God zei:
In de stilte van je hart zul je Mij vinden. Dat is waar je kunt zeggen dat Ik begin. Van daaruit kun je zeggen dat Ik op je omhoog kruip. Natuurlijk is het juist om te zeggen dat jij op Mij omhoog kruipt. Beetje bij beetje benader je Mij en je werkt je Mijn Vlammend Hart in tot je voor Mij staat. Je staat fier voor Me in de Volle Glorie van Mijn Licht, en je weet dat Ik de Jouwe ben en dat jij de Mijne bent, en Eén zijn We, Eén van de Liefde die We zijn, of beter gezegd, Eén ben jij met Mij; daarom BEN IK Eén en jij bent Eén met Mij en daarom valt er niet te zeggen Wie Wie is, of Wat Wat is.
Wat een mooie staat om in te zijn, deze staat die weten dat je daar thuishoort te boven gaat, een staat die verder gaat dan thuishoren, een Staat van Zijn die jou omhult, Een Staat van Liefde die al het andere dat je ooit dacht dat er was overweldigt – meer dan overweldigt – een Staat van Zijn verwerkelijkt die niets anders overlaat dan Liefde, Eenheid onder de Paraplu van Onmetelijkheid, waar Allesheid en Onmetelijkheid Eén zijn, en Eén Alles is, en jij bent Eén en Eenheid en Alles-andersheid rolde in Eén, waar niets wordt buitengesloten, waar het niet mogelijk is dat er iets of iemand van wordt uitgesloten.
Je was altijd Mijn eigen, en je BENT altijd Mijn Eigen, Mijn Eigen Zelf, wat hetzelfde is als zeggen jouw Zelf. Ik ben jouw Zelf. Je bent nooit iets anders geweest. Als je je buitengesloten voelde, dan was jij het, een beeld van jou, een vals beeld van jou dat jezelf bedroog en jezelf beroofde onder het mom van chaos of bescheidenheid of wat al niet.
Ik heb je gezegd wat wat is, en je hield vast aan iets anders. Je droomde een droom, een bizarre droom die bakerpraatjes inhield en verhalen over slechte heksen en overal onvolmaaktheid, hoewel er geen overal is. Geen van jouw dromen was waar. Ik neem dat terug. Er was een deel van jouw droom dat waar was, en aan dat deel behoorde elk van de flarden van liefde die je binnenliet. Zie je, het is alsof je een voorspelling had van non-liefde, en je droom voldeed daaraan. Je had een toverstaf die duisternis over de wereld spoelde en jou in een hoek van die wereld, waar mis een voorvoegsel werd en er zoiets kon zijn als misdaad, misleiding, mislukken, miskleunen, misbruiken, en dat alles. Het voorvoegsel on kwam ook vanzelf binnen, en bracht in ongeluk, ongemakkelijk, ongedaan.
Gelukkig werd het ware karakter onthullen een gebruik van het voorvoegsel on, en jij ont-misleidde jezelf en kreeg jouw toestemming Mijn Heilig Licht in jou te erkennen, in jullie, Mijn geliefden, wat een manier is om te zeggen dat jullie Mij daar uitlieten waar je Mij had opgeslagen, Mij liet wachten tot, tot wat? Tot je Mij naar buiten durfde te brengen in het Daglicht. Dit is het Ware Begin van jou, van Jou, van Jou in Mijn Hart als Mijn Ene Zelf in Jou.
Je bent een Godsgeschenk, geliefden. Ik stuurde jullie lang geleden naar de Aarde. Wat Ik stuur is een Godsgeschenk, en jullie zijn Dat. Verwijder de lappen van onwetendheid en wees Mijn Glans die voor straalt zodat allen die zien en ook zij zullen weten Wie en Waar God is en wat een Godsgeschenk zij zijn.
Loop nu naar Mij toe en verklaar jouw Ware Identiteit, wat hetzelfde is als zeggen dat jij, ja jij, naar Mijn beeld gemaakt bent. Ont-bezoedel het valse beeld van jou. Je bent het valse beeld geweest dat jij aanbad. Loop nu naar Mij toe en Ik kom voor je. Wij omhelzen Elkaar. Wij smelten inEén, en Ons Ene Hart is Helder Licht.