God zei:
Jouw leven is geen toeval. Bij wie je geboren wordt, is geen toeval. Of je geadopteerd werd, is geen toeval. Ongeacht de gebeurtenissen in je leven, ondanks wat dan ook, is dit jouw leven dat jou gepresenteerd wordt en het is aan jou om het ermee te doen.
Jij bent belangrijker dan jouw leven. Jij bent belangrijker dan wat er gebeurt. Jij bent belangrijker dan de mensen die je ontmoet. Je bent nooit in het leven alleen, en toch is het jouw leven. Het is jouw leven waar je het beste van moet maken.
Je houdt misschien niet van alle kaarten die jou worden uitgedeeld. Maar toch is het jouw leven om nu over te beslissen.
Je kunt niet stoppen. Jouw leven is oneindig. Je neemt nu essentiële stappen. Ja, jouw leven is belangrijk. Hoogst belangrijk voor jou en voor Mij, of je zou je leven niet hebben. In de wereld wordt jou een stok kaarten uitgedeeld en je moet ze spelen. Er is geen stoppen met dit leven. Je begon in de Eeuwigheid en je bent nog steeds in hetzelfde speelveld van de Eeuwigheid.
Jouw naam is Onmetelijkheid, net als Mijn Naam.
Je kunt niet al te veel nadenken over wat geweest is en wat nog gaat komen. Je hebt nu een kaart in je handen. Je moet er iets mee doen. Speel hem. Onbevangen.
Als het leven een paraplu zou zijn, dan open je hem. Als je een goochelaar bent, dan rol je de paraplu op en misschien vliegen er duiven uit of een vlieger of popcorn of nog een paraplu. Natuurlijk is dit alles belangrijk voor jou. Het maakt voor jou verschil en toch, geliefden, wat is het verschil? Zodra je deze kaart speelt of deze paraplu opent, zal er een andere kaart op je wachten. Speel jouw kaart.
Er valt ook veel te zeggen voor spontaan zijn en veel voor nadenken. Er valt veel te zeggen voor in actie komen. Er valt veel te zeggen voor voorzichtig zijn. Niettemin moet het leven in deze levensduur geleefd worden.
Jouw leven wordt in jouw geest geleefd. Het leven wordt ook in jouw hart, hard of zacht, geleefd. Jouw geest kan tossen. Jouw hart heeft een besluit genomen. Redeneer wat je maar wilt, toch moet het leven op de frontlinie geleefd worden, zelfs als de frontlinie jouw achtertuin is.
Je hebt graag het idee dat het leven van jou is en van niemand anders. Je houdt er niet van gezegd te worden wat je moet doen en toch vraag je soms om een zetje, en soms heb je dat nodig. Het leven zal jou ook een zetje geven.
Nu zou je kunnen vragen: “Hoe zorg ik dat mijn leven met mijn aard overeenkomt? Het lijkt mijn aard te zijn om te beraadslagen en langzaam te gaan. De aard van iemand anders kan zijn zich er in te gooien en er op te springen”.
Dat is waar. Niettemin kun je er zeker van zijn dat op een of ander moment het leven een vuurtje onder jou, die graag je tijd neemt, zal stoken en je kunt er ook zeker van zijn dat het leven ook het supersnelle temperament zal vertragen.
Net zo min zeg Ik dat de middenweg beter is. Dat kan zijn. Of snelheid kan beter zijn. Of stap voor stap kan beter zijn. Geliefden, wie kent de antwoorden op deze vragen tot hij het veld betreedt en zijn kaarten speelt?
Wie zei dat je in Aardse begrippen altijd gelijk moet hebben? In Aardse begrippen hoef je niet perfect te zijn. Soms betreur je jouw handelen of nalaten. Je noemt ze het liefst fouten en toch weet je nog niet hoe de ene actie tot de andere leidt en hoe het zich allemaal zal uitspelen.
Aan de andere kant weet je niet altijd waartoe een weloverwogen actie zal leiden. Je zou ook die kunnen betreuren. Dit is nog een goede reden om het verleden los te laten. Gebruik vandaag een nieuw stok kaarten. Ondanks van alles en nog wat, ondanks waarvan je zeker bent dat juist is of zeker bent dat verkeerd is, dienden jij en het leven meer dan jij je kunt voorstellen. Je kunt wel bergen verzet hebben.