een reflectie van jou zijn. Zoals het ligt, zie jij jezelf overal. Je schildert overal een beeld van jezelf. Als je op het ogenblik beelden van onvolmaaktheid schildert, dan ben je zover dat je jouw stijl van schilderen gaat veranderen. Zoals je bent, zo zie je. Het beeld dat je schildert is een zelfportret. Zoals je schrijft, zo wordt het geschreven.
Je zegt misschien: “Maar, God, ik heb nooit iemand echt pijn gedaan”.
En toch, geliefden, je hebt gewild dat sommige anderen jou niet onder ogen kwamen. Je hebt gewenst dat sommige anderen niet bestonden. Je hebt ze uit de diepte van je hart gewist. Je hebt ze misschien hun plaats in de zon onthouden. Je hebt gedachten en woorden gehad.
Of je nu de spreker bent of dat je het onderwerp bent, gesproken woorden en gedachte woorden bereiken wel. Ongewenste woorden die je denkt of zegt doen jou pijn en woorden die je denkt of zegt kwetsen de anderen aan wie je refereert, en dus de hele wereld.
Geliefden, of je het leuk vindt of niet, jij bent het onderwerp waarover je praat. Wat je in een ander ziet is waar voor jou. Je hebt dolken van woorden in andere harten gestoken en door dat te doen heb je dolken in je eigen hart gestoken. Je hebt kwade wil verspreid.
Als je iets onaardigs tegen of over iemand gezegd of gedacht hebt, dan heb je misschien het gevoel gehad dat je rechtvaardig was, maar voor hoe lang kun je een gevoel van eigengerechtigheid gelijkstellen met goede wil? Ik vraag je op te houden jezelf of een ander te verwonden in woord of gedachte. Je moet een wegwijzer zijn. Van nu af aan zegen jezelf en zegen anderen. Gun jezelf en iedereen een plaats in de zon. Ik vraag dit van je in de opperste erkenning van jouw plaats in de zon.