God zei:
Dit is een tijd om je geweldig te verheugen, want dit is de dag van jouw debuut in de wereld van licht en blijmoedigheid. Dat wat eens zo serieus was, is niet langer zo serieus. De hele bestaande wereld is niet zo serieus als hij eens leek, want jij brengt nu jouw bewuste tijd in evenwicht wat de twee werelden betreft, minder aan de algemene wereld en meer aan de wereld die vaak wordt aangeduid als achter de sluier.
Deze andere wereld, de wereld van de Hemel, heeft evenveel tijd verdiend als de wereld. Beide zijn mooi. Beide zijn hemels, maar de ene, de wereld van het stoffelijke, komt met een prijskaartje en betaling van het een of andere soort, terwijl de Hemelse wereld zonder prijs komt, zonder belasting, zonder straf en geen toegangsprijs vraagt.
Het in evenwicht brengen van de twee werelden brengt jou in een positie van wat We gelijkmoedigheid zullen noemen. Beide zijn prachtig. Beide gaan vergelijking te boven. Beide zijn een mooi bewijs van al wat is, en de ene, de Wereld van de Hemel, komt zonder tranen, komt zoals hij is, inderdaad prachtig, de vrede bekend als de Hemel, bekend als het Paradijs, bekend diep in het hart met al zijn krachten.
De Wereld van de Aarde komt met elke mogelijke denominatie, elk contrast, elk op en neer, en je houdt ervan, hoe hij zichzelf ook portretteert. Beide zijn jullie werelden in jullie handen, in jullie harten, in jullie eeuwigheid, zelfs als de ene ogenschijnlijk verandert voor je ogen, en de andere, de weerspiegeling van jullie hart, je ziel, vol is van het voor de hand liggende – God, Liefde, Zuiverheid, Compleetheid, en de vaak aangeprezen Heelheid waarvan alles gemaakt is en gemaakt voor het genot van Allen.
De Liefde verstrengeld in beide werelden, wordt prominent in haar licht. Liefde wordt afgebeeld. Liefde wordt hooggehouden. Liefde speelt de hoofdrol. Alles wordt verenigd in liefde, samengesmolten in liefde, levend in liefde, en er is omarming, omarming van de Onmetelijkheid.
De wereld van het bestaande is niet minder zoet dan de Hemelse wereld, want, als voorbeeld, er woont de Eenheid van Eén Wereld. Wat anders kan er in Eenheid wonen dan Eenheid? De twee werelden hebben niet alleen plaats als Eenheid. Ze zijn Eenheid die schijnt voor allen die kunnen zien, en iedereen kan zien. Niet langer is er dubbelhartigheid of de ene vervanging van de andere. Wat kan mogelijk iets in de Eeuwigheid vervangen?
In Eenheid zijn de twee als Eén beschouwd simpelweg Eén, zuiver Eén, gezuiverd door Liefde. De schijnbare twee tegendelen spelen elkaar, en wie op Aarde kan zeggen wat wat is, want waar je ook zijn mag – de Eén van Ons zijn mag – Wij zijn Eén, dat wil zeggen, Ik, God, ben Eén Heilig Eén vereeuwigd en gesymboliseerd als de Heilige der Heiligen. Eenheid regeert, en wat is het verschil en wie kan het zeggen.
Beide zijn Elyzeese velden, en jij zwerft er, en je speelt, en nooit wordt er een ontmoedigend woord gehoord, want Eenheid, de Enige Eenheid, heeft zichzelf de Eenheid van het Leven verklaard. Wie zou daaraan twijfelen? Wie heeft iets te betwisten, en waarom zou iemand dat, en om welke reden? Wie zou zichzelf soeverein verklaren als er geen ander is om over te heersen, als de Onafhankelijkheid is uitgeroepen, en iedereen Zelf-Verwerkelijkt is, zichzelf verwerkelijkt als degeen in het Hart van Gods Licht en Gods Waarheid die de Heelheid van het Leven is, wat wil zeggen, de Heiligheid van Alle Leven?
Ik, God, verklaar jou Heilig, en aldus verklaard, verklaar jij jezelf in het Heilig Land, het Heilig Land zijnde Aarde, waar vrede en slechts vrede heerst en Liefde overal doordringt, en er niets anders is dan liefde en God Almachtig.