God zei:
Je bent prachtig ondergedompeld in Mijn hart. Hoe mooi ben je. Als je alleen zou beginnen met een vleugje van een idee te hebben wat je voor Mij betekent, zou je geen ellende waarnemen. Je zou zo ondergedompeld zijn in Mijn liefde voor jou dat je niets anders dan Mijn liefde zou kennen. Mijn liefde, die al het andere zou vervangen. Je zou zozeer ondergedompeld zijn in Mijn liefde, dat Onze liefde de wereld in verrukking zou brengen en er zou geen ruimte zijn voor iets anders dan onze tuimelende liefde, tuimelend. Verliefd worden zal een nieuwe betekenis krijgen. Dat is alles wat je zou doen: verliefd worden. Je zou in een zodanige staat van liefde zijn dat het zou lijken dat je in een bron valt, vallend in een bron van de Hemel. Je zou in een zodanige staat van liefde zijn, die de wereld zou openen in een bad van liefde, liefde zo ruim dat het iedere uithoek van de wereld zou vullen, en de wereld zou opstijgen in liefde, totdat liefde was ingebed en er niets anders bestond.
De wereld zou drijven op liefde en je zou jezelf leren kennen als een wereld van liefde, een universum van liefde, liefde levend op liefde en levend in liefde. Wanneer een vleugje Mijn liefde bekend is, bekend in het bewustzijn, zou je anders niets kennen, dan liefde. Je zou niets dan liefde horen. Je zult niets anders zien. Je zou niets anders uitspreken. Je zou aan niets anders denken, zo diep zou je in Mijn liefde voor jou zijn.
Je zou beginnen te weten wat liefde werkelijk is. Je zou beginnen met het kennen van de Uitgestrektheid van Liefde, en je zou Eeuwigheid en Oneindigheid kennen, die ook op Mijn liefde drijven. Je zou jezelf kennen als Mijn liefde, en jij, met elk gebaar en beweging van je ziel, zou je liefde uitstralen en alleen liefde, en je zou een held zijn voor de wereld en voor jezelf en natuurlijk voor Mij, want wat Ik ben zou je ook weten zonder ophouden. Je zou in je bewustzijn de Uitgestrektheid van Mijn Liefde worden, die meer is dan in jou opgenomen. Je zou het bestaan (het niet-bestaan) vergeten van iets anders dan het wonderbaarlijke van de liefde in haar natuurlijke staat. Er zou geen erosie van de liefde zijn. Er zou de totaliteit van de liefde zijn, complete liefde, gegeven liefde, ontvouwde liefde, vooropstaande liefde, liefde zo overvloedig inademend en uitademend dat niets anders dan liefde het Universum zal overwinnen. Zoals het boven is, is het beneden, alleen op dit moment is er zelfs niet langer het concept van boven en beneden. Met liefde zou er geen boven of beneden of overdwars of verticaal of horizontaal zijn.
Er zou Waarheid zijn en je zou erover struikelen in jouw vreugde in het zijn van de Waarheid van de Liefde. Je zou jezelf kennen als een kus van God en zo zou je de wereld aanschouwen en de wereld zou jou aanschouwen en omarmen. Deze niet-tijd is aan de hand en het is ook in jouw handen, want jij bent de voorloper van Mijn hart en alle edele profetie. Jij bent het menselijke wezen dat in de jaren van Eenheid inluidt, de eeuw van Wonderen, er zou alleen geen behoefte zijn aan het woord wonder, want er zouden niets anders dan wonderen zijn.
Op dit moment is de wereld is een uitdrukking van wonderen, alleen kun jij gedachten hebben gehad die minder waren dan liefde, en daarmee werd soms het leven aan jou bekend als wonder-loos. Toch heb je zegen gekend. Wat je op dit moment niet gezien hebt als zegen, zul je beginnen te zien als even wonderbaarlijk als iedere ervaren zegen, en zou je weten dat jij het bent die zegeningen op de voorgrond van het leven brengt. Je bent nu een schepper. Schep met je gedachten meer lieflijkheid, meer liefheid, meer schoonheid en alle liefde in de Hemel recht op het oppervlak van het leven op Aarde.