God zei:
Het is goed dat je een hart hebt. Het is goed als je hart gecentreerd is, als je hart sterk op zichzelf gericht is. Het is goed als je tevreden bent. Je zou graag steeds tevreden zijn en toch merk je soms dat je ontevreden bent, misschien boos, en misschien ten opzichte van de wereld terecht.
Het is goed je boosheid niet de vrije loop te laten. Tegelijkertijd is boosheid een kracht die beter erkend dan niet erkend kan worden. Boosheid onderdrukken is niet goed voor je. Er is een oorzaak voor jouw boosheid en die lijkt jou gerechtvaardigd. Het mag de hele wereld gerechtvaardigd lijken en toch is boosheid boosheid en onderdrukte boosheid is als een pan kokend water die aan het pruttelen wordt gelaten op het fornuis. Het water is nog heet. Het water zet uit. Je wilt niet in boosheid uitvaren en je wilt boosheid niet terugdringen alsof ze niet bestaat.
Mensen hebben boosheid.
Heb Ik je niet verteld waar boosheid vandaan komt? Ze komt van oordelen. Je mag best toegeven dat oordeel niet in het voordeel van iemand werkt, en je hoort niet graag dat jouw gerechtvaardigde boosheid het resultaat is van jouw oordeel. Dat lijkt jou niet eerlijk.
Niettemin heb je, als je verbolgen bent, iemand veroordeeld. Je hebt iemand schuldig geoordeeld en je hebt een ander straf opgelegd en je hebt jezelf straf opgelegd. Boosheid is niet in het hoogste belang van iemand, en toch is het goed dat jij de boosheid erkent die jou in zijn greep houdt en jouw verantwoordelijkheid te erkennen voor wat tenslotte jouw boosheid is. Jij bent er de eigenaar van.
Degene die best onvriendelijk, zelfzuchtig, harteloos, onbeleefd, egoïstisch, onnadenkend kan zijn, is misschien niet in staat verder dan zijn of haar eigen neus te kijken, en toch is de boosheid de jouwe. Hoe ongehoord de vergissing van iemand anders ook geweest is, de boosheid is de jouwe en ze is niet juist. De boosheid is niet juist.
Het punt gaat verder dan het idee: Oordeel niet opdat gij niet geoordeeld zult worden.
Het punt is meer zo: Oordeel niet opdat jou boosheid bespaard wordt. Oordeel niet opdat je niet kookt. Oordeel niet opdat je niet in vlammen opgaat. Oordeel niet opdat je aan eigengerechtigheid ontsnapt.
Je weet al dat boosheid een cirkel vormt. Ze gaat eruit en ze komt erin.
Je bent het zelf, geliefden, die je op de hete plaats gezet hebt.
Ik kom hier niet om degene die je hebt toegestaan jouw boosheid op te wekken, te verdedigen. Als hij zijn denken en zijn hart zou kunnen en zou verruimen, dan zou je misschien geen reden voor je boosheid zien. Als je jouw denken en je hart zou verruimen, dan zou jouw boosheid wegvallen. Ik denk dat je beter af bent zonder boosheid. Boosheid is niet je vriend, maar boosheid is een handwijzer. Boosheid zegt tegen je: “Broeder, zuster, erken mijn bestaan en kijk dan naar het verruimen van jouw denken en je hart”.
Degene wiens bewustzijn jouw boosheid opwekte is misschien niet meer dan een arme dwaas. Als hij of zij een bedreiging is, een actieve opwekker van boosheid, dan is hij een grotere dwaas. Niettemin kan hij maar kijken zover hij kan kijken. Het is een kwestie van zicht. Iemand die blind is heeft niet de ogen om te zien.
Jij, Mijn geliefde, kunt heel goed teveel verwachten van iemand die niet in staat is het jou te geven. Je bent tegen windmolens aan het vechten.
Kom, laten we je ontwapenen.