God zei:
De weg is bochtig, de weg brengt jou naar Mij. Je kunt hem langzaam gaan. Je kunt hem afkuieren. Je kunt je gezicht ervan afwenden. Je kunt hem achterstevoren aflopen. Je kunt ervan wegrennen, maar deze weg is waarvoor je hier bent. Het mag lijken als een hoop moeite om te doen.
Je vraagt misschien: “Waarom, God, maakt U het pad niet recht en zorgt U niet dat het gebeurt en klaar ermee? Waarom een heel leven of meer nemen om mijn schoen te laten passen?”
Ik begrijp wat je vraagt. Je ziet de afstand als te groot. “Waarom kunt U hem niet korter of rechter maken? Waarom al het verdwalen en van het doel afwijken? Waarom alle omwegen? Waarom geen rechte lijn?”
Geliefden, zou je schrikdraad willen hebben om jou op het rechte en smalle te houden? Het rechte en smalle, zoiets bestaat niet. Misschien heb je aanwijzingen gekregen of ze van een plank aan de muur getrokken, of je bedacht ze gaandeweg. Waarom is een lange vraag en zowel het antwoord als het pad is bochtig.
Natuurlijk, je zou zelfs kunnen vragen: “Waarom ons mensen helemaal door deze initiatie laten gaan? God, heeft U niet gezegd dat ieder van ons van dezelfde stof gemaakt is als U? Waarom dan de gelegenheid voor een omweg naar U? God, alstublieft, geef ons gewoon U. Wreek onwetendheid. Geef ons, ieder van ons, niet alleen mij, een praktijkkaart of een kaart waarnaar wij ons richten kunnen. Laten we het gelijk doen. Maak ons nu blij, zult U?”
Je kunt al het goud in de Hemel verdienen, toch zit er iets vast aan je goud verdienen. Net als elke uitdaging, is de ontknoping prachtig, maar het pad naar het resultaat is zijn gewicht in goud waard. Als alles gezegd en gedaan is, is een leven met je voeten omhoog zitten terwijl je bonbons eet, niet te vergelijken met een leven van avontuur en wendingen en het verkrijgen door jou van de verborgen kelk.
Natuurlijk, hoe je jouw schitterend besef van Mij ook zult verkrijgen, je zult het geweldig vinden. Tegelijkertijd ligt er iets in jou ten grondslag wat hunkert naar uitdaging. Net als met een spel solitaire, als je elke hand wint is de vreugde er niet langer, dus waarom moeite doen? Geliefden, er is iets in jullie natuur wat de essentie van het leven waard is. Er is iets in je wat vereist dat je zelf je weg vindt. De woorden Sesam Open U zijn niet zo mooi als je zou kunnen denken. Nee, te gemakkelijk is niet de manier.
In elk geval zijn er hindernissen en alle hindernissen zijn geen vallen die voor jou gezet zijn. Het zijn hindernissen in je waar je korte metten mee maakt. Er is een verstoring in de ontwikkeling en jij maakt jouw eigen pad schoon waarop je loopt. Dit is een taak die je het beste met je eigen hand en je hart kunt doen. Als je het hekwerk moet beklimmen naar de toren van de prinses, dan moet je dat en je vindt de klim de reis zeer waard.
Er is een gouden pad naar alles wat je zoekt en je komt daar door de liefde in je hart.
Je kunt zeggen: “Maar toch, God, waarom niet onze reis bespoedigd? Waarom geen luchtpost? Waarom niet eerste klas, per expresse? Waarom moeten we met de pony-express, terwijl een zegen van Uw hand voldoende zou zijn?”
Geliefden, Ik zegen jullie met Mijn eigen hand. Ik doe het non-stop. Jullie moeten er zijn om het te ontvangen. Geliefden, je wilt misschien dat de vrucht van de wijnstok in één week rijpt in plaats van het rijpingsseizoen, en toch vraag Ik jullie met alle liefde: “Wat is er mis met een perfect rijpingsseizoen?”