God zei:
Je hart is een eeuwige vlam van liefde, want wat anders dan dat ben Ik? En wat is je hart behalve hetzelfde als het Mijne? Het verschil is dat Ik Mijn Mijzelf ken als Ik Ben, en jij kent jezelf niet zoals je bent. Je hebt de neiging om te denken dat je een slechte imitatie van God bent, maar je bent het Echte Werk, alleen ingekapseld in een menselijk lichaam, en je hebt een denkgeest die verstandig is en denkt. De beoordeling van je denkgeest over jouw hart zit er helemaal naast. De denkgeest kan alleen tot zo ver verwerken. Je hoofd is zo doordrenkt van beredeneren dat het niet weet hoe het verder kan gaan dan de begrenzingen. De denkgeest kan alleen maar tot een bepaald punt zien. Het menselijk hart kan anderzijds alles zien, maar toch roept soms de beredenerende denkgeest het hart tot de orde.
Liefde heeft geen reden nodig, noch vereist liefde beredenering. Het hart heeft lief omdat het liefheeft. Dat is alles wat het hart moet weten. Alleen in de tijdelijke wereld kan het licht van de liefde aan- en uitgaan. Het kan aan- en uitgaan, want jouw hart is door je denkgeest aan banden gelegd en wordt daarom soms afgesneden.
Jij hebt geprobeerd om lief te hebben waar je hart niet liefhad. Jij hebt geprobeerd om niet lief te hebben waar je hart heeft liefgehad. Oh, laat je hart met rust. Laat je hart liefhebben. Alles wat minder is dan de liefde is een vorm van oordeel, geliefden.
Niet dat het voor jou een gemakkelijke taak is om de taxaties die je denkgeest maakt uit te schakelen. Je denkgeest neemt het grootste deel van zijn redenering uit de wereld in het algemeen. De denkgeest kijkt naar zijn referentiepunten en op basis van beslissingen uit het verleden, zoals een rechter in de rechtbank die uitspraken doet, slaat je denkgeest met de hamer af. Je denkgeest kan je veroordelen tot de afwezigheid van liefde omwille van wetten die hij heeft vastgesteld.
De denkgeest, zoals Ik al eerder heb gezegd, stelt te veel vragen. De vragen doen niet ter zake. De denkgeest vraagt: "Is dit object van je liefde jouw liefde waardig? Heeft jouw object van liefde je liefde geretourneerd? Wat heb je te winnen bij dit object van liefde? Is dit object van liefde je hart in goud waard? "
Een liefdevolle leraar op school vraagt niet: "Is dit zich misdragende kind mijn zorg voor hem waardig?". Het antwoord is: "Ja, natuurlijk".
Ik heb vaak gesuggereerd dat je niet resultaatgericht moet zijn. Het effect van een kind liefhebben door jou mag misschien niet duidelijk zijn. Je kunt nooit weten hoeveel jouw genegenheid voor het kind voor hem betekende. Je kunt niet weten hoe vaak hij zich een of twee vriendelijke woorden die je tegen hem zei, herinnert. Je zult het misschien nooit weten. Wat je kunt weten is dat je het goed deed voor dat kind, en het enig juiste is liefde.
De liefde waar Ik over spreek is niet sentimenteel. Zij is niet klef en plakkerig. Je kunt jouw liefde voor het kind laten zien door op hem te passen na school. Feit is dat je iets van jezelf gaf aan dat kind.
We kunnen de liefde waar Ik over spreek beschouwen als een dichtregel, die je hebt onthouden en op de een of andere manier zul je die woorden nooit vergeten. Ze blijven naar je terugkomen en ze blijven je hart vullen. Ze inspireerden je, en nu blijven ze bij je en voeden je hart en ziel. Hoe gelukkig is het hart dat is gevoed. Hoe gelukkig is het hart dat heeft gevoed.
En nu geef je iets van je hart aan iedereen. Jij kunt inspireren door een voorbeeld te zijn. Feit is dat je, in je gewone leven, moet zijn als een vleugje frisse lucht voor iedereen die je tegenkomt, vriend, vreemdeling, vijand. Je hoeft niet te blijven hangen in het verleden. Houd je nu vast aan liefde en niet zozeer aan de foto's uit het verleden die wrok of iets in het licht van je hart veroorzaken wat geen liefde is.