God zei:
Geliefden, jullie hebben veel vragen om te stellen en jullie willen veel antwoorden. Soms ben je duidelijk en soms hoef je dat niet.
Als jouw auto vastzit in de modder, kunt jij Mij vragen om jou eruit te komen halen, maar Ik wed met jou om een miljoen dollar dat je niet zit te wachten op Mij om je eruit te halen. Ik wed dat jij zelf iets doet om uit de modder te komen, al is het maar met een telefoontje of zelf jouw auto uitgraven met een schep. Je doet iets.
In andere gebieden van het leven, weet jij niet waar te beginnen. Je zit op de een andere manier vast.
Een ding om te weten is dat je niet altijd iets hoeft te doen. Soms is niets doen oké. Soms is zitten en wachten geen slechte zaak. Soms verdien jij een pauze van de verplichting om beslissingen te nemen. Een patstelling hoeft niet altijd te worden verholpen, of nu meteen te worden verholpen.
Er zal een tijd komen dat het probleem zich oplost, of de manier om er mee om te gaan komt naar je toe, of je valt erin. Wat Ik wil zeggen is dat je jezelf een pauze kunt geven. Je hoeft niet perfect te zijn in termen van jouw besluitvorming. Je kan ongedwongen in het leven staan. Het leven verandert soms uit eigen beweging. Je hoeft het leven niet in vorm te zwepen net zo min dat je altijd niets hoeft te doen.
In een bepaald opzicht ben jij de beslisser van jouw leven. In een ander opzicht kan het leven je een boogbal toegooien en schijnbaar kun jij hem niet opvangen en dus voel jij je vastzitten in het ongewisse. Zelfs in het ongewisse, kun jij het leven leven.
Het leven bedient jou niet altijd op jouw wenken evenmin dan dat jij het altijd op zijn wenken hoeft te bedienen. Al die tijd zijn het leven en jij elkaar van dienst. Het leven hoeft jou niet altijd te dienen zoals jij zou willen. Natuurlijk kun jij er altijd zeker van zijn dat het leven iets in petto heeft. Misschien wil je rozen en het leven geeft je gladiolen of het leven geeft jou helemaal geen bloemen op een bepaalde dag.
Je hoeft niet meer toe te geven aan het leven dan dat je het hoeft te bestrijden. Je hoeft jezelf niet te verdedigen. Je hoeft het leven niet zo persoonlijk te nemen als jij gedaan hebt en de neiging hebt om te doen. Je hoeft niet te worden beledigd door het leven. Jij kunt in jouw schreden het leven nemen. Het is immers alleen het leven.
Natuurlijk, het leven is een groot geschenk. Het is niet zo ernstig als je vaak het gevoel hebt dat het is. Vergeet niet dat het leven een geschenk is. Het is een spel van verstoppertje. Het is een spel van vinden en niet vinden. En het leven eindigt altijd aan het einde van de regenboog.
Eén kijk op het leven is dat het perfect is, zelfs in de tegenstrijdigheden die je kan hebben bevochten en die jou verwarren.
Een andere kijk op het leven is dat je kunt genieten van het leven zoals het is met al zijn schijnbare onvolkomenheden. Als je niet echt kunt genieten, kun jij toch groeien.
Met of zonder waar jij van droomt, kunt jij een gentleman zijn die zijn hoed aantikt in het leven of een gracieuze dame die er voor zorgt dat het leven welkom is. In alle gevallen, is het leven geen vreemde voor jou. Jij kunt het leven leren kennen als een vriend.
Alles in het leven hoeft niet te worden overwonnen. Soms moet je leven met het leven, en je maakt het zo comfortabel als je kunt. Er is meer inzake het leven dan het leven in de wereld zoals jij het ziet en denkt dat jij het kent.
Als het leven een fruitschaal zou zijn, kan het heel goed zijn dat er mooie vruchten ongezien op de bodem van de schaal liggen. Wat er kan worden gezien op het oppervlak is niet alles wat de fruitschaal bevat. En toch, geliefden, room stijgt naar de top en het leven omhelst je, ongeacht hoe het er kan lijken uit te zien.