God zei:
Verdriet voelt aan alsof het echt is, maar verdriet is niet echt. Liefde is waar. Verdriet is geen liefde tenzij We het liefde van verdriet noemen, bittere zoetheid. Verdriet is een verlangen naar wat eens leek te zijn. Verdriet is een verlangen naar een tijd en plaats. Je weet al dat tijd en ruimte illusies zijn. Tijd en ruimte kunnen gewoon niet gemarkeerd worden. Er is geen lineaal die echt tijd markeert. Er is een trommelslag. Het lijkt als tijd. Het lijkt tijd te markeren. Eeuwigheid is waar. Meting is dat niet.
Maat blijft niet hetzelfde. Hoe groot ben je? Jouw lengte verandert. Je gewicht verandert. Alleen het blijvende bestaat. Dat betekent dat alleen het Eeuwige bestaat. De ziel van jou is blijvend. Onze relatie is blijvend. Onze relatie lijkt te veranderen, maar lijken is niet hetzelfde als Waarheid. Ik ben onveranderlijk. De essentie van jou is onveranderlijk. Het lichaam is tijdelijk. Het lichaam verandert. Het lichaam is een dekkleed dat de essentie van jou bedekt. Een dekkleed kan een motorfiets bedekken. Het menselijk lichaam bedekt jou. Je zou kunnen zeggen dat de ziel van jou het menselijk lichaam bewoont, maar slechts voor een poosje. Een dekkleed is jou niet. Jij bent de crème de la crème. Een verlenging van jou is jou niet. Een tekening van jou is jou niet. Als iemand jou beschrijft, of je beschrijft jezelf, dan is het meestal een beschrijving van jouw tijdelijke lichaam, of jouw tijdelijke persoonlijkheid. Hoe mooi jouw uiterlijke verschijning ook mag zijn, het is niets vergeleken met het Wezen dat je bent.
Jij bent uiteindelijk Mijn Wezen. Jouw Grootheid wordt niet uitgebazuind. Je hebt de woorden niet. De woorden om jou te omvatten bestaan niet. Jij bent onbeschrijflijk. Net als Ik kun jij niet worden gedefinieerd. Jij gaat definitie te boven. Geen enkele definitie kan de Waarheid van jou omvatten. Geliefden, er zijn geen grenzen aan je. Je bent onbegrensd.
Toch besteed je een leven lang met proberen jezelf te definiëren. De Waarheid van jou is moeilijk te definiëren. Het beste wat je doen kunt is zinspelen op jouw Waarheid. Je kunt jezelf zelfs niet verpakken in een encyclopedische omschrijving, laat staan een definitie.
Je kunt niet bevat worden. Zelfs als je in een menselijk lichaam woont, kun je niet bevat worden. Er is gezegd dat de ogen de vensters van de ziel zijn. De ogen zijn misschien een glimp, meer een sleutelgat dan een venster. Je kunt diep in iemands ogen kijken en weten dat je in die van jezelf kijkt.
Wat zo simpel is wordt complex. Ja is veel eenvoudiger dan een Nee. Zeg Ja tegen je ziel. Accepteer dat je meer bent dan een lichaam of een persoonlijkheid. Naast de zielheid van jou is alles klein. De essentie van jou is niet klein. Ze is meer. Ze is Groot. Ze is grenzeloos. Ze is oneindig.
Laten We wel wezen, geliefden, je bent poëzie. Je bent muziek. Je bent een wederkerigheid die alleen maar Eén genoemd kan worden.
Je kunt niet onderzocht worden. Je kunt alleen maar ontdekt worden. Je kunt alleen maar zeggen: “Eureka. Ik ben gevonden”.
Je bent zo onmetelijk dat je de hemel vult. Je vult het Universum. Je bent de Volheid van Volheid zelf. En toch zoek je naar jezelf op kleine plaatsen. Je zoekt naar een recept van jezelf. Je bent niet neergeschreven. Je kunt niet geschreven zijn omdat elk schrijven over jou niet genoeg is. Het komt er zelfs niet dichtbij. Grootheid kan niet gedefinieerd worden. Er kan geen beeld van jou getekend worden. Je bent meer dan een escapade. Je bent het Ware Ding. Je bent Waarheid. Mijn Waarheid op en top. Gemaakt naar Mijn beeld, ben je Mijn sprekend lijkend portret, alleen ben je geen portret. Je bent Mijzelf bezorgd aan de wereld. Als Ik zeg dat je het Licht van de Wereld bent, dan zeg Ik dat niet lichtvaardig. Je bent elke weerkaatsing van Mijn Wezen, alleen houd je dit voor jezelf geheim. Ik proclameer je nu.