God zei:
Ik heb Mijn hart aan jou toegewezen. Ik heb Mijn Wil aan jou toegewezen. Wat blijft Mij anders over om aan jou toe te wijzen?
Ik wees de Hemel aan jou toe en Ik wees de Aarde toe. Heb je moeite met de jou door God gegeven opdrachten? Werkelijk, zou je Mij weigeren? Echt, zou je tegen Mij zeggen: “Nou, God, misschien een andere keer”. Zou je zeggen: “God, ik ben nog niet helemaal klaar. Dit is niet de meest geschikte tijd voor me”. Zou je tegen Mij zeggen: “God, het is zo moeilijk op Aarde te leven. Er zijn dingen als moeilijkheden en ik zou liever in pure gelukzaligheid zijn”.
Ik zou tegen je glimlachen en lachen. Ik zou zeggen: “Geliefde, je bent halverwege. Zou je middenin stoppen? Kijk hoe ver je gekomen bent. Kijk naar alle mensen die je kent. Kijk hoe je gegroeid bent. Kijk hoeveel je hebt geleerd en hoeveel je bereikt hebt”.
En dan zou Ik je zeggen: “Je hebt bijna alles bereikt wat je wilt bereiken. Je bent bijna bovenop de berg. Geliefden, jullie zijn zo dichtbij. Nu is het aan jullie om te glimlachen en te lachen en Mij te zeggen dat alles oké is, misschien zelfs mooi als je erover nadenkt. Zelfs als je niet kunt zeggen dat alles prachtig is, kun je er dan niet bij blijven en volhouden? Zul je jouw contract met Mij afmaken en niet terugkrabbelen? Zul je het voltooien? Heb liever vreugde dan ontmoediging. Je hebt ongeveer de kust van de Hemel bereikt. Rust in de zekere wetenschap dat je klaar bent om over alles heen te springen waarvan je denkt dat het jou weerhoudt. Zing een vrolijk wijsje, geliefden. Doe een dansje. Zwaai met je armen en zeg Hoera tegen het leven.
“Je bent niet aan het einde van je latijn, nog lang niet. Je vliegt hoger dan je weet. Het voelt gewoon niet allemaal als goud voor jou – nog niet. Wacht even en je zult zien dat er wonderen gebeuren. Je wil het niet missen. Dit is niet de tijd om op te geven. Dit is een tijd om door te gaan alsof jouw voeten vleugels hadden. Zeker, je hart heeft vleugels. Zeker, je hart kan jou overal brengen. Er is niets wat je niet kunt zijn of doen of vervullen.
“In elk geval is de klus bijna geklaard. Vanaf dat moment, van een leien dakje. Wonder boven wonder ben je dat hoogtepunt van alles wat je verlangt. Natuurlijk, nu op dit punt, kun je andere dingen wensen dan wat je eens wenste, dat is oké, nietwaar?
“In sommige opzichten zoek je nu minder. Je bent niet zo begerig om te zoeken als je je bewust bent van alles wat je hebt ontvangen. Je begint te beseffen dat je alles hebt! Dat is de joker! Je bent al vervuld. Je bent al aan de top die je eens zag als zo ver weg. Nu is hij in jouw handen. Nu kun je het leven kussen en ervan houden, want het was nooit een vreemdeling voor je. Het leven is altijd een prachtig scala aan vormen en kleuren en mooie ondernemingen geweest. Je hebt geen last te dragen. Het is tot je doorgedrongen dat je niets dan liefde draagt en liefde is iets. Liefde te geven en liefde te ontvangen is waar jouw hart om schreeuwt.
“Nog een paar luie stappen en je oogst het gewas dat je zo lang geleden plantte, zo is het in het land van tijd en ruimte. Jouw perspectief is aan het winnen. Je was gewend vaak te zeggen: “Oh, waar is de tijd gebleven?”. En nu als je deze woorden zegt, hebben zij een heel andere betekenis. Je kunt nog steeds in staat zijn op je horloge te kijken en de tijd te zeggen, maar de tijd zal het niet zeggen. De tijd was altijd vluchtig en nu zul je zien dat hij weg is, weg, weg. Geen tijd meer om jou bij de neus te nemen. Geen ruimte meer om in vast te komen zitten.
“Wow, je bent een vrij leven leidend Goddelijk Wezen dat geen grenzen kent en geen gehechtheid kent, want natuurlijk, als alles liefde is, wat is er dan op Aarde of in de Hemel om aan gehecht te zijn?”